หากจะมองว่าการรวมกลุ่มในครั้งนั้น ๆ ว่าจะสำเร็จหรือล้มเหลว แค่มองที่ตัวผู้นำก็พอจะคาดการณ์ได้แล้วนะครับ

             การรวมกลุ่มหรือกระบวนการกลุ่มมักเกิดขึ้นได้เสมอในสังคมนะครับ เช่นเดียวกับในสังคมไทย และภายใต้การรวมกลุ่มนั้นย่อมต้องมีทั้ง "ผู้นำ" และ "ผู้ตาม" ซึ่งมีหลายคนบอกว่าเป้าหมายของการรวมกลุ่มจะสำเร็จหรือล้มเหลวนั้นผู้นำมีส่วนสำคัญมาก ๆ ครับ...

 

            ในสังคมไทยเรามักเห็นการรวมกลุ่มเพื่อเรียกร้องสิทธิโดยชอบธรรมของประชาชนภายใต้การปกครองในระบอบประชาธิปไตยอยู่บ่อย ๆ นะครับ และสิ่งที่เรามักจะได้เห็นเสมอคือผู้นำหรือวีรบุรุษในการชุมนุมนั้น ๆ ที่มักจะแสดงให้สังคมได้รู้ได้เห็นอย่างชัดเจนนะครับ...

 

 

            ยิ่งการชุมนุมที่มีมวลชนมาร่วมชุมนุมเป็นจำนวนมาก ผู้นำยิ่งต้องแสดงภาวะผู้นำออกมาให้เห็นอย่างเด่นชัดนะครับ ไม่ว่าจะเป็นวิธีคิด วิสัยทัศน์ การตัดสินใจ ตลอดจนทิศทางและแนวทางที่จะนำพากลุ่มไปสู่เป้าหมายที่ต้องการได้สำเร็จนะครับ และที่สำคัญอีกอย่างผู้นำจะต้องนิ่งพอและพร้อมที่จะสร้างขวัญและกำลังใจให้กลุ่มได้นะครับ...

           

           สิ่งที่เห็นจากการชุมนุมหลาย ๆ ครั้ง คือผู้นำที่ทำได้แค่นำผู้คนมา แต่ไม่สามารถบริหารจัดการได้ ขาดวุฒิภาวะ ไม่สามารถสร้างความเชื่อมั่นให้เกิดขึ้นภายในกลุ่ม ซึ่งสะท้อนให้เห็นจากหลาย ๆ กิจกรรมที่ไม่ได้รับความร่วมมือจากกลุ่ม และบางกิจกรรมก็สะท้อนฐานคิดที่ไม่สร้างสรรค์ของผู้นำ ซึ่งนำมาซึ่งภาพลักษณ์ที่ไม่ดีของการรวมกลุ่มในครั้งนั้นนะครับ...

 

          ผมว่าหากจะมองว่าการรวมกลุ่มในครั้งนั้น ๆ ว่าจะสำเร็จหรือล้มเหลว แค่มองที่ตัวผู้นำก็พอจะคาดการณ์ได้แล้วนะครับ ยิ่งได้มองเห็นหลาย ๆ กิจกรรมที่ไม่สร้างสรรค์ด้วยแล้ว ทำให้เห็นภาพของความแตกแยกภายในกลุ่มชัดขึ้นนะครับ มาถึงตรงนี้แม้มีมวลชนมากเพียงใดก็ยากที่จะไปถึงเป้าหมายที่ตั้งใจไว้นะครับ...