รุ่นที่สองของการเรียนรู้ สู่การทำความเข้าใจกับ R2R ณ เครือข่ายแม่ย่า ๔ แห่งโรงพยาบาลมหาราชนครราชสีมา ความประทับใจอย่างหนึ่งที่ได้ข้าพเจ้าได้สัมผัส คือ น้องอุ้ม กับน้องไอรักเธอตามคุณแม่เพื่อเข้ามาเรียนรู้...
แรกๆ คุณแม่ก็ค่อนข้างเกรงใจ แต่เมื่อเด็กๆ เขาได้ที่ได้ทาง สำหรับที่เขาจะได้เรียนรู้ชีวิตผ่านการเล่นของเขาแล้ว คุณแม่ก็ดูท่าวางใจมากขึ้น
รุ่นที่สองนี้มีจำนวนมากกว่ารุ่นแรก จึงใช้ห้องประชุมใหญ่ และมี อ.หมอกระแต เป็นประธานในพิธีเปิด ซึ่งอาจารย์กระแตนั้นดูร่าเริงและสดใส และมีทัศนคติที่ค่อนข้างดีต่อการทำ R2R สองรุ่นที่ได้เจอ และสองท่าน คือ อ.หมอกุ้งและ อ.หมอกระแต...ถือว่าเป็นผู้นำของการขับเคลื่อนในเรื่องของเครือข่ายเวชกรรม ปรารถนาที่จะมองเห็นภาพการทำ R2R เป็นเครือข่ายและก้าวย่างไปพร้อมกัน เรื่องราวที่นำมาแบ่งปันกันนั้นล้วนแต่เป็นอุบัติการณ์ที่เกิดขึ้นในหน้างานอย่างแท้จริง
พี่อี๊ด...หรือคุณนวลฉวี เข้มแข็งมากของการทำงานนำพาน้องๆ เข้าร่วมการเรียนรู้ ทั้งเชียร์และดัน...เพื่อที่จะให้คนหน้างานได้มองเห็นหนทางในการพัฒนางานประจำของตนเอง...
รุ่นสองนี้มี คุณหมอติ๋ว (หวานใจ อ.หมอกุ้ง) และคุณหมอหนึ่ง เข้ามาร่วมเรียนรู้ด้วย
จากการเรียนรู้สองรุ่นที่ผ่านไปนั้น
สิ่งหนึ่งที่ข้าพเจ้าได้รับทราบความปรารถนาของคนหน้างานที่นี่ ก็คือ ใครๆ ก็อยากได้บรรยากาศและรูปแบบของการเรียนรู้การทำ R2R แบบสบายๆ ไม่เครียด ไม่บีบคั้นการทำงานประจำของตนเองมากนัก...
และที่สำคัญ... ต้องการการเรียนรู้ที่เข้าใจง่ายและสามารถทำได้จริงด้วย
ดีใจ...ที่ได้มาเป็นส่วนหนึ่งของการร่วมขับเคลื่อนของคนตัวน้อย R2R แห่งเครือข่ายแม่ย่าในครั้งนี้...
อ.หมอกระแต...และพี่อี๊ด หารือกันด้วยความเบิกบานใจ
อารมณ์ดี...
น้องอุ้มและน้องไอรัก...ตามคุณแม่มาเรียนรู้ด้วย
ท่าทาง...ดูท่าจะสบาย
แลกเปลี่ยนเรียนรู้...กันไปเรื่อยๆ
๑๒ มีนาคม พ.ศ.๒๕๕๓
แม้จะเสร็จสิ้นกระบวนการไปแล้ว...แต่อย่างหนึ่งที่ข้าพเจ้ายังคิดต่อไปก็คือ ว่า...คนตัวเล็ก ตัวน้อย...ที่ก้าวมาสู่การทำ R2R นั้นจะสามารถตอบโจทย์วิจัยการขับเคลื่อนและพัฒนาระบบสาธารณสุขได้ไหม?
เพราะหากว่า...ไปแล้วพวกเขาเหล่านี้ เปรียบแล้วก็เหมือนเด็กที่เริ่มก้าวย่าง ซึ่งการก้าวย่างนี้ก็ใช่ว่าจะก้าวกระโดดไปได้ไกลตามใจหวังไม่?
