สวัสดีครับเพื่อน ๆ ช่วงนี้มีเรื่องเล่าต่อดังนี้
พระยามิลินท์ถามว่า...พระคุณเจ้าบวชพระมากี่ปีแล้ว...
พระนาคเสนว่า...7 ปีแล้วโยม...
พระยามิลินท์ว่า...นับพระคุณเจ้าเข้าด้วยรึหรือนับแต่ปีได้ 7 ปีละ...
พระนาคเสนว่า...ก็เงาในกระจกนั้นอาศัยตัวคุณโยมด้วยรึไม่ละ...
พระยามิลินท์ว่า...อาศัยตัวโยมด้วยแน่...
พระนาคเสนว่า...ปีของอาตมาก็อาศัยอาตมาจึงนับได้ 7 ปีในบัดนี้ละ...
พระยามิลินท์ถามต่อว่า...การบวชของท่านมีประโยชน์อย่างไรละ...
พระนาคเสนว่า...การบวชของอาตมามีประโยชน์เพราะดับเสียซึ่งทุกข์ในสันดานและไม่ให้ทุกข์อย่างอื่นเกิดขึ้นมาได้ไงละ...
พระยามิลินท์ถามต่อว่า...อย่างนี้ละที่โยมอยากพบคุยกับพระคุณเจ้ามาก ๆ ...
พระนาคเสนว่า...ดีแล้วจงให้โยมคุยกับอาตมาเป็นบัณฑิตวาท ( คุยอย่างผู้รู้คุยกัน ) ไม่ใช่ผู้ปกครองคุยกับผู้ใต้ปกครองโดยใช้อำนาจสั่งการ...
พระยามิลินท์ว่า...ได้เลยตกลงกันอย่างนี้ดีจังก่อนคุยถามตอบกัน...คือโยมนี้จะคุยถามตอบกันโดยเอาคำนักปราชญ์มาคุย ไม่ได้คุยกับพระคุณเจ้าด้วยคำท้าวพระยานั้นแล...
โปรดติดตามตอนต่อไป...อิ อิ อิ.
อยากติดตามตอนต่อไปค่ะ
สวัสดีครับ คุณปริมปราง
มีความสุขในการแสวงหาความรู้ทางพุทธศาสนาแบบเบา ๆ นะครับ...อิ อิ อิ
ขอบคุณครับ