ช่วยชีวิตคน

 

บริจาคโลหิตครั้งแรกในชีวิต.....ที่เดลี อินเดีย

เมื่อเช้าวันนี้ 13 มีนาคม 53 ผมได้ทำบุญสำคัญอีกครั้งหนึ่ง นั่นคือบริจาคโลหิตให้กับ Rotary Blood Bank ของเดลี ซึ่งมารับการบริจาคที่โรงเรียน Vasant Valley เป็นโรงเรียนที่ลูกๆ เรียนอยู่ เดิมทีเดียว ภรรยาเป็นผู้ตั้งใจจะบริจาคโลหิตเนื่องในวันเกิดของเธอในวันที่ 17 มีนาคม จึงอยากจะทำบุญโดยการบริจาคโลหิต ซึ่งจะนำโลหิตไปช่วยชีวิตคนต่อไป ทุกวันนี้ อินเดียมีคนที่คาดว่าเป็นพาหะของโรคธาลาซีเมีย Thalassemia จำนวนมากร้อยละ 3-15  คนอินเดียทุก 1 ใน 25 คนมีสิทธิ์เสี่ยงที่จะเป็นพาหะของโรคนี้ และในทุกปี มีเด็กทารกกว่าหนึ่งหมื่นคนที่เกิดมาเป็นโรคนี้ และต้องการเลือดที่ดีจำนวนมาก ส่วนผมนั้นก็ยังไม่ได้คิดจะบริจาคแต่จะตามไปดูด้วย

เราไปถึงโรงเรียนแต่เช้า ไปส่งลูกชายคนโตซ้อมไวโอลิน ซึ่งลูกคนโตคนนี้ถือว่ามีพรสวรรค์ทางด้านดนตรีเพราะเรียนเล่นไวโอลินไม่นานก็ได้รับการคัดเลือกให้เข้าวงออเคสตร้าของโรงเรียน ครูที่สอนดนตรีชื่นชมมากเพราะลูกคนนี้สอบไวโอลินเพื่อเลื่อนในระดับ 3 ได้คะแนนสูงสุดของเดลี โดยมีครูจากสถาบันดนตรีของอังกฤษมาทดสอบถึงที่อินเดีย

ส่งลูกเข้าห้องฝึกซ้อมดนตรีบรรเลงกันอย่างไพเราะแล้ว ผมกับภรรยาก็เดินไปจุดบริจาคโลหิต ก่อนจะบริจาคได้ต้องกรอบประวัติ วัดความดันและตรวจฮีโมโกลบินของเลือดก่อน ปรากฏว่าภรรยาไม่ผ่านเพราะความเข้มข้นน้อยกว่ากำหนด ซึ่งอาจมาจากการนอนพักผ่อนไม่เพียงพอหรือทานอาหารไม่พอในตอนเช้า มีคนมาบริจาคก่อนหน้า 2-3 คน ก็ปรากฏว่าไม่ผ่านเช่นกัน คนหนึ่งเป็นผู้ชาย ต้องขอไปหาอะไรทานก่อนแล้วจะกลับมาบริจาคอีกครั้ง อีกสองคนเป็นสุภาพสตรี ก็ไม่ผ่านเพราะทานอาหารเช้าน้อยไป จึงต้องรอไปทานอาหารเช้าก่อนจึงจะมาบริจาคได้ ผมเลยกลายเป็นความหวังเดียวของภรรยาที่จะทำบุญ จึงตัดสินใจบริจาคและกลายเป็นผู้บริจาคคนแรกของวัน ที่บริจาคได้ ทั้งที่เดิมนั้นไม่ได้ตั้งใจจะบริจาค เพียงแค่ตามมาดู

คนตั้งใจบริจาค

นับเป็นการบริจาคโลหิตครั้งแรกในชีวิต ที่บริจาคในอินเดีย ในใจก็นึกหวั่นเหมือนกันว่า เอ จะปลอดภัยไหมหนอ เท่าที่ดูทีมแพทย์ที่มารับบริจาคก็เห็นว่ามีมาตรฐานสูงทีเดียว หลังจากผ่านการวัดความดัน เจาะเลือดดูความเข้มข้นของฮีโมโกลบิน ซึ่งผ่านโดยไม่มีปัญหา จากนั้นก็ไปยังจุดเจาะเลือด ต้องนอนบนเตียง พยาบาลเอาเข็มมาเจาะเลือด จำนวน 350 ซีซี คือ 1 ถุง ได้รับน้ำมะม่วงกระป๋องกับขนมกรอบบิสกิตมาทานเอาแรงกลับคืนมา สุดท้าย ได้รับใบประกาศการบริจาคเลือดมา 1 ใบ เป็นอันเสร็จพิธีทำบุญในต่างแดนในวันนี้ ภรรยาบอกรู้สึกปลาบปลื้มแทนเพราะตัวเองบริจาคไม่ได้แต่ก็มีผมเป็นผู้บริจาคแทน......สาธุ สุดท้ายขอจบด้วยคำขวัญรณรงค์ว่า

“ For the blood donor, it is an opportunity to help another life to live” ก็ถือว่าเช้านี้ ผมได้มีโอกาสช่วยชีวิตของคนอินเดียแล้ว