คางคกมีน้ำใจ :-)
เย็นวันหนึ่งในขณะที่เด็ก ๆ เริ่มทยอยกลับบ้าน
ครูเจี๊ยบกำลังว่างงาน..
เลยอยากชวนเด็ก ๆ ที่ยังอยู่มาเล่นเกม (การละ เล่น)
ครูเจี๊ยบ : เด็ก ๆ คะมาทางนี้เร็วครูมีอะไร ๆ สนุกให้ทำ
เด็ก ๆ : ................................. (ไม่มีเสียงตอบ อะไร)
ครูเจี๊ยบ : มาเร็วใครมาหาครูก่อนมีขนมแจกนะเอ้อ
เด็ก : ............................................................
ครูเจี๊ยบแปลกใจ..
วันนี้ เด็ก ๆ เป็นอะไรไม่สนใจครูเหมือนเคย หรือว่า..............
เรตติ้งจะตก เลยเดินมาใกล้ ๆ กลุ่มเด็ก ๆ เห็นมุงดูบางสิ่งอย่างสนใจ
ครูเจี๊ยบ : ดูอะไรกัน คะ (เสียงสูง งอนนิด ๆ)
น้องอาร์ม : อย่าดังครับครูเดี๊ยวมัน ตกใจ
ครูเจี๊ยบ : อะไรคะ.....อะไรตกใจ
น้องพลอย : คางคกค่ะ..เป็นคางคกมีน้ำใจ...ด้วย
ครูเจี๊ยบ : ไหนคะ มีน้ำใจยังไง
ต้นกล้า : นี่ไง มันแบกน้องตัวเล็กไว้ข้างหลัง
ครูเจี๊ยบมองตามเด็ก ๆ ชี้มือก็เห็นภาพเนี๊ย.....(เสียงสูง)
น้องอาร์ม : มันมีน้ำใจ ครับน้องมันตัวเล็กเวลาเดินจะเมื่อย
พี่มันเลยแบกน้องไว้
น้องเอิร์น : มันแบก ตั้งนานแล้วไม่บ่นเลยค่ะครู มีน้ำใจมาก ๆ
ครูเจี๊ยบ : จ้า....มี น้ำใจก็มีน้ำใจ ..................... (เฮ้อ...เด็ก หนอเด็ก)
ที่มา forward mail
แวะมาเยี่ยมคางคกมีน้ำใจครับ
เด็กๆมองโลกแง่บวกดีนะครับ...^ _ ^
ใช่ค่ะ เด็กกลุ่มนี้ยังไร้เดียงสา
และที่สำคัญเค้าอยู่ในสิ่งแวดล้อมที่ดีด้วย
เลยยังเป็นผ้าขาวบริสุทธิ์อยู่ค่ะ
ขอบคุณนะคะคุณ
Phornphon
ที่แวะมาเยี่ยม..คางคกมีน้ำใจค่ะ