เมื่อต้องเดินทางไกล สิ่งใดควรพกพา

การเดินทางไกลในสังสารวัฏนี้อย่างไม่รู้จบเริ่มขึ้นแล้ว ตั้งแต่วันที่คุณลืมตาดูโลกในครั้งแรก ห่วงได้เกิดขึ้นแล้ว และทุกข์ได้เกิดขึ้นแล้ว บางครั้งผู้เขียนก็นึกสงสัยอยู่เหมือนกันว่าทำไมเพราะเหตุใดต้องทำให้การเกิดของสัตว์ต่าง ๆ ที่มีทั้งตัวตน บุคคล เรา เขา ต้องมาเดินทางกันต่อในโลกใบนี้ ต้องเผชิญอุปสรรค์ ปัญหามากมาย สิ่งต่าง ๆที่ลุมเล้าเข้ามาในชีวิตของแต่ละบุคคล ต้องมีทั้งรับความสุข จมกองทุกข์ นี้เหรอที่เรียกว่ามนุษย์ผู้เกิดมาโดยได้รับพรจากสวรรค์ แต่ถ้าเรามองโลกแห่งความเป็นจริงแล้วตัวเราผู้คนทั้งหลายจะได้รับประโยชน์จากการที่เราได้เกิด จากการที่ได้พบเจอ จากการที่เราพูดคุย ผู้เขียนรู้สึกถึงคุณประโยชน์สูงสุดของการได้เกิดมาเป็นมนุษย์ที่ดี ได้สมกับพรที่ได้รับจากสวรรค์เบื้องบน สิ่งต่าง ๆที่ต้องเรียนรู้เรื่องราวอันมากมาย จากคุณไม่มีโอกาสได้เรียนรู้อย่างแจ่มชัดแล้ว เมื่อนั้นคุณจะทราบอย่างไรว่าเรื่องราวอันใดคือของจริง และเรื่องเล่าอันใดจริงและเท็จ หากเราทำความจริงให้ปรากฎโดยรู้ได้เฉพาะตนแล้วอ้นนั้นแหละที่รู้จริง รู้ชัด และรู้แจ่มแจ้ง การทำตัวให้สมเป็นมนุษย์ที่ดี นั้นท่านผู้รู้ได้กล่าวไว้ว่า มนุษย์ จำแนกได้หลายประเภท แต่ละประเภทมีคุณสมบัติและพฤติกรรมที่แตกต่างกันไป แต่จะทำอย่างไรให้พฤติกรรมและนิสัยของท่านเป็น มนุษย์เทโว คือการทำจิตให้เป็นผู้ประเสริฐเหมือนผู้มีบุญคือเทวดา จิตใจที่ดีไม่คิดปองร้าย ทำร้ายทำรายใคร ไม่เบียดเบียนตนเอง และไม่ทำร้ายผู้อื่น ความพยาบาทผู้อื่นไม่ทำประโยชน์ให้กับใคร ตรงกันข้ามกับนำความทุกข์เรื่องราวต่างๆ เข้าหาตัวเราอย่างไม่หยุดยั้ง

ในการทำประโยชน์ต่างๆ สิ่งอื่นใดนั้นไม่สามารถนำพาหรือพกพาให้ข้ามภพข้ามชาติได้เลย ลาภ ยศ สรรเสริญ ต่าง ๆคือเครื่องล่อก็ให้เกิดตามมาซึ่ง รัก โลภ โกธร และหลง สิ่งต่าง ๆเหล่านี้ล้วนไม่เคยทำให้ผู้ใดมีความสุขที่แท้จริงและไม่สามารถยึดถือไว้ได้อย่างถาวร ฉนั้นการกระทำต่างๆ ที่กล่าวมาซึ่งเรียกว่าทรัพย์ภายนอก  พูดถึงเรื่องทรัพย์ภายในกันบ้าง การทำบุญสะสมอริยทรัพย์ที่เรียกว่าทรัพย์ภายในนั้น ซึ่งทุกคนมองข้ามและบางคนอาจมองไม่เห็น

ในการข้ามภพชาตินั้นมีอยู่ 2 สิ่งที่จะนำพาไปได้ก็คือ 1.บุญ 2.บาป

ฉนั้นผู้เขียนสรุปได้ว่าในการนำพาจิตวิญญาณให้ข้ามภพชาติได้นั้นเราต้องสะสมอริยทรัพย์ซึ่งเป็นทรัพย์ภายใน ก่อให้สิ่งดีในภพภูมิต่าง ๆได้หากเดินทางของผู้คนต่างๆ ยังไม่สิ้นสุด