มอบความรักและยอมยิ้มผ่านไปให้ใครสักคน




ประกายดาวพรึกพราวพร่างกลางฝั่งฟ้า
สกุณาเคียงครองคู่ร้องกู่ขัน
เหมือนเอื้อนเอ่ยราตรีที่มีจันทร์
ดวงตะวันอาบอุ่นแสงแห่งอาทิตย์


น้ำค้างพราวพรมหญ้าพาแห้งหาย
ตะวันฉายแสงสาดมาดวิจิตร
ทั่งท้องทุ่งดอกไม้งามเสกชีวิต
หวังจุมพิตผีเสื้อเอื้อรักตน


หมอกสีขาวยิ้มล้อคลอหยอกเหย้า
ลมบางเบาโลมลูบกายทุกแห่งหน
พริ้วแผ่วคลอเพลงใบไม้คล้ายต้องมนต์
สายธารใสไหลหล่นเพียงเสียงดนตรี


ฝากคำอ้อนเว้าวอนไปที่ปลายฟ้า
ร่ายมนต์ตราพบสุขสันต์ทุกวันที่
อย่ารวดร้าวหมดเศร้าเหงาฤดี
ปัดเป่าทีเรื่องราวเศร้าร้าวรานใจ


อยากได้ไออุ่นแสงสีที่ในรัก
มาพิทักษ์ปกปักแม้ใกล้ไกล
แม้อ้างว้างแรมร้างอยู่หนใด
ให้ความรักอาบอุ่นไอให้ตัวเอง

 

                          กระต่ายใต้เงาจันทร์