ขอบคุณจากใจจริงและชาวพิษณุโลกสัญญาว่าจะนำสิ่งที่ได้จากเพื่อนครบุรี ที่ ปิ๊ง แว๊บ ผุดบังเกิด มาทำให้เกิดการเปลี่ยนแปลงที่ดีกับชาวเบาหวานพิษณุโลก ต่อไป

แลกเปลี่ยนเรียนรู้ที่ ครบุรี

อาจารย์แม่วัลลา และลูกอ้อ ลูกฝน

ในหลายปีก่อน เพื่อนช่วยเพื่อน เคยทำให้เราพัฒนางานมาแบบก้าวกระโดดมาแล้ว จากกการแลกเปลี่ยนกับทีมรพ เทพธารินทร์  ทีมคุณเอนก รพ.ธาตุพนม ทีมรพแพร่ และอีกหลายๆทีม และในครั้งนี้ อ้อเชื่อว่า เพื่อนช่วยเพื่อน จะทำให้ การดูแลเบาหวานโดยคนต้นแบบพัฒนาไปแบบก้าวกระโดดเช่นกัน เราจึงนัดหมายมาเยื่ยมมาเยือน ในกิจกรรม“เพื่อนช่วยเพื่อน ครบุรี @พิษณุโลก”  หลังจากที่เราเดินทางมาอย่างยาวนาน เราก็มาถึงครบุรีตามที่ตั้งใจไว้  ทานข้าว และให้สมาชิกล้างหน้า ล้างตา แล้วเดินทางต่อไป

จุดหมายของการเดินทาง สถานีอนามัยนาราก อำเภอครบุรี จ.นครราชสีมา 

ทานข้าวกลางวัน ด้วยบรรยากาศแบบเพื่อน เพราะเรามีเหตุให้ต้องเลื่อนการมาเยือนจาก 8.30 น เป็น 13.00 น แบบกะทันหันด้วยเหตุรถเสีย

บรรยากาศการต้อนรับที่อบอุ่น แบบกันเอง

ทีมมาเยือนที่ไม่บอกไม่รู้ว่าอดนอน 

 เกริ่นนำ “เพื่อนช่วยเพื่อน” ครบุรี @พิษณุโลก  เกิดขึ้นเพราะชุมชนที่พิโลก จะเริ่ม "ลงมือทำหัวหมู่เบาหวาน" ซึ่งเป็นเรื่องที่สมาชิกของเราบางส่วนไม่เคยทำ บางส่วนไม่ถนัด บางส่วนนึกภาพไม่ออก   ดู VCD DM2KM แล้วเห็นภาพแต่มีคำถาม ที่อยากรู้เรา จึงจะพาไปสัมผัสดาราตัวเป็นๆถึงที่     โดยเราพบว่าหมอฝนและทีมมีประสบการณ์ มาแล้ว และทำได้ผลดีมาก (best practice) และถือเป็นกัลยาณมิตร (peers) ที่ยืนยันและconfirm จากเหตุการณ์การเลื่อนกิจกรรมเมื่อเวลา ตี 3  ได้แบบชิว ชิว“พี่ไม่ต้องห่วง ทางนี่ฝนจัดการเอง”   อย่างนี้เค้าเรียกกัลยาณมิตร จริงๆ 

“เพื่อนช่วยเพื่อน”  ครั้งนี้ เรายึดหลัก  ไม่เสียเวลาคิดใหม่ แต่ "เรียนลัด" โดยอยากได้ต้นแบบที่ดีจากทีมหมอฝน  เอามาปรับใช้กับพื้นที่ของเรา  แล้วคาดหวังจะพัฒนาให้ดียิ่งขึ้น     ลอกไม่ได้ เพราะพื้นที่เราไม่เหมือนกัน 

เราใช้เครื่องมือในการเรียนรู้ “เพื่อนช่วยเพื่อน”  โดยใช้เวลา ½   วัน เมื่อเรามีเวลาน้อย เราจึงต้องเตรียมตัว โดยติดต่อกับหมอฝนทั้งทางโทรศัพท์ และทาง mail เพื่อให้ข้อมูล ของกันและกันมากที่สุด

  • ทีมหัวหมู่ พิษณุโลก นัดพูดคุยกัน 1 วัน มีการเตรียมตัว  มาพูดคุย ทำ BAR   กำหนดประเด็นที่ต้องการเรียนรู้แบบชัดเจน    กำหนดเป้าหมายว่าจะเอาความรู้ที่ได้มาอะไร   สิ่งที่พบคือ ในการทำกับชุมชน มีเรื่องที่ง่ายอย่างนึงคือ ไม่ต้องเน้นย่ำว่าจะมาหาความรู้ปฏิบัติ ไม่ใช่ความรู้ทฤษฎี  เพราะทุกคนเขียน BAR มา ล้วนแต่มุ่งหาความรู้ปฏิบัติทั้งนั้น (คลิกอ่าน)   

  • ภาพการพูดคุยของหัวหมู่พิษณุโลก ก่อนถึงวันกิจกรรมเพื่อนช่วยเพื่อนเดินทาง (6 กพ 53)

  •   ทีมเรากำหนดตัวบุคคลที่จะมาร่วม  โดย เป็นบุคคลต้นแบบเบาหวานที่มีผลการดูแลตนเองที่ดี มีใจอยากทำงานให้หมู่บ้านของตนเอง  ในพื้นที่ที่พี่เลี้ยง PCU เข้าใจและพร้อมสนับสนุน


  •  เพราะเรามีเวลาน้อยจึงต้องเตรียมตัวล่วงหน้า โดยอ้อส่ง คำถามให้ทีมหมอฝนล่วงหน้า    เพราะเราต้องการใช้เวลาให้คุ้มค่าจริงๆ

  • อ้อกำหนดตัว “คุณลิขิต” ไว้ล่วงหน้า     และหมอฝนกำหนดตัว “คุณอำนวย” ที่เข้าใจวัตถุประสงค์เป็นอย่างดี   

  • เริ่มกิจกรรมเพื่อนช่วยเพื่อนด้วยกิจกรรมละลายพฤติกรรม  ทำความคุ้นเคย และสร้างบรรยากาศสบายๆ  ไม่เกร็ง  บรรยากาศที่เป็นอิสระ  เปิดเผย  ชื่นชมยินดี    มีอารมณ์แจ่มใส    แต่ไม่เล่นจนลืมว่ามาทำอะไร

  • ช่วงให้ข้อมูลของทีมพิษณุโลกผู้ขอเรียนรู้   บอกความต้องการในการมาครั้งนี้แบบชัดแจ๋ว    แบบกระชับฉับไวเพื่อให้ทีมครบุรีได้มีเวลาแบ่งปันให้มาก
    จัดการแบ่งกลุ่ม เพราะจำนวนคนเข้าร่วมกิจกรรมเพื่อนช่วยเพื่อนมีจำนวนมากเป็นวงใหญ่เกินไป และเวลามีน้อย     จึงจัดวงประชุม  ๓ วง    

วงที่ 1 มีคละกันทุก PCU ลุงหยาดและแกนนำชุมชนมาช่วยกันพูดคุยแลกเปลี่ยน  (เสื้อดำ คุณมนัส มากบุญ ท่านสสอ พิษณุโลกมาร่วมสังเกตุการณ์และจะร่วมต่อยอดสนับสนุนกิจกรรมในพื้นที่ของเราต่อไป)

 

วง 2 ผู้ใหญ่ชุน และสมาชิกมาร่วมแลกเปลี่ยนกัน

วงที่ 3  พี่ฝอยและทีม มาร่วมแลกเปลี่ยน จุดเด่นที่ทีมพิโลกถามมากที่สุดคือ จุดเริ่มต้น ทำอย่างไร ให้เค้ายอมรับเรา มีไหมที่ทำไม่ได้ ก็ได้คำตอบและกำลังใจกลับไปกันถ้วนหน้า  สมุดบันทึก ของพี่ฝอย การลงบันทึกผลน้ำตาลของสมาชิก การเก็บตัง 5 บาท เพื่อเอาไว้ใช้ทำอาหารเลี้ยง และอื่นๆอีกเพียบ ต้องบอกไม่มาไม่รู้ จริงๆ  ต้องติดตามดูว่าแต่ละคน ปิ๊งแล้วจะไปปรับเป็นรูปแบบของตัวเองอย่างไร (คลิกอ่านหัวหมู่บ้านกร่าง)

สุดท้ายของวันนี้ทีมพิษณุโลกแต่ละวง  วิเคราะห์และสรุปประเด็นที่ได้เรียนรู้    

สุดท้าย ทำAAR     ในประเด็นต่อไปนี้  เรียนรู้อะไรจากกิจกรรมนี้   จะนำความรู้นี้กลับไปทำอะไร                      
                                              

กิจกรรมภาคค่ำ  วาดภาพฝัน ในหัวข้อ "หัวหมู่เบาหวาน ฝันอยากทำอะไร"

วาดด้วยความสนุก เหมือนย้อนไปเป็นเด็กอีกครั้ง เสื้อฟ้า หัวหน้ามนัส สสอ ก็วาดด้วย

อาจารย์นิพัธ ให้แต่ละคนมาเล่าความหมายภาพที่วาด สลับกันระหว่าง หัวหมู่เบาหวานและพี้เลี้ยงPCU : ซึ่งแต่ละคนจะได้รวมกันต่อเติมภาพฝันของกันและกันให้เป็นจริง

สุดท้ายหมอฝนคนดีของเราก็มาร่วมกิจกรรม  ขอบคุณจากใจจริงและชาวพิษณุโลกสัญญาว่าจะนำสิ่งที่ได้จากเพื่อนครบุรี ที่ ปิ๊ง แว๊บ ผุดบังเกิดมาทำให้เกิดการเปลี่ยนแปลงที่ดีกับชาวเบาหวานพิษณุโลก ต่อไป

ผู้เล่า รัชดา พิพัฒน์ศาสตร์