เดือนกุมภาพันธ์ทุกปี โรงพยาบาลจะจัดงานทำบุญเพื่ออุทิศส่วนกุศล
ให้ผู้ป่วยที่เสียชีวิตในปีที่ผ่านมา
สำหรับปีนี้มีบุคลากรและญาติผู้ป่วยมาร่วมงานมากกว่าทุกครั้ง ทำให้เก้าอี้ที่จัดไว้มีไม่เพียงพอ บุคลากรของโรงพยาบาล
ในฐานะเจ้าของบ้านจึงต้องยืนร่วมพิธีทางศาสนาตั้งแต่ต้น ทำให้พยาบาลสาวสวย 2 คน เริ่มกระสับกระส่าย
เอ : เฮ้ย บี ทำไมพระสวดนานจัง ชักจะเมื่อยแล้วนะ ยืนจนขาแข็งแล้วเนี่ย
บี : แหม พระท่านก็สวดให้พรตามปกตินั่นแหละ อย่าบ่นน่า
เอ : ใครว่าปกติ เธอลองฟังดีๆซิ ชั้นว่าสวดซ้ำไป ซ้ำมานะเนี่ย ไม่จบซะที
บี : เออน่า ไหนๆ ก็ ยืนมานานแล้ว ยืนต่ออีกหน่อยไม่เห็นเป็นไร
เอ : เฮ้อออออ ทำไมไม่มีใครบอกพระบ้างนะ ว่าให้สวดมนต์แบบ LEAN หน่ะ
บี : จะบ้าแล้วเหรอ เธอเนี่ย คิดบ้าๆ
เอ : อ้าว ก็โรง’ บาล เรา กำลังเล่นเรื่อง LEAN นี่นา พระมาที่เราก็ต้องสวดมนต์แบบ LEAN ซิ
จะได้ลดขั้นตอน ลดเวลาไงล่ะ
บี : เออ แล้วต้องให้พระจับเวลาเพื่อคำนวณเปอร์เซ็นต์ประสิทธิภาพ Pre - LEAN Post – LEAN
ด้วยมั๊ยล่ะ
เอ : แหม ถ้าได้ก็ดีซิ ชั้นจะได้โทรไปจองวัน present LEAN กับศูนย์คุณภาพให้เลย
บี : โห รู้สึก LEAN จะอยู่ในสายเลือดเลยนะ
เอ : โอ๊ย ระดับชั้นน่ะ อยู่ใน DNA. ตะหาก อิ....อิ.....
