ผลของการทำงานด้วยคำสั่ง

       การทำงานบนสำนักงาน   ส่วนใหญ่จะเริ่มต้นด้วยคำสั่งครับ

 

       ผมเองบอกตามตรงว่าไม่ค่อยชอบออกคำสั่งในการทำงาน   พอมีงานมา   ผมก็ปรึกษาคนที่เกี่ยวข้องว่างานนี้เป็นงานอะไร ทำอย่างไร มีใครเกี่ยวข้องบ้าง  ผมก็ไปคุยกับคนที่เกี่ยวข้อง  เมื่อได้ข้อตกลงที่ตรงกันแล้ว ผมก็ลุยไปเลยครับ   ส่วนคำสั่ง ถ้าใครต้องการนำไปเป็นผลงาน ผมก็จะออกให้ ถ้าใครไม่ต้องการ ผมก็ไม่ออก เพราะขี้เกียจ

 

      การทำงานด้วยการออกคำสั่งที่ผ่านมา บางงานก็ไปด้วยดีครับ แต่บางงานไม่ขยับเลยครับ ตั้งแต่เริ่มต้นจนใกล้จะสิ้นสุด   ที่งานไม่ขยับจากการออกคำสั่ง ผมมาวิเคราะห์ดูว่าเกิดจาก

 

       1.  เจ้าของงานไม่รู้งาน  ไม่รู้งานที่ "ชัดเจน" ว่างานนี้เป็นงานอะไร ใครเป็นคนทำ และ ไม่ปรึกษาใคร  ถึงเวลาก็ออกคำสั่งเลย  โดยคิดว่าเมื่อมีคำสั่งแล้วจะต้องทำตามคำสั่ง  งานกับคนจึงออกมาประเภท Put the wrong man on the  wrong  job สั่งคนผิดงาน เขาจึงไม่รู้ว่าจะทำงานอย่างไรครับ เพราะไม่ใช่งานเขา

 

       2. เจ้าของงานไม่ประสานงาน  ประมาณว่าพออกคำสั่งไปแล้วทุกคนต้องทำตาม   จึงไม่ไปพูดไปคุย  ไม่ถามไม่ไถ่   เมื่อไม่ประสานงาน งานก็ไม่ขยับหรอกครับ

 

       3.  เจ้าของงานไม่ให้ "ใจ" ในการทำงาน  ยึดคำสั่งเป็นสำคัญ แทนที่จะยึด "คน" เป็นสำคัญ    เมื่อไม่เริ่มด้วยใจก็ไปลำบากครับ   ไม่ให้ใจเขา ก็ไม่ได้ใจมา  พางานไม่ขยับ

 

       4. เจ้าของงานไม่ "จับถูก" ในการทำงาน   นอกจากไม่จับถูกแล้วยังจ้อง "จับผิด" เสียอีก  เมื่องานไม่ขยับก็จ้องตำหนิติติงคนโน้นคนนี้   ทั้งๆที่หนึ่งนิ้วชี้ไปข้างหน้า    อีกสามนิ้วชี้หาตัวเองครับ

 

       ครับ  คำสั่งจะอลังการเพียงใด  ถ้าไม่ถูกต้อง และ ไม่ได้ใจ ก็ไปลำบากครับ