วันนี้ผม ได้มีโอกาสดูข่าว เรื่อง คนอ้วน(เป็นผู้กำกับหนังดัง)ถูกสายการบินเชิญลงจากเครื่องบินเนื่องจากมีน้ำหนักตัวที่มาก และมีเนื้อบางส่วนที่อาจเป็นส่วนเกินไปเบียนบังคนที่นั่งใกล้ๆ เนื่องจากเขาซื้อบัตรที่นั่งเดียว(ปกติเขาจะซื้อสองที่) ก็มีหลายกระแสมุมมองที่เห็นใจคนอ้วนคนนั้น และอีกหลายมุมมองบอกว่า สายการบินทำถูกต้องแล้ว...
ถ้าคุณละ คุณคิดว่าคุณจะเห็นใจใคร...............
.............................................................
สำหรับผม ผมคิดว่า ประเด็นนี้ เป็นเรื่องยากที่จะตัดสินว่าใครน่าเห็นใจกว่ากัน ถ้ามองในมุมของสายการบิน มุมมองเชิงบวก ว่าทุกอย่างมีกฎเกณฑ์ของมัน ก็ต้องทำตามกฎที่กำหนดไว้ ถึงแม้ว่า ผู้โดยสารท่านนั้นจะมีอิทธิพลต่อสื่อและสายการบินมากน้อยขนาดไหน กฏ ก็ยังเป็นกฏ เพราะอาจมีผลต่อความปลอดภัย และมีผลกระทบต่อผู้โดยสารการบินท่านอื่น(คนที่นั่งข้างๆ)
สำหรับ ผู้โดยสาร การถูกเชิญลง ถือว่าเป็นการละเมิดสิทธิ และไม่เสมอภาค ก็อาจเป็นความคิดที่ถูกต้องของเขา เพราะคนย่อมมีสิทธิ เสมอภาคเท่าเทียมกับคนอื่น
ประเด็นนี้เป็นบทเรียนที่มีค่า ที่สามารถนำมาใช้ในการดำเนินชีวิตประจำวันได้เหมือนกัน
ถ้านำเอาประเด็นเชิงบวกของทั้งสองมุมมองมาใช้ประโยชน์ กฏเกณฑ์ ข้อตกลง และผลประโยชน์ของส่วนรวม ควรมาเป็นอันดับแรกเสมอถึงแม้ว่า จะส่งผลกระทบมาถึงเราก็ตาม ในขณะเดียวกัน มนุษย์ย่อมมีสิทธิเท่าเทียมกันทุกคน การเรียกร้องสิทธิของตนเองเป็นสิ่งที่ควรเป็นอย่างยิ่ง แต่ในขณะเดียวกันถ้าการเรียกร้องสิทธิของเรา แต่มีผลไปกระทบต่อสิทธิของคนอื่น เราก็ต้องมีวิจารณญาญ และรู้จักเป็นผู้เสียสละลงบ้าง ก็ไม่ทำให้เสียศักดิ์ศรีเท่าไหร่
แต่เรื่องนี้ก็มีเรื่องที่น่าประทับใจผมที่สายการบินออกแถลงการณ์ขอโทษ ถึงแม้ว่าการขอโทษจะมีวัตถุประสงค์อื่นแอบแฝง แต่มันก็ยังดีที่รู้จักการขอโทษ ประเทศไทย องค์กร หรือ หน่วยงานเล็กๆ ทุกวันนี้ที่ประสบปัญหาก็เพราะจากแนวคิดที่มองกันคนละมุมมอง ที่ไม่อาจตัดสินได้ว่าของใครถูก ของใครผิด มันจึงเกิดปัญหา ทางแก้ที่ดีที่สุด คือการดำเนินทางสายกลางของพระพุทธเจ้า ดีที่สุดทั้งสองฝ่าย การแพ้ การชนะ การตัดสิน ก็ไม่ใช่ทางช่วยแก้ไขปัญหา บางครั้งผู้ชนะเองอาจมีความทุกข์กว่าผู้แพ้ ก็ได้ ว่าไหม ครับ
บทเรียนนี้สอนให้รู้ว่า
1 ต่างฝ่ายต่างมีมุมมอง เหตุผล เป็นของตน ทุกฝ่ายต้องเคารพซึ่งกันและกัน
2 บางครั้งคนเราต้องลดอัตราตัวลงบ้าง สายการบินอาจมีวิธีการแก้ไขปัญหา ในขณะเดียวกัน คนอ้วนก็ต้องนึกถึงคนนั่งใกล้ๆบ้าง ถึงตัวเองจะได้ไปตามเป้าหมาย แต่คนอื่นอึดอัดใจ การไปได้ตามเป้าหมายก็ไม่ใช่ความสุขของเรื่อง
3. เอาใจเขามาใส่ใจเรา
4. การขอโทษ ไม่ใช่เรื่องที่ทำให้เสียหน้า
5. อย่ามองในมุมมองเฉพาะของตน ตนเองสบาย คนอื่นอยู่อย่างไรก็ช่าง มันเป็นความคิดของคนเห็นแก่ตัว
5. สุดท้าย ทางสายกลาง แก้ไขปัญหา อุเบกขา และเวลา ช่วยเยียวยาหัวใจ
ผมอยากชวนให้ทุกท่านคิดจังเลยว่า ถ้าท่านเป็นสายการบินท่านจะทำอย่างไร ถ้าท่านเป็นคนอ้วนท่านจะทำอย่างไร สำหรับ ผม ไม่ว่าจะเป็นใคร ผมขอไปทางสายกลาง และอุเบกขาก็แล้วกัน ไม่เครียดดี ๔๔๔๔ เพราะเรื่องทำนองนี้เหมือนเคยผ่านเข้ามาในส่วนหนึ่งของชีวิตผมเมื่อเร็วนี้เอง ฮาๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆ
อ่านแล้ว เอาความคิดเห็นไปปรับปรุงใช้ในชีวิตประจำวันได้ เลย
ขอบคุณที่เขียนให้อ่าน
อัตตา not อัตรา