กว่าจะสำเร็จลงได้ ต้องขอขอบคุณเพื่อนครูหลายท่านที่ให้กำลังใจ และพลังความคิด อุทิศเพื่อหลักสูตรใหม่
...ปีที่ผ่านมาโรงเรียนบ้านสะเดา เป็นโรงเรียนต้นแบบการใช้หลักสูตร ยอมรับว่าเหนื่อยมาก เหนื่อยต่อการปรับแล้วปรับเล่า ปรับตามคำแนะนำ ปรับตามข้อเสนอแนะของสพฐ. แต่วันนี้ชื่นใจที่สุด เพราะหายเหนื่อยแล้วค่ะ... ต้องขอขอบคุณเพื่อนครูหลายท่านที่ให้กำลังใจและพลังความคิด อุทิศเพื่อหลักสูตรโรงเรียนฉบับนี้จนคลอดออกมาเป็นฉบับปรับปรุงล่าสุด....ขอบคุณท่านศึกษานิเทศก์ ขอบคุณแม่ครัวที่ทำอาหารให้เรารับประทานมื้อเย็น แทบจะทุกวัน ขอบคุณคณะกรรมการสถานศึกษา...ทั้งๆที่งานหลักที่เราต้องอยู่โยงที่โรงเรียนจนเกือบมืด และก็กลับบ้านค่ำเกือบทุกวัน นั่นคือการเตรียมการสอน Lesson Study แต่เราก็พร้อมที่จะเหนื่อย เราก็พร้อมที่จะอุทิศเวลาจากหนึ่งสมองกับสองมือของพวกเราหลายๆคนเพื่อการศึกษา เหนื่อยก็มีบ่นบ้าง(เล็กน้อย)และความเหนื่อยที่สุดแสนเหนื่อยกลับกลายเป็นพลังแห่งความอดทน สู่ความสำเร็จที่ภาคภูมิใจ พวกเราพร้อมที่จะเดินไปข้างหน้าเพื่อจัดการศึกษาให้สอดคล้องกับความต้องการของผู้เรียนและสอดคล้องกับหลักสูตรแกนกลางการศึกษาขั้นพื้นฐาน พุทธศักราช 2551ตามแบบฉบับของโรงเรียนบ้านสะเดา...หนึ่งปีเต็มๆที่ผ่านมา...ปรับ...เปลี่ยน...ปรับ....ใช้....สู่การปรับปรุงหลักสูตรฉบับสมบูรณ์สักที....หายเหนื่อยแล้วค่ะ แต่ก็ต้องเตรียมสื่อ เตรียมเนื้อหาสาระที่สอดคล้องกับโครงสร้างหน่วย ตลอดจนชิ้นงานเด็กๆ รวมถึงแนวทางการวัดผลประเมินผลมาตรฐานและตัวชี้วัด...ครูทุกคนยิ้มสู้และให้กำลังใจกันทุกวัน....ตามประสาครูรุ่นอาวุโสกันแล้วทั้งนั้น+++++
คิดถึงพี่ยุ้ยจังเลย ผ่านหน้าบ้านมองประตูรั้วพี่ทุกที ใจไม่ยอมรับว่าพี่จากไปแล้วจริงๆ เห็นหน้า แมวมาลี บนเตียง ของขวัญวันเกิดของพี่ที่ให้แมว แล้วคิดถึงพี่มากๆ ไปแล้วอย่าไปลับ ช่วยเป็นกำลังใจให้น้องสาวคนนี้ด้วยนะคะ ใกล้จะแย่แล้ว ค่ะ