ใคร

 

๐ เขาต่อสู้กันเพื่อใคร ?
จึงพาใจร้อนเร่ามุ่งเข้าผลาญ
ใส่เสื้อสีคลุมตัว..เหล่าวัวงาน
ด้วยสันดานเชื่องเชื่อ..อันเหลือแจง

๐ เขาต่อสู้เพื่อผู้หนึ่ง
รัก..ซาบซึ้งลึกล้ำจึ่งกำแหง
จะดึงฟ้าลงต่ำแล้วคว่ำตะแคง
ตามยุแยงสนตะพาย..ของนายเงิน

๐ จึงวันนี้..เหล่าควายไทย
หยุดลากไถ..เดินพล่านอยู่นานเนิ่น
กรูขึ้นย่ำเหยียบถนน..แทนคนเดิน
ฟังผายลมเพลิดเพลินจำเริญนัก

๐ เอ้า-ฮุยเลฮุย..เจ้าทุย-ทุ่ง
ย่ำกีบมุ่งแห่แหน..ดูแน่นหนัก
แว่วเสียงนายโห่ฮึก..ก็คึกคัก
เชือกดึงชัก..ซ้ำซ้ำ..ก็ร่ำร้อง !

๐ จุดไฟเข้าใส่เมือง
ด้วยแค้นเคืองที่เข้าครอง
น้ำลายนั้นแตกฟอง
ค่อยหยดนองรดแผ่นดิน

๐ แค้นใดจึ่งใจเดือด
ปุดด้วยเลือดคาว-ราคิน
ปั้นแต่งกำแหงลิ้น
จะล่มสิ้นมุขมนตรี

๐ ใครกันเล่าตัวมึง
ทำขุ่นขึ้งหมายราวี
อาสัตย์คำบัดสี
เอาช่วงชี้บัดพลีการณ์

๐ ฉุดชาติลงลาดปู
รองก้าวหมู่เหล่าวัวงาน
เสกแสร้งกำแหงหาญ-
ฮึกคะนองแซ่ซ้องเสียง

๐ เลือดไทยที่ใจทาส
ก็โหมภาษขึ้นพร้อมเพรียง
พร้องพร่ำด้วยสำเนียง
ขุนทองรับขึ้นขับขาน

๐ ใครกันที่พวกสู
เฝ้าเชิดชูด้วยวิญญาณ
ใครกันสืบสันดาน
อันสามานย์ให้มองเห็น

๐ ใครกันเล่าเวยสู
คอยเป่าหูทั้งเช้าเย็น
หยามยุคว่าขุกเข็ญ
คอยบีบเค้นความเป็นไท

๐ นิ้วชี้เมื่อจี้ออก
สี่นิ้วบอก-ว่าเป็นใคร-
มารยาถ้อยสาไถย
ย่อมบอกไทยว่าใครกัน

๐ หางแกว่งและก้นกวัด
เสียงฮึดฮัดอื้ออึง, มัน-
ปากกล้า..แต่ขานั้น-
ดูเถิดสั่น..อยู่อลวน

๐ เขาต่อสู้กันเพื่อใคร ?
เขาถึงได้ตอบรับกันสับสน
เพื่อ-จุดหมายปลายทางของบางคน
หรือปวงชนในชาติ..ผู้ขาดแคลน ?