เดี๋ยวนี้ ชีวิตเริ่มเปลี่ยนกลับบ้านมาก็จะทำงานไม่ได้  ก็เลยหาโอกาสทำอะไรๆสนุกๆ น่าสนใจ  เผอิญว่า อยากปลูกผักปลอดสารพิษ เพราะรู้สึกร่างกายจะเต็มไปด้วยสารพิษ กินอะไรนิดหน่อยก็เดี๋ยวลิ้นชาบ้าง คันบ้าง เป็นผื่นบ้าง ออกนอกบ้านเลยกลายเป็นมนุษย์ ไม่กินผัก จะกินทีก็ต้องขอเจ้าของร้านเอาไปล้างใหม่   แหม..น่าหมั่นไส้น่าดู    

หัวหน้า บอกมีอุปกรณ์ปลูกผักไฮโดรโปนิกส์   เข้าทาง  ปู๊ดเดี๋ยว  อ้อก็ไปเอามาจากที่บ้านหัวหน้า แล้วปฏิบัติการณ์ “ปราบเซียนน้อย น้ำมนต์” ก็เกิดขึ้น เรากำลังสร้างโลกแห่งการเรียนรู้ ที่น่าสนุก สำหรับเด็กๆ

 

ขั้นตอนที่หนึ่ง เราสอนเด็ก 2 ขวบ 10 เดือนว่ารดน้ำในฟองน้ำให้ชุ่ม แล้วหาวิธีเอาเม็ด  2-3 เม็ด แหย่ลงไปในฟองน้ำ   ก็เลยเป็นแบบนี้

หลังจากนั้นน้ำมนต์ก็มาขอให้แม่อุ้มเปิดดูทุกวัน   

แล้วมันก็โต  “โอโห” เป็นเสียงที่เราได้ยินทุกครั้งที่น้ำมนต์เปิดดู ดีใจยิ่งกว่า ได้ของเล่นซะอีก

ขั้นตอนที่ 2  พอเม็ดเริ่มงอกได้ประมาณ 4-5 วัน ก็จะได้ต้นกล้าที่พร้อมปลูก

น้ำมนต์เป็นเด็กที่มีพลังเหลือเฟือ มีฤทธิ์ทำลายล้างสูงมาก  เราได้แต่หวั่นใจว่า  “ตายแน่ ตายแน่ๆ เละเป็นโจ๊กแหง๋” แต่ขอโทษเถอะ  ประคองต้นกล้าน้อยๆ แบบทนุถนอม    แล้วเอาไปใส่แผ่นปลูก 

ถ้าไม่ลืม น้ำมนต์จะมาดูทุกวัน  และมองดูผักที่โตขึ้นทุกวัน  

และในบ้านของเรามีแปลงผักให้น้ำมนต์เรียนรู้อีก 2 แปลง

  • แปลงเล็ก ปลูกในกระถาง น้ำมนต์ต้องมาช่วยรดน้ำ   เวลาเห็ดนางฟ้าออกเนี่ย  เด็ดได้ คล่องเชียว

  • แปลงใหญ่ต้องมาช่วยขุดดินและพรวนดิน และช่วยเลือกว่า ถั่วอันไหนกินได้ อันไหนยังดิบอยู่  บางอันหนอนมากิน เราก็บอกลูกว่า "แบ่งๆกันกินนะ  แมลงมันก็หิวเหมือนเรานั่นแหละ"  เพราะอยากบอกลูกว่า เราคงต้องอยู่แบบแบ่งปันกัน ไม่เบียนเบียดกัน

และในวันนี้น้ำมนต์มาบอกแม่ว่า “แม่ครับ อันนี้ทำไมมันไม่โต(ปลูกในดิน) อันนี้โตกว่าอีก(ปลูกในน้ำ)” "น้ำมนต์ต้องกินเยอะๆ จะได้โตเหมือนผัก"   เออ..โลกแห่งการเรียนรู้แบบนี้ดีกว่าของเล่นเป็นไหนๆ     ผู้เล่า  แม่น้ำมนต์