ระหว่างไปเยี่ยมชื่นชมคณะหนึ่ง ผมเกิดความเข้าใจสภาพความเข้มแข็งด้านวิชาการว่ามี ๒ แบบ ซึ่งต่างก็ดีทั้งคู่ แต่ดีคนละแบบ
• แบบใช้ความรู้ที่ชัดเจนหนักแน่นแล้ว
• แบบสร้างความรู้เข้าๆไปในขอบฟ้าใหม่
แบบใช้ความรู้ที่ชัดเจนหนักแน่นแล้ว
• จะเห็นสภาพความเข้มแข็งที่หลักสูตรระดับปริญญา ตรี – โท จัดการเรียนการสอนได้ดี ได้รับความนิยม
• บริการวิชาการทำได้ดี เป็นที่นิยม มีรายได้ดี
• แต่ไม่ค่อยมีผลงานวิจัยตีพิมพ์ในวารสารวิชาการนานาชาติ impact factor ต่ำ
แบบสร้างความรู้เข้าๆไปในขอบฟ้าใหม่
• เห็นสภาพความเข้มแข็งที่หลักสูตรปริญญาเอก ได้รับทุน คปก.
• อาจารย์รวมกลุ่มกันทำงานวิจัยในด้านที่มีความสำคัญสูงต่อประเทศ ได้รับทุนวิจัยต่อเนื่องสม่ำเสมอจากแหล่งทุนภายนอก ทั้งแหล่งทุนในประเทศและต่างประเทศ
• มีความร่วมมือด้านวิจัยและบัณฑิตศึกษากับสถาบันที่ ranking สูงในต่างประเทศ
• ผลงานวิจัยตีพิมพ์ในวารสารวิชาการนานาชาติมีมาก impact factor สูง
ประเทศไทยต้องการความเข้มแข็งทั้ง ๒ แบบ ต้องการแบบแรกมากกว่าแบบหลัง ๑๐ เท่า โดยแบบหลังทำยากกว่า (เป็นสถาบันอุดมศึกษากลุ่มวิจัยและบัณฑิตศึกษา) ต้องมีการสนับสนุนที่แตกต่างกัน และต้องการระบบผลงานวิชาการที่แตกต่างกัน แบบแรกต้องการระบบวิชาการไทยรับใช้สังคมไทย
วิจารณ์ พานิช
๑๖ ม.ค. ๕๓
