ครูอ้อยไปหาคุณพ่อ คุณแม่ กลับมาบ้านทีไร ได้ยิ้มแย้มจากการชมเชยจากคุณพ่อคุณแม่ ทุกที 

คราวนี้ คุณพ่อคุณแม่แก่หง่อมมาก  แต่คุณพ่อยังอารมณ์ดี  ที่พูดอะไร ได้ความหมาย และ เป็นบวก ให้ลูกอ้อยคนนี้ มีมานะเสมอ 

ส่วนคุณแม่ หง่อมมากกว่าคุณพ่อ แต่ยังคุยจ้อ ด้วยความสุขที่ได้เห็นลูกๆมาหามาเยี่ยม

*****

ก่อนจะติดเครื่องยนต์รถออกจากบ้าน คุณแม่ ต้องเตือนแล้วเตือนอีกว่า.....อย่าลืมอะไรนะลูก  แม่ไม่สบายใจ ที่เห็นลูกลืมสิ่งของ

ความรู้สึกที่คุณพ่อ คุณแม่  มีต่อครูอ้อย ได้ปลูกถ่ายมาให้ครูอ้อย รู้สึกกับลูก และ กำลังจะมีกับหลาน ที่จะเกิดลืมตามาดูโลกที่สวยงามใบนี้ 

ครูอ้อย  ได้รับความรัก ความอบอุ่นมาจากครอบครัวมากมาย  จนเล่าไม่มีวันหมด  ยิ่งครูอ้อยได้ทำหน้าที่ที่ดี  ไม่ว่า  บทบาทที่เป็นลูก  เป็นพี่  เป็นแม่ เป็นเมีย  เป็นแม่ยาย  และกำลังจะเป็น  ....คุณยาย

*****

ครูอ้อย  รู้สึกตัวเองว่า  ได้ทำอะไร  ให้คุณพ่อคุณแม่ปลื้มใจมากมาย เมื่อท่านชมเชยนี่ล่ะค่ะ 

ที่ทำมามากมายนี้  ก็ไม่เคยคิดหวังว่า  จะให้ท่านมาชมเชย  คิดแต่ว่า......เมื่อเกิดมาเป็นคนแล้ว  น่าที่จะ  ทำอะไร  ทิ้งไว้ ให้คนชมเชยบ้าง.....เมื่อดับสิ้นชีวิตไปแล้ว  อย่าง น้อย ที่ สุด ก็ สมาชิกในครอบครัว

*****

คุณพ่อเล่าว่า .....ครูที่อยู่ข้างบ้าน  อายุเท่ากับครูอ้อย เพิ่งได้เลื่อนตำแหน่ง ครู คศ.3 ปีนี้ ก็ขอลาออกจากหน้าที่การงาน ด้วยทำงานหนักมาก  ตั้งแต่ได้ รับตำแหน่งนี้ 

แถมยังชมครูอ้อยกับคุณพ่อว่า.....ครูอ้อย เก่ง และมีความอดทน  ส่วนผมนั้น.....ไม่เก่ง และไม่อดทนด้วย  เลยต้องลาออกจากการงานไป

*****

คุณพ่อถามครูอ้อยว่า.....เป็น คศ.4  จะต้องทำงานหนักแบบนี้อีกไหม 

ครูอ้อย ยังไม่ได้ตอบอะไร  ด้วยไม่รู้อนาคต แต่ ปัจจุบันนี้ ครูอ้อย ก็เป็นอย่างนี้ มาตั้งแต่ไม่เป็น คศ.3  เลยตอบคุณพ่อว่า.....ปกติค่ะ 

คุณพ่อ ถามต่อไปอีกแบบอยากรู้ว่า.....เป็น คศ.3  ไม่เห็นมีความจำเป็นอะไรที่จะต้องทำงานหนักแบบนี้ 

ครูอ้อย  ไม่ได้ตอบท่านอะไรในข้อนี้  แต่คิดมาตลอดทางกลับบ้านด้วยคำพูดของคุณพ่อว่า......ลูกอ้อยของพ่อ ดีหลายจุด  จนจุดต่างๆ  ต่อกันเป็นเส้นตรง.....ลูกรัก