ใกล้ตรุษจีน ขอนำเรื่องจีนๆมาฝากนะคะ

ล่าสุดที่ไปเยือนเซี่ยงไฮ้(ปลายปีที่แล้ว)กับพี่แป๊ว-วัชรี พันธุ์วุฒิกร ผู้เป็นกัลยาณมิตรทั้งทางโลกและทางธรรม ทั้งนี้ต้องถือโอกาสขอบคุณครอบครัวคุณบ้อบบี้-คุณหญิง ซึ่งเป็นญาติสนิทของพี่แป๊วที่ให้การต้อนรับพวกเราอย่างยอดเยี่ยมทั้งที่พัก อาหาร และพาหนะพร้อมคนขับในการไปทุกหนแห่ง

ได้เที่ยวไปหลายเมืองรอบๆเซี่ยงไฮ้ มีเพื่อนที่พูดภาษาจีนได้ไปด้วยกัน คือ คุณ แฟรนซ่า จักรพันธุ์ คุณแม่ของเพื่อนผู้รู้จักเธอชอบเรียกเธอว่า คุณแฟซ่า คุณแฟรนซ่าเธอเป็นคนสิงคโปร์และกลายเป็นคนไทยโดยสามี ไปไหนๆกับเธอสนุกมากเพราะเธอเดินทางบ่อย รอบรู้ และที่สนุกคือเธอเป็นคนชอบชวนลิ้มชิมรสอาหารหลากหลายแบบชอบเรียนรู้ โดยมีความรู้เรื่องอาหารจีนมาก

อย่างหนึ่งที่ได้ความรู้ประกอบภาพคือเรื่องของ “ปาท่องโก๋” เลยได้ทราบและจดจำว่า ปาท่องโก๋ ของเรา มิใช่ ปาท่องโก๋ของชาวจีน

จะนำเรื่องมาเล่าจึงต้องไปค้นคว้าให้มีรายละเอียดยิ่งขึ้น

ขนมแป้งทอดสองชิ้นยาวประกบกัน ที่คนไทยคุ้นเคยอย่างยิ่ง ตำนานมาจากเมือง หังโจว ที่เราก็ได้ไปเยือน แต่ไม่ได้ไปที่ ศาลเจ้าเยี่ยเฟย ที่ตำนานของทอดแสนอร่อยที่เรารู้จักก่อกำเนิดขึ้น

ที่ศาลเจ้านี้มีรูปปั้นจอมทัพเยี่ยเฟย (ชื่อเดิมคือ งักฮุย ศาลเจ้านี้จึงมีคนเรียกอีกชื่อว่า ศาลเจ้างักฮุย)เป็นขุนศึกผู้เกรียงไกร แต่สมัยนั้นฮ่องเต้และมหาอุปราชไร้คุณธรรมจึงหาเรื่องต่างๆนานา ท่านจอมทัพถูกใส่ร้ายจนต้องโทษประหารพร้อมลูกวัยสิบเจ็ดปี ชาวบ้านจึงสร้างสถานฝังศพไว้หลายแห่งและบอกว่าเมื่อใดแผ่นดินมีฮ่องเต้ที่ดี ก็จะเปิดเผยหลุมศพจริงให้ทราบ หลังจากยุคของฮ่องเต้องค์นี้ ก็ถึงยุคของพระเจ้าเสี้ยจงฮ่องเต้ จึงมีการเปิดเผย และย้ายศพของงักฮุยผู้รักชาติและลูกมาฝังริมทะเลสาบอย่างสมเกียรติ

เท่านั้นไม่พอ เขาก็หล่อเหล็กรูปตัวแสบผู้ใส่ร้ายคือ กังฉินฉินไคว่ และเมีย พร้อมผู้ร่วมใส่ร้ายอีกสองคน ให้คุกเข่าอยู่ที่หน้าสุสาน(ชาวบ้านบอกว่าเปลืองเหล็กที่มาหล่อรูป)

ยังค่ะ ยังไม่หายแค้นกับผู้ที่ทำเลวร้ายกับแผ่นดินและคนดี คนหังโจวจึงนำแป้งหมี่ปั้นเป็นคนสองคนเอามาผูกให้ติดกัน นำไปทอดให้ร้อนสะดุ้งสะใจ ให้สาแก่ใจเข้าไปอีกก็ต้องเอามาเคี้ยวกรอบกร้วม

ชื่อของ กังฉิน ฉินไคว่ ก็อ่านว่า คุ่ย จึงเรียกของที่เอามาทอดว่า อิ่วจาคุ่ย แปลว่า น้ำมันทอดฉินคุ่ย 

ภาษาแต้จิ๋วอ่านเป็น อิ่วจาก้วย แต่คนไทยเราเนื่องจากรับอาหารจีนเข้ามาหลายอย่างกระมังคะ จึงสับสน พอใจจะเรียกเจ้าขนมแป้งทอดนี้อย่างผิดๆว่า ปาท่องโก๋

(แอบกระซิบว่าที่ตลาดเช้าริมน้ำอำเภอท่าเรือ ไม่ไกลจากบ้านผู้เขียนมี อิ่วจาก้วย ทอดร้อนๆ ไปยืนทานพร้อมกาแฟหรือชาร้อนชงใส่นมถ้วยละ ๑๒ บาท ได้บรรยากาศมากๆ)

ปาท่องโก๋ ที่แท้นั้นเป็นขนมอีกชนิด เป็นแป้งนึ่งจิ้มน้ำตาลทรายขาว ออกเสียงอย่างถูกต้องว่า “ปาถ่องโกว้”

(ขอบคุณข้อมูลจากหนังสือ ท่องเที่ยวประเทศจีน โดย คล่อง ศิรประภาธรรม)

ได้ชิมอาหารหลายอย่างเลยขอนำภาพมาฝาก บรรยายแต่พอเล็กน้อย ให้ท่านผู้อ่านใช้จินตนาการต่อเอาเองนะคะ

ไข่ต้มสมุนไพรนับสิบชนิด

คล้ายๆปาถ่องโกว้ นี่เป็นขนมที่เราไปทานในร้านหรู ผู้เขียนเลยเรียกว่าปาถ่องโกว้ไฮโซ

คล้ายขนมกะลอจี๊ แต่มีไส้ถั่วแดง

 

ซินเจียหยู่อี่ ซินนี้ฮวดไช้ทุกท่านค่ะ