แต่คนเราจงหวังในสิ่งที่เป็นไปได้นั้นแล.

 

แรงเหวี่ยงแห่งกาลได้พัดพาเอาทุกสิ่งให้หมุนคล้อยตามไปด้วย จักรวาลนี้ต่างหมุนไประบบสุริยะนี้ต่างหมุนไปโลกนี้ต่างหมุนไปอันตัวเราก็หมุนตามไปด้วย  จากเมืองหาดใหญ่หมุนไปทำงานในเมืองสงขลายามเช้า ๆ ลานจอดรถว่างแสนว่างนำรถเข้าจอดแบบสบาย ๆ

การทำอะไรก่อนเพื่อนมักมีเส้นทางที่สะดวกเพราะในเส้นทางนั้นยังไม่มีกฎกติกาใด ๆ มาครอบต่อเมื่อมีผู้คนเยอะขึ้นการช่วงชิงมีมากขึ้นความเป็นอิสระเฉพาะตนเริ่มริบหรี่ลงไปจนดับสลายกลายเป็นปัญหาสังคมคนเราติดตามมา 

 เดิมทีไร้ขอบเขตไร้ข้อผูกมัดจิตใจเป็นอิสระที่จะโบยบินไปในฟ้ากว้างเมื่อมองหันกลับไปทางเดิมหวนให้จิตใจสุขสมมีความสุขในจินตนาการ

  ความคิดไร้ขอบเขตไร้การปิดกั้นใด ๆ ยกเว้นคนเขลาเท่านั้นที่นำจิตวิญญาณไปติดกับดักกลลวงของสรรพสิ่งแท้จริงล้วนเป็นมายาภาพที่ตนเองก้าวข้ามห้วงแห่งสมมุติสัจจะที่เป็นมายาคติไปด้วยทุกสิ่งล้วนไม่จีรังยั่งยืน

 คนเราอย่ามัวร้องไห้ที่จะอยากได้เดือนดาวอยู่เลยเพราะเดือนดาวมันก็ไปตามทางของเดือนดาวเป็นเรื่องสูญเปล่าแท้ ๆ แต่คนเราจงหวังในสิ่งที่เป็นไปได้นั้นแล.