เครื่องจักรที่เราเคยเห็นว่าวิเศษณ์ มหัศจรรย์สักแค่ไหนแต่อย่างไรก็ถูกสร้างขึ้นมาจากฝีมือของมนุษย์
นักศึกษาที่กำลังจะเป็นบัณฑิตก็เช่นเดียวกัน การที่จะพัฒนาคนให้มีคุณภาพนั้นจึงขึ้นอยู่กับฝีมือของ “อาจารย์...”

อาจารย์ที่ทำงานอยู่ในมหาวิทยาลัยต่าง ๆ นั้น นับได้ว่าเป็นฟันเฟืองอันสำคัญที่สุดที่จะสร้างบัณฑิตที่มีคุณภาพ เพราะอาจารย์ที่ทำงานอยู่ในสถาบันการศึกษานอกจากมีหน้าที่หลักในการสอนนั้น อาจารย์เองก็ยังได้รับโอกาสมีส่วนร่วมในการทำกิจกรรมทุก ๆ อย่างในมหาวิทยาลัย ไม่ว่าจะเป็นกิจกรรมทางด้านบริหารรวมทั้งกิจกรรมทางวิชาการ

นับตั้งแต่การการมีส่วนร่วมในการเลือกผู้บริหาร อธิการบดี คณบดี คณะกรรมการสภามหาวิทยาลัย การมีปาก มีเสียงมีส่วนร่วมในการร่างนโยบาย กฎ ระเบียบ ประกาศ ข้อบังคับ ซึ่งจะเชื่อมโยงไปถึงการกำหนดหลักสูตร การวิพากษ์หลักสูตร การจัดหาอุปกรณ์การเรียนการสอน อาคาร สถานที่ วัสดุ อุปกรณ์ สมุด หนังสือ เครื่องแต่งกาย ทุก ๆ อย่างล้วนอยู่ในกำมือของ “อาจารย์”

เมื่ออาจารย์มีสิทธิ มีเสียง มีอำนาจในการกำหนดนโยบายทางการบริหาร และนโยบายทางวิชาการ อาจารย์จึงต้องเป็นบุคคลที่มี “ประสิทธิภาพ” ซึ่งประสิทธิภาพในที่นี้ต้องพิเศษกว่า เก่งกว่า โดยเฉพาะอย่างยิ่ง “ดีกว่า...”

คนที่จะเป็นคนที่ดีกว่าคนอื่นได้นั้นจะต้องวัดกันด้วย “คุณธรรม” หลักธรรมที่จะต้องน้อมนำมาเคียงคู่กับจิตกับใจทั้งในและนอกมหาวิทยาลัย
คุณธรรมในชีวิต ครอบครัว หน้าที่ การงานจะต้อง “ดี” เพราะหน้าคนของประเทศนี้ของในมือของ “อาจารย์”

นักการเมืองก็ต้องมีครู ครูที่เป็น “อาจารย์” เพราะนักการเมืองสมัยนี้อย่างน้อยก็ต้องเรียนจบปริญญาตรี

การพุ่งเป้าในการสร้างคุณธรรมให้เกิดได้ เกิดมีในตัวของอาจารย์จึงเป็นการแก้ไขปัญหาที่รากฐานของสังคม
คุณธรรม ศีลธรรม จริยธรรม จักต้องมีเพียงพร้อมในตัวของ “ครูบา อาจารย์”
การคัดเลือก การประเมิน การเลื่อนขั้น เลื่อนตำแหน่ง ก็พึงจักต้องมีคะแนนทางด้านคุณธรรมประกอบเข้าไปด้วยเสมอ ซึ่งน่าจะเกินกว่ากึ่งหนึ่งเมื่อเทียบกับคะแนนความสามารถหรือ “ความเก่ง”
คะแนนความดีต้องสร้างให้เกิดขึ้นและเกิดมีให้มาก ๆ
การที่จะเป็นอาจารย์ที่ดีได้ต้องรู้จักรับผิดชอบ “หน้าที่” ของตนเองให้ดีในทุก ๆ หัวโขนที่ถูกสมมติให้สวมใส่
เป็นอาจารย์ก็เป็นอาจารย์ที่ดี เป็นผู้บริหารก็เป็นผู้บริหารที่ดี เป็นผู้ร่างหลักสูตร ก็ร่างหลักสูตรให้ดี กลับบ้านเป็นพ่อ เป็นแม่ ก็เป็นพ่อ เป็นแม่ที่ดี เป็นลูกที่ดี เป็นพี่ เป็นน้องที่ดี เป็นมิตรที่ดีของทุก ๆ คนในสังคม

อุปนิสัยที่ดี ๆ ต่อทุก ๆ หน้าที่นั้นจักเป็นหลัก เป็นฐานสร้างคุณธรรมในจิตใจของอาจารย์ให้มีเมื่อต้องรับหน้าที่ทุก ๆ หน้าที่ทั้งในและนอก “มหาวิทยาลัย...”