สัปดาห์นี้รับหน้าที่ในจุดควบคุมเครื่องวิเคราะห์อัตโนมัติหลักของหน่วย อาจจะเรียกได้ว่าเป็นจุดที่หนักที่สุดในหน่วยก็ว่าได้ เพราะต้องทำงานตลอดวันแถมด้วยการดูแลรักษาเครื่องก่อนปิดในแต่ละวันด้วย กลับมาบ้านจะรู้ตัวว่าเหนื่อยกว่าทำงานจุดอื่นๆ งานพิเศษทั้งหลายที่มักจะมีเวลาทำบ้างในช่วงบ่ายก็แทบจะทำไม่ได้เลย ก็ได้นั่งทำหลังเสร็จงานประจำอีกเล็กน้อย แล้วก็ต้องหยุดเพราะมีภารกิจของครอบครัวต้องกลับไปทำหน้าที่คุณแม่
คิดดูแล้วการมีครอบครัว การมีลูกให้ต้องดูแลนั้นถือเป็นโชคดีอย่างยิ่งสำหรับตัวเอง ที่เป็นคนบ้างานอย่างยิ่ง ทำอะไรก็จะลุยจนเสร็จ สมัยเป็นคนตัวคนเดียวก็จะใช้ชีวิตกับการทำงานในลักษณะนั้น แต่พอมีห่วงก็จะต้องจัดการตัวเองให้รู้จักแบ่งเวลา ไม่ว่าจะมีอะไรอยู่ในหัวติดพันขนาดไหน เวลาที่อยู่กับลูกก็ถือเป็นการเบรคชั้นดี เพราะเราจะต้องทิ้งทุกอย่าง เพื่อจะรับฟัง รับรู้เรื่องราวจากลูกๆ ให้เวลากับลูกจริงๆ
ได้รู้ว่าการที่เราทำอะไรก็ตามต่อเนื่องยาวนานเกินไปนั้น ไม่เป็นผลดีต่อทั้งตัวเองและงานที่ทำ ต้องมีการจัดแบ่งเวลาให้ดี จะได้ผลงานที่ดีกว่า เพราะสมองที่ทำงานต่อเนื่องกันนานๆนั้นบางทีก็ตื้อทึบไปได้ แทนที่จะได้ผลงานดี กลับกลายเป็นเสียเวลามากขึ้นไปเสียอีก ถ้าหยุดพัก ไปทำอย่างอื่นแล้วค่อยกลับมาจับงานอีกครั้ง ตอนที่สมองได้พักผ่อนแล้วงานจะเดินดีกว่า
ใครที่ไม่มีเบรคของชีวิตแบบที่เป็นตัวตนอย่างนี้ ก็ต้องหาทางจัดการให้ตัวเองแบ่งเวลาพักผ่อน ดูแลตัวเองกันด้วยนะคะ ทำงานอย่าให้งานทำเรา
หัวใจของพ่อแม่ คือลูก