รู้สึก...เศร้า

หัวใจเงียบเหงา...ในคืนอ้างว้าง

..ขีดเขียนบทกวีไปพลางๆ..

รู้สึกว่าว่างๆ...ในวันที่ไม่มีใคร

รู้สึก...เหงา

คิดถึงรักบทเก่า..อีกจนได้

นั่งอยู่ที่นี่..อย่างเดียวดาย

รอความรักมากมาย..หวนคืนมา

น้ำตาร่วง...หัวใจร้าว

ทำไมต้องเศร้า...เป็นอะไรหนักหนา

ก็แค่ไม่มีใคร...อยู่ใกล้ตา

แค่หัวใจปวดปร่า…รีบลุกขึ้นมาสู้ต่อไป

..เอามือปาดน้ำตาทิ้ง..

ไปหน้ากระจกฉีกยิ้ม...ทำหน้าตาสดใส

หมุนตัวเริงร่า..ไร้ทีท่าอ่อนไหวใดๆ

นี่…ฉันน่าละอายมากใช่ไหม

ที่โกหกได้แม้กระทั่งหัวใจ...ตัวเอง

                           กิ่งไผ่...ใบหลิว