กวีบทเก่าเหงาศร้อยไม่จางหาย

ทำอย่างไรก็ไม่คลายความสับสน

หัวใจใหม่ยิ้มน้อยน้อยช่วยปลอบยล

หายอึงอลเบิกบานสำราญแทน

................................

แวะมาเยี่ยมครับ...