วันนี้ได้มีโอกาสไปลงนามถวายพระพร พระบาทสมเด็จพระเจ้าอยู่หัว ซึ่งจัดโดยเทศบาลตำบลบ้านพรุ เนื่องในโอกาสฉลองครองราชย์ครบ 60 ปี เราไปกันทั้งครอบครัว ผู้คนมากมายพอสมควร และสีเสื้อที่สวมใส่ดูเหมือนจะมีแต่สีเหลืองเป็นส่วนใหญ่ ผู้เขียนรู้สึกอดขนลุกไม่ได้ขณะที่เราทุกคนกล่าวคำว่าทรงพระเจริญพร้อม ๆ กัน รวมทั้งยืนถวายความเคารพ พร้อมทั้งร้องเพลงสรรเสริญพระบารมี

และในช่วงใกล้เที่ยงที่ผู้เขียนได้ฟังพระราชดำรัสของในหลวง รวมทั้งภาพที่ในหลวงทรงโบกพระหัตถ์ ผู้เขียนอดน้ำตาไหลตื้นตันใจไม่ได้ แม้แต่นายดำที่อยู่บริเวณใกล้ ก็อดรู้สึกไม่ได้ด้วยเช่นกัน โดยปรกติน้ำตาของผู้เขียนค่อนข้างจะออกง่ายอยู่แล้ว แต่พอนายดำบอกความรู้สึกเดียวกัน นั่นแสดงว่าเราต่างก็เกิดความปลื้มปิติ ยิ่งเมื่อได้เห็นภาพที่ผู้คนหลั่งไหลไปกันแน่นขนัด และกล่าวคำว่าทรงพระเจริญพร้อม ๆกันมากมายจากหน้าจอทีวี ผู้เขียนก็อดที่จะเปล่งเสียง(ในใจ)พูดตามออกไปด้วยไม่ได้

สำหรับบริเวณงานที่เทศบาลบ้านพรุจัดขึ้น มีกิจกรรมการประกวดร้องเพลงบนเวทีด้วย ดูเหมือนยิ่งดึกคนจะยิ่งแน่นขนัด เขามีงานออกร้าน (งานวัด) มีของขายมากมายผู้เขียนอดติดใจเกมกาละมังพาโชคไม่ได้ แปลกเพราะยังไม่เคยเห็นที่ไหน แต่ถ้าเป็นเกมเป่าลูกดอก เกมยิงปืน ก็เห็นอยู่บ่อย ๆ ดูเหมือนลูก ๆ จะติดใจพรุ่งนี้อยากจะไปอีก