7 ก.พ.53
ช่วงสี่วันที่ผ่านมา เป็นช่วงเวลาการเดินทางและการเคลียร์งานหลาย ๆ ชิ้นที่มึนงงไม่น้อย เริ่มจากวันพฤหัสบดีที่ 7 ตื่นแต่เช้าประมาณตีสี่ ตรวจสอบรายงานการประชุมผู้บริหาร แก้ไขงานตามที่อาจารย์แนะนำ ตีห้าสี่สิบห้าก็ออกเดินทางจากยะลาสู่อำเภอ สุคิริน จังหวัดนราธิวาส กว่าเดินทางถึงโรงเรียนตำรวจตะเวนชายแดนบ้านลีนานนท์ ก็เล่นเอาเหนื่อย (หลงทางเล็กน้อย เพราะไม่มีใครนำ) ได้รับมอบหมายให้ดูแลชั้นอนุบาลของโรงเรียน เหนื่อย...ขอบคุณคำแนะนำจากผู้ช่วยเลขานุการส่วนพระองค์ , ผู้ให้คำแนะนำ(จำชื่อไม่ได้ ในป้ายตำแหน่งเขียนว่าภาพยนต์ส่วนพระองค์ และราชองค์รักษ์ ที่ช่วยแก้ปัญหาให้ผมในวินาทีสุดท้ายก่อนสมเด็จพระเทพฯเสด็จถึงห้องเรียน) เป็นประสบการณ์ที่อยู่ในความทรงจำของผมอย่างแน่นอน
กลับมาถึงบ้านรู้สึกหน้ามืด แต่กินยาไว้ก่อน สงสัยว่าคงจะหลายเรื่อง เช้าวันศุกร์ พี่ศตพลโทรมาบอกว่าให้ไปรับเสื้อฟุตบอล ตอนเย็นมีแข่งบอลกับพลศึกษา ตอนไปเอกเสื้อรู้สึกว่ายังมึน ไม่รู้ว่ายังเมารถหรือมีอาการอย่างอื่น เพราะเริ่มเป็นแบบนี้สองสามครั้งแล้ว เวลาเร่งรีบทำงานหลาย ๆ เรื่อง...สุดท้ายตอนเย็นก็ไปแข่งไม่ไหว เพราะอาเจียน ไม่มีแรง ก็เลยเอาเสื้อไปคืนที่สนามฟุตบอล ให้คนอื่นช่วยเลือกให้
เมื่อวานก็เคลียร์งานหลายชิ้น เพราะวันนี้มีกำหนดการเดินทางไปดูงานและประสานความร่วมมือกับมหาวิทยาลัยในประเทศอียิปต์ 3 มหาวิทยาลัย ...หลังจากที่เคลียร์งานอยู่หลาย ๆ เรื่อง เริ่มมีอาการ ก็เลยไปหาซื้อยามาเตรียมไว้เล็กน้อย กลับจากอียิปต์ จะมาบันทึกไว้นะครับ
..รองเท้าที่เพิ่งใส่ไปสุคิริน จะใส่ไปอียิปต์ด้วยครับ คู่นี้ได้ไปเที่ยวไกลเลย อิอิ...
ขอบคุณมหาวิทยาลัยที่ได้ให้โอกาสในการทำงาน เรียนรู้ ให้ประสบการณ์ที่ดีดี ตลอดชีวิตการทำงานที่นี่ 16 ปี ทำให้ผมได้เติบโต เรียนรู้หลายสิ่งหลายอย่าง ขอบคุณครับ
อนุโมทนา อย่าลืมนำสิ่งดีมาฝากพวกเรานะอาจารย์
กราบนมัสการ พระอาจารย์ครับ
หลังจากกลับมาทำงาน ก็แบ่งเวลามาเขียนเพิ่มเติมสักเล็กน้อย เพราะได้ประสบการณ์และได้เรียนรู้หลายอย่างเมื่อไปร่วมคณะกับผู้ทรงคุณวุฒิในสภามหาวิทยาลัย