Appreciative Innovation

วันนี้ตอนค่ำ คุณแม่ผมบ่นว่าปวดขา สงสัยจะทำสวนจนเมื่อย

เลยขอให้คุณพ่อทายาแก้ปวดแบบครีมให้

(ที่บ้านผมเรียกว่า โวลทาเรน ๆ เหมือนที่เรียก ผงซักฟอกว่า แฟ้บ ๆ)

  

คุณพ่อทาขาให้คุณแม่เสร็จ ก็บ่นว่า

"บีบมาเยอะไป ทำไมไม่สามารถเอากลับเข้าคืนในหลอดได้นะ"

แม่บอก "ถ้ามันเอากลับเข้าได้ก็ดีน่ะสิ เขาออกแบบมางี้ไง"

พ่อบ่น "แล้วนี่ยังต้องมาล้างมืออีก เหนียวก็เหนียว"

แม่ + ผม "???"

 

Q & A (Question & Answer)

 

Discovery :

Q ยาทาแก้ปวดเมื่อย ทำไมเอากลับใส่คืนไม่ได้ ???

A ก็มันอยู่ในหลอด เหมือนหลอดยาสีฟันนี่นา

Q ยาทาแก้ปวดเมื่อย ทำไมต้องบีบมาทา ทำให้มือเหนียว ต้องล้างออก ???

A ก็มันต้องใช้การบีบนวดเข้าช่วยเพื่อให้ยาซึมเข้าไปในกล้ามเนื้อไง

 

Dream :

Q ยาทาแก้ปวดเมื่อย ทำไมต้องอยู่ในหลอด เหมือนหลอด ยาสีฟัน ???

A ก็มันเป็นครีม จะให้มันอยู่ในกระบอกหรือไง อิอิ

 

Design :

Q ออกแบบ บรรจุภัณฑ์ สำหรับ ใส่ ยาทาแก้ปวดเมื่อย ใหม่ ได้ไหม น้า ???

A ลองนึกถึง อะไรที่เป็น ครีม แล้วไม่ต้องใช้มือจับ

...

A อ้อ นั่นไง ไอ้ โรลออน ระงับกลิ่นกาย

 

 

Destiny :

A เอายาแก้ปวดเมื่อย บรรจุใหม่ ในแบบ โรลออน

A แล้วเวลาใช้งาน ก็ ทาๆๆๆๆ แล้วใช้ หัวโรลออน นวดๆๆๆๆ

A ไม่ต้องเทคืน เพราะ มันใช้เท่าที่ใช้

A ไม่ต้องล้างมือ เพราะ ไม่ต้องใช้มือนวด

 

มันช่าง ALMON จริงๆ เลย

 

ALMON : Mr. จับถูก แห่ง ABC Club