สิ่งที่ครูควรให้กับเด็กคือ..ความเมตตา การเติมเต็มและกำลังใจ...^^

วันนี้..ก่อนนำเข้าสู่เนื้อหาที่เรียนของรายวิชาการศึกษาปฐมวัย ปี1 ...คิดกิจกรรมสนุกๆให้เค้าได้กระฉับกระเฉงตื่นตัวก่อนนำสู่บทเรียน

...คุณครูแจกกระดาษคนละแผ่น  พับครึ่ง..แผ่นปกให้นักศึกษาวาดภาพตนเองตอนเป็นเด็กอนุบาลโดยให้เวลาคิด5 นาทีแล้ววาดพร้อมเตรียมเล่าสิ่งตัวเองเองจำได้ในช่วงนั้นรวมถึงบอกถึงบุคลิกภาพของตนเองในวัยอนุบาลด้วย

..เด็กๆพากันวาดและแอบดูภาพวาดกันและกันด้วยบรรยากาศครื้นเครง  เฮฮา..

เท่าที่เดินดูฝีมือวาดของเด็กๆ..พวกเค้าวาดรูปได้เก่งมากสมกับเป็นครูอนุบาล..และที่สำคัญวาดรูปตอนเด็กได้เห็นภาพพจน์จริงๆ..

 

..พอให้เล่าให้เพื่อนๆฟังทีละคน..นักศึกษาก็ดูมีความสุขที่จะเล่าและมีเสียงหัวเราะประกอบอีกด้วย..โดยเฉพาะเสียงหัวเราะของครูเองอิอิ..

เพราะเด็กแต่ละคนเค้าจะเล่าถึงบุคลิกภาพเค้าตอนเด็กที่แตกต่างกัน บางคนก็ดื้อ ซนตั้งแต่เล็ก บางคนก็ขี้อายเอามากๆจนตอนนี้ บางคนก็ก๋ากั่นสุดๆ บางคนมีบุคลิกท่านผู้นำตั้งแต่เล็กจนโต และบางคน(หลายคน)ก็จำได้ว่าชอบเล่นโดดยางกับเพื่อนหญิง(แทนที่จะเล่นกับเพื่อนเพศเดียวกัน)จนกลายร่างเป็นหญิงถึงบัดนี้.555.

พอเด็กๆเล่ากันจบ ครบทุกคน..ครูก็เลยถามนักศึกษาว่า."กิจกรรมนี้.รู้มั๊ยว่าสื่อถึงอะไร.."

เด็กๆก็คิดและก็ยกมือขอตอบ..และแล้วก็มีคนตอบถูก..ว่า..สิ่งที่ครูต้องการสื่อคือ..เด็กย่อมมีความแตกต่างกันทั้งด้านบุคลิกภาพและความสามารถ...ซึ่งเป็นสิ่งที่ครูต้องเรียนรู้และเติมเต็มให้กับเค้าในแง่มุมของการยอมรับ เมตตาและให้กำลังใจ..

เด็กๆทุกคนเข้าใจเพราะระหว่างที่เค้าเล่า..ผู้เขียนจะตั้งคำถามสะกิดใจและกระตุ้นให้ย้อนคิดในอีกมุมมองนึง(ในบทบาทของครู)ประกอบไปด้วย..

..หลังจากเข้าสู่เนื้อหาประเด็นหลักแล้ว..ก็เสริมด้วยกิจกรรมต่อยอดเมื่อต้นชั่วโมงโดยให้เค้าทำเป็นการบ้านโดยให้เขียนเชิงเรียงความหัวข้อ..เมื่อฉัน..สวมวิญญาณครูอนุบาล..และวาดภาพประกอบแนบมาด้วย..

หวั่นๆอยู่ว่า..เด็กๆจะบ่นงานหรือเปล่าน๊อ..แต่เปล่าเลย..แทนที่จะได้ยินเสียงบ่น..กลับได้ยินเสียงพูดคุยสนุกสนานถึงสิ่งที่ตัวเองจะเขียนส่งในคาบต่อไป...

และคุณครูอย่างผู้เขียนก็รู้สึกตื่นเต้นไปด้วยถึง ..ภาพอนาคตของครูอนุบาลเหล่านี้..

++++++++++++++++++++++++++++++++++++++

สิ่งที่ต้องการสำหรับการสอนของผู้เขียน คือ เรียนอย่างผ่อนคลายในบรรยากาศอบอุ่นและปลูกฝังจิตวิญญาณของความเป็นครูเข้าไปในกิจกรรมเสริมในทุกคาบ..ได้ทั้งการผ่อนคลายและได้สร้างความรักและศรัทธาของอาชีพครูกับเมล็ดพันธุ์น้อยๆเหล่านี้ด้วย..

แต่ที่แน่ๆ..ผู้เขียนมีความสุขทุกครั้งที่ได้สอนพวกเค้าและสิ่งเหล่านี้..มีส่วนในการย้ำเตือนผู้เขียนว่า..ได้มาถูกทางแล้วจริงๆ..^^