Appreciative Inquiry : ขอแค่นึกถึงพวกเขาบ้าง

สวัสดีครับ... ยินดีตอนรับทุกท่าน ทั้งขาประจำ และขาจร

เข้าสู่มุมเล็กๆใน G2K Blog "จิตวิทยาการขอ" แห่งนี้ครับ

ที่แห่งนี้เราได้รวบรวมเอาประสบการณ์/เทคนิคในการขอที่น่าทึ่งไว้มากมาย

ไม่ว่าจะมาจากการสังเกต สอบถาม หรือรวบรวมข้อมูลจากแหล่งน่ารู้ต่างๆ

ด้วยวิถีแห่ง AI สำหรับท่านที่ประสบปัญหา...ไม่กล้าที่จะขอ...ในสิ่งที่ต้องการ

ผม "นายเอิร์ท" หวังเป็นอย่างยิ่งว่าข้อมูลที่ผมได้แสวงหามานี้ จะเป็นประโยชน์

กับทุกท่านไม่มากก็น้อยนะครับ... ผมอยากให้ท่านผู้อ่านทุกท่าน"กล้าที่จะขอ"ในสิ่งที่ต้องการครับ ^^



เรื่องราวในวันนี้ ขอตามกระแสนิดส์นึงครับ... วันนี้ผมอยากจะขอให้ทุกท่านนึกถึงบุคคลกลุ่มหนึ่ง

บุคคลที่เสียสละ เพื่อบ้านเมืองมาตั้งแต่สมัยที่ประเทศของเรายังต้องยกทัพไปตีพม่า เพื่อขยายอาณาเขต

แต่ก่อนพวกเขาใส่เสื้อสีแดง ถือดาบ ออกรบในแนวหน้า แต่ในปัจจุบันพวกเขาใส่เสื้อสีเขียว สวมเกาะ ถือปืน

ปกป้องประเทศของเราเอาไว้  ใช่แล้วครับ... กลุ่มคนที่ผมพูดถึงนี้ พวกเขาคือ "ทหาร" ยังไงละครับ ^^



เนื่องจากพรุ่งนี้... วันที่ 3 กุมภาพันธ์ "วันดอกป๊อปปี้บาน" หรือเรียกชื่ออย่างเป็นทางการว่า "วันทหารผ่านศึก"

ผม "นายเอิร์ท" ในฐานะเจ้าของ Blog "จิตวิทยาการขอ" แห่งนี้ "ขอเป็นส่วนหนึ่งในการรำลึกถึงพวกเขา"

และอยากบอกกับพวกเขาทุกๆคนว่า "เราคนไทยทุกคนจะไม่มีวันลืม สิ่งที่พวกคุณได้ทำให้กับเราในการเสียสละ

ป้องกันประเทศจากอริราชศัตรู โดยไม่ห่วงแม้กระทั้ง"ชีวิต"ของตนเอง" และขอมอบเพลงนี้เพื่อเป็นกำลังใจให้กับพวกคุณทุกคนครับ


คอมเม้นในบทความนี้ ผม"ขอให้ทุกท่านส่งกำลังใจ"ไปให้กับพวกเขา โดยเฉพาะทหารใน 3 จังหวัดชายแดนภาคใต้

ที่พวกเขาต้องเสี่ยงชีวิต เสี่ยงอันตรายอยู่ทุกวินาที ไม่รู้ว่าจะเกิดความสูญเสียเมื่อไหร่ ...แต่พวกเขาไม่เคยถอย

ยังคงต่อสู้เพื่อรักษาประเทศของเราให้คงอยู่ต่อไป ผมขอสัญญาว่า "เราจะไม่มีวันลืมพวกคุณ" ขอบคุณครับ ^^

 

... "ขอแค่นึกถึงพวกเขาบ้าง" ... ทุกคอมเม้น คือกำลังใจ มอบให้พวกเขาเหล่าทหารหาญที่ต่อสู้เพื่อพวกเราครับ