สวัสดีค่ะ ชาว Go to know ทุกคน
บันทึกนี้ก็ต่อจากบันทึกสุดท้ายที่เราได้อยู่ในชุมชนปางจำปี หลังจากที่เราได้ทำสิ่งที่มีประโยชน์ต่อธรรมชาติ คือ การสร้างฝายนั่นเอง รู้สึกว่าเราเองอย่างน้อยครั้งหนึ่งก็ยังได้มีส่วนได้ช่วยเหลือธรรมชาติให้ฟื้นตัว ดีใจค่ะ ต่อมาในบันทึกนี้ เป็นบันทึกที่กลุ่มของพวกเรา กลุ่มสัตว์ป่าจัดทำขึ้นมาเป็นพิเศษ เป็นบันทึกที่รวบรวมแง่คิดหลักๆ ที่พวกเราได้จากการไปทำงานที่ชุมชนปางจำปีตั้งแต่ต้น จนเสร็จสิ้นการทำงาน
มาดูกันค่ะว่ามีอะไรบ้าง...
>> สิ่งแรกที่พวกเราได้มา คือ การรู้จักปรับตัวให้เข้ากับท้องถิ่นนั้นๆ และรู้จักวิธีที่จะสื่อสารกับชาวบ้าน
การที่เราจะสื่อสารให้ชาวบ้านเข้าใจเราควรจะเลือกใช้ศัพท์ หรือคำพูดที่เหมาะสมไม่ยากเกินไป เช่น กลุ่มของพวกเราถามคุณยายว่า "เมื่อก่อนระบบนิเวศที่นี่เป็นอย่างไร" คุณยายเงียบไม่ตอบแล้วก็ทำหน้างงๆ เราจึงถามไปใหม่ว่า "เมื่อก่อนป่าที่นี่เป็นอย่างไร" คุณยายก็ตอบกลับมาทันทีเลยค่ะ เหตุการนี้เองทำให้เรารู้จักแก้ไขและ ฝึกฝนการสื่อสารของเราไปในตัว
>>ต่อมาเป็นการรู้จักวางแผนงานให้ดีก่อนที่จะลงมือปฏิบัติ
เพราะหากเราไม่เตรียมให้ดีการทำงานจะไม่ราบรื่นและข้อมูลที่เราต้องการอาจได้ไม่ครบ เช่น กลุ่มเราทำกระดาษคำถามหาย จึงต้องไปข้อพี่กบมาจดไว้ใหม่ เเย่จัง...
>>และที่ทุกกลุ่มได้คือ ความพยายาม และความสามัคคี
ในการทำงานที่ต้องสืบหาข้อมูลเองทั้งหมดและต้องให้ครบเนื้อหาตามที่เราต้องการภายใน 2 วันเป็นอะไรที่ค่อนข้างจะยาก จึงต้องใช้ความพยายามและความอดทนเป็นอย่างมาก เช่น กลุ่มของพวกเราทั้งสัมภาษณ์ ทั้งเดินป่าโดยเฉพาะเดินป่า ทางเดินขรุขระและชันมากต้องระมัดระวังและคอยช่วยดึงเพื่อนด้วย ทำให้เกิดความสามัคคีกันในกลุ่ม
ในการเดินป่านี้ก็เหนื่อยมากด้วย แต่กลุ่มเราก็มีความพยายามเดินต่อไปจนกว่าจะพบสัตว์ป่า เดินไปลึกมากดูเวลาแล้วเห็นว่าจะไม่ทันเวลา "ทำไมเราไม่เจอสัตว์ป่าเลยสักตัว" (คิดในใจ) แล้วคุณลุงสวัสดิ์ ก็บอกว่า "พวกเรามากันหลายคน เดินกันเสียงดังซึ่งสัตว์ป่าเหล่านี้มีประสาทหูที่ดีมาก มันคงจะไม่อยู่ให้เห็นแน่" (เหมือนคุณลุงได้ยินว่าเราคิดอะไร 555+) พวกเราจึงตัดสินใจเดินกลับที่พัก
