เพราะเรื่องราวเชิงลึกที่ได้รับฟัง เก็บมานอนคิด
แล้วก็นอนไม่หลับ กว่าจะหลับตาลงได้ก็ปาเข้าไปตี 5
สามีเห็นกังวล ไม่พูดอะไร
แต่คั้นน้ำแครอทมาให้แก้วใหญ่ หูตาสว่างพลัน
แล้วรีบเอารูปขึ้นไพล์ เปิดบันทึกใหม่ทันที
มาชมภาพเด็กๆร่วมกิจกรรมจากบันทึกนี้นะคะ
กิจกรรมตอนที่ 2 นี้เป็นกิจกรรมสุนทรียสนทนา
และอยากบอกว่าฉันทำเพราะได้นำแนวคิด
ประสบการณ์ที่เห็นน้องอ.ขจิตนำมาใช้
ความรู้ที่ได้รับจากชาวบล็อกg2k
และการอ่านหนังสือชื่อ Learn How to Learn ให้ความรู้ก่อนให้ความรัก
หนังสือดีที่ฉันอ่านบ่อยทุกครั้งที่รู้สึกเหนื่อยล้า ของดร.วรภัทร์ ภู่สว่าง
แล้วนำมาใช้แบบที่ฉันคิดว่าเหมาะสมกับเด็กน้อยของฉัน
อาจไม่ถูกต้องตามหลักวิชาการ ก็ขอคำแนะนำด้วยค่ะ
- ฟังและฟัง ร้องอือ อ๋อและเหรอ
- จับคู่สนทนาเปิดใจ
- สรุปกิจกรรม ความประทับใจ และข้อเสนอแนะ
ปัญหาของเด็กสมัยนี้ มันมากมายก่ายกอง ...จนคนเป็นครูต้องมานั่ง มองปัญหาของพวกเขาแต่ละคน ...ห้องที่ดิฉันประจำชั้นอยู่ ก็สารพัดเรื่องราว ...แต่ตอนนี้เริ่มเป็นที่นิยม ในสังคมของผู้ปกครองคือ เมื่อไม่สมหวังในชีวิตคู่ คนไทย ก็ไขว่คว้าหาสามาต่างชาติ ...แล้วก็หาได้เสียด้วย...ถ้ารักลูกติดภรรยาก็ดีไป แต่ถ้าเขาไม่รักลูกเราหล่ะ จะเกิดอะไรขึ้น ..สงสารค่ะ ... มานั่งมองลูกตัวเอง แล้วนึกในใจว่าลูกจ๋าพวกหนูช่างโชคดีที่เกิดมามีพร้อมหน้าทั้งพ่อ แม่ ปู่ ย่า ตา ยาย ...ช่วยกันค่ะ เพื่อเยาวชนของชาติ...ดูแล ติดตาม เท่าที่จะช่วยได้ ..ยินดีที่ได้รู้จักนะคะ
ขอบคุณค่ะ เจอกัลยาณมิตรอีกท่านเช่นนี้ สุขใจมากขึ้นค่ะ
สวัสดีค่ะ ตามมาจากบันทึกพี่ปิ่นค่ะ..ขอนำกิจกรรมสุนทรียสนทนา ไปทำกับเด็กระนองบ้างน่ะค่ะ..คงได้มิตรภาพที่ดีๆกลับมาแน่นอน..ขอบคุณบันทึกดีๆค่ะ..
ขอบคุณค่ะ
แต่ครูต้อยว่าจะกลายเป็นเอามะพร้าวห้าวของครูต้อยไปขายสวนเสียละมั๊งคะ
ครูปริมปรางออกเก่ง ครูต้อยขอเรียนรู้ด้วยคนแล้วกันค่ะ นะคะ
เคยเรียนที่นครค่ะ
เรียนมัธยมที่ศรีธรรมราชศึกษาค่ะ
ขอบคุณค่ะ
และขอให้หายทุกข์ใจเร็วๆค่ะ
น้องครูบันเทิงคะ
พี่ครูต้อยยินดีเช่นกันค่ะ
แล้วจะแวะไปหานะคะ
ขอบคุณค่ะ
ขอบคุณค่ะ น้องเกษตรอยู่จังหวัด
วันนี้เป็นเด็กๆ อีกไม่เกิน10 ปีจะเป็นผู้ใหญ่ที่มั่นคง
ขอบคุณกำลังใจที่มอบให้เสมอมาค่ะ
และอยากบอกว่าครูต้อยกำลังเพาะต้นสารภี
ตอนนี้โตสูงกว่าฝ่ามือแล้ว
ตั้งใจเอาไปปลูกที่หลังโรงเรียน และในโรงเรียน
รวมทั้งจะเพาะแจกเด็กน้อยให้ช่วยกันปลูก
ช่วยกันลดโรคร้อนค่ะ
ยอดเยี่ยมเลยค่ะ น้องคงทำกิจกรรมนี้ไม่ได้ ใจอ่อนไหวตามเด็กเป็นแน่
* เยี่ยมไปเลยค่ะพี่ครูต้อย
* ดูแลสุขภาพด้วยนะคะ!
สวัสดีค่ พี่ครูต้อย
เด็กๆ น่ารัก ยังมีประสบการณ์เก่าน้อย
ดังนั้นเขาจึงฟังเก่ง
ไม่ตัดสินเพื่อน
ความบริสุทธิ์ในใจเขา น่านับถือค่ะ
ทำให้กิจกรรมไปด้วยดีค่ะ
เก่งจังเลยค่ะ ชื่นชมค่ะ
มา่ส่งไปทำงานพรุ่งนี้ค่ะ
รักษาสุขภาพด้วยค่ะ
อ่านแล้วได้รับรู้ถึงคความรู้สึกของผู้เล่าเลย
เป็นการเปิดใจเปิดเผย
เล่าแล้วสบายใจที่ได้เล่า
อยากเสริมอีกนิด
หลังเล่าแล้วให้แต่ละคน
มองหาสิ่งดีๆที่มีในตัวของแต่ละคน
แล้วผลัดกันชื่นชม
เป็นการเติมใจ เติมพลังให้กันและกันด้วย
ขอบคุณค่ะ สำหรับกิจกรรมเยี่ยมเช่นนี้
สวัสดีค่ะ
ขอบคุณค่ะน้องดาว
พี่เองก็ซึมเหมือนกัน
เสียงหัวเราะที่เราได้ยินบ่อยๆ
กลับมีม่านน้ำตาบางๆแอบอยู่หลังเสียงหัวเราะ
และมีบ้างที่บางครั้งที่ได้เห็นพฤติกรรมเด็กน้อยแสดงออกตรงข้ามกับความรู้สึก
พี่มองว่ามันเป็นวิชาชีวิตนะคะ หรือมันอาจเป็นสัญชาตญาณของการหลบภัย
ขอบคุณค่ะ น้องดาวสบายดีนะคะ คิดฮอดเจ้า..
ขอบคุณค่ะน้องPually
กิจกรรมทำให้ พี่พบว่ามีบางอย่างที่เป็นสาเหตุ
ทำให้เด็กน้อยแต่ละคนมีพฤติกรรมการเรียนรู้แตกต่างกัน
และม่านน้ำตาของแต่ละคนก็เป็นสาเหตุหนึ่ง
ที่ทำให้บางอย่างในตัวเด็กน้อยชะงักการเจริญเติบโต
แต่พี่เชื่อว่าสิ่งเหล่านั้นสามารถอ่อนกำลังลงได้เมื่อ
เรามีความรักให้แก่กันค่ะ
ขอบคุณค่ะ
ขอบคุณค่ะที่ปรึกษาตัวน้อยๆ
เด็กๆ น่ารัก ยังมีประสบการณ์เก่าน้อย
ดังนั้นเขาจึงฟังเก่ง
ไม่ตัดสินเพื่อน
ความบริสุทธิ์ในใจเขา น่านับถือค่ะ
ทำให้กิจกรรมไปด้วยดีค่ะ
ขอบครูค่ะ น้องครูจิ๋ว
คันนี้พาพี่พุ่งตรงไปStep ที่5 อิอิ
แล้วที่2 3 4 หายไปไหนค่ะ
ฮา จริงๆน้องเรา
แต่ว่าส่งมาให้แล้ว
ก็ขออนุญาตเอาไปทำสื่อสอนเลยนะคะ อิอิ
ขอบคุณค่ะ
ขอบคุณค่ะน้องเขี้ยว
เยี่ยมไปเลย สำหรับกิจกรรมต่อยอด
เติมพลังให้กันและกันนี้... จ๊าบบบบ.........จริงๆค่ะ
สอบNT แล้วจะจัดกิจกรรมต่อยอดทันทีค่ะ
และจะนำกิจกรรมเติมพลังให้กัน
และกันไปใช้กับการประชุมKM ที่โรงพยาบาลด้วยค่ะ
ขอบคุณค่ะ ดื่มชาถ้วยนี้ก่อนนะคะ กลิ่นหอมอ่อนๆของapple หอมกรุ่นสดชื่นค่ะ
ชอบกิจกรรมนี้มากเลยครับ ได้อะไรหลายๆอย่าง โดยเฉพาะความละเอียดอ่อน
เท่าที่ผมได้ศึกษาและติดตามมา พบว่ามีอยู่น้อยครับ
เด็กมีปัญหา เด็กเกเร เด็กห้องท้าย ผมว่าได้คุณครูที่ใจถึง นำมาทำกิจกรรมแบบนี้ ผมว่าช่วยได้มากๆๆๆ ครับ
วันที่ 9 - 10 ก.พ. ผมเชิญอาจาย์ขจิตมาพัฒนาครูตราด ลักษณะนี้แหละครับ
ขอบคุณบันทึกดีๆที่นำมาฝากครับ