ให้มันรู้ซิน่า ว่าปัญญาจะไม่เกิด

            ปัญญาดีมีความสุข  เป็นหลักคิดข้อที่ 2 ของสิ่งที่ท่าน ว. วชิรเมธีเรียกว่า สิ่งกลมกล่อม ที่จะช่วยให้คนธรรมดา  กลายเป็นมนุษย์ที่มีใจสูง  ลองอ่านดูนะครับ

          1. สำหรับคนมีปัญญา  วิกฤติอยู่ใหน  ปัญญาอยู่นั่น  ส่วนคนที่ด้อยปัญญา  โอกาสอยู่ใหน  วิกฤติอยู่นั่น  จงเรียนรู้ที่จะเปลี่ยนปัญหาให้เป็นปัญญา  เปลี่ยนอุปสรรคให้เป็นอุปกรณ์

          2. ฝรั่งเรียกปัญหาว่าวิกฤติ  ดังนั้นเขาจึงแก้ปัญหาด้วยการคิดเชิง"วิเคราะห์"  คนไทยเรียกปัหาว่า"เคราะห์"  ดังนั้น เราจึงแก้ปัญหาด้วยการ"สะเดาะเคราะห์"  การวิเคราะห์ทำให้เกิดปัญญา  และนำมาซึ่งการแก้ไข  การสะเดาะเคราะห์ทำให้เกิดความงมงายและกลายเป็นการเพิ่มพูนปัญหา

          3. คนปัญญาน้อย  ชอบตัดสินคนอื่น  คนปัญญาดี  ชอบให้โอกาสคนอื่น คนเจ้าปัญญา  ชอบเอาเปรียบคนอื่น  คนทรามปัญญา ชอบโทษคนอื่น  คนไร้ปัญญาชอบริษยาคนอื่น

          4. พระรูปหนึ่งกำลังเครียด จึงทำหน้ายุ่ง ท่านพุทธทาสมาเห็นเข้า  จึงถามว่าเครียดเรื่องอะไร  พระรูปนั้นตอบว่า  เครียดเพราะใช้หัวคิด  ท่านพุทธทาสจึงเสนอว่า ถ้าใช้ปัญญาคิดจะไม่เครียด 

          5. ปากคนคมกว่าปากกา ใจคนกว้างกว่ามหาสมุทร  ปัญญาของคนมีอนุภาพยิ่งกว่าศัสตราวุธทุกชนิดในโลกนี้  สิ่งศักดิ์สิทธิ์ชนิดใด ๆ ก็ไม่วิเศษยิ่งไปกว่าปัญญา

          6. ปัญญาที่แท้  เกิดขึ้นพร้อมกับความกรุณาต่อเพื่อนมนุษย์  ส่วนปัญญาจอมปลอม  เกิดขึ้นมาเพื่อแสวงหาวิธีเอาเปรียบเพื่อนมนุษย์

          7. ปัญญาขั้นต่ำ  ทำให้คนรู้จักยกตนให้พ้นจากความขัดสน  ปัญญาขั้นกลาง  ทำให้คนรู้จักยกตนให้พ้นจากความดูหมิ่น  ปัญญาขั้นสูง  ทำให้คนรู้จักยกตนให้พ้นจากความทุกข์

          ทั้ง 7 ข้อคิดนี้  ท่าน ว. วชิรเมธี ได้พยายามชี้ให้พวกเราเห็นถึงความยิ่งใหญ่ของอนุภาพของปัญญา  ไม่ต้องไปถามหาซื้อปัญญจากห้างใหน ๆ นะครับ  ลองสงบนิ่งทบทวน ข้อคิดทั้ง 7 ข้อนี้ ให้มันรู้ซิน่า ว่าปัญญาจะไม่เกิด