ฝนตกนอกหน้าต่าง

 

 

 

นั่งมองเม็ดฝนหล่นที่นอกหน้าต่าง

เหม่ออ้างว้างและเดียวดาย

คิดถึงคนที่ห่างหาย

ซ้อนเร้นกายไม่กลับมา

 

ปลายลมหนาวปวดร้าวหนัก

คนที่รักที่ห่วงหา

เธอชังหรือไม่มีเวลา

ไม่เห็นค่าคนรอคอย

 

อย่าใจร้ายกันได้ไหม

ไม่ห่วงไยคนเหงาหงอย

ทุกคืนนั่งตาเหม่อลอย

คอยวันที่เธอกลับมาตรงหน้าจอ