เปิดเรื่องก่อน...
เหตุเกิดเพราะ ผู้ช่วยสัตว์แพทย์ตัวจริง ไม่สามารถปฏิบัติงานได้ และเนื่องจากสถานการณ์บังคับ จึงต้องมีผู้ช่วยสัตว์แพทย์จำเป็นมาทำหน้าที่ช่วยสัตว์แพทย์ทำการรักษาสัตว์เลี้ยง (มานไม่มีคนอื่นแล้วไงหล่ะ ดังนั้น ยังไงก้อ ต้องทำ) ในแต่ละครั้งแต่ละเคส ที่ได้เป็นผู้ช่วยสัตวแพทย์จำเป็น ก้อมีเรื่องราว เกิดขึ้นมากมาย แล้วเวลาเจอเพื่อนก้อจะชอบเล่าให้เพื่อนๆ ฟัง จนเพื่อนท่าทางเหมือนเบื่อและเซ็งที่จะฟังมั๊ง(คิดเอาเอง) และด้วยเหตุที่เป็นคนชอบขีดเขียนบันทึกเรื่องราว จึงคิดว่ามาเขียนเล่าให้เพื่อนๆ คนอื่นๆ ฟังดีกว่า ก่อนที่เพื่อนตัวเองจะเซ็งมากไปกว่านี้ (แหะ แหะ)
ดังนั้น รูปแบบของบันทึกจะเป็นคล้ายๆ การนั่งคุยกันกับเพื่อน ภาษาที่ใช้จึงเป็นสำนวนและการเขียนแบบภาษาพูด อาจจะขัดใจคุณครูภาษาไทยบ้าง แต่ดูแล้วถ้าปรับให้เป็นภาษาเขียนที่ถูกแบบแผน มานก้อรู้สึกไม่สนุกในการเขียนเรยยย (ความในใจของคนเขียน "ที่จริง ครือว่า คนเขียนอยากลองเขียนแบบนี้ดูอ่ะ ฮิ ฮิ " )
# ขอซื้อยาฆ่าเหา #
เรื่องนี้ตอนที่โน้ตไว้เพราะ รู้สึกว่า ขำดี แต่พอมาเขียนแล้ว ไม่รู้ว่าจะขำกันมั้ย? ก้อประมาณว่า มีลุงคนหนึ่งเดินเข้ามา ว่า
" ขอซื้อยาฆ่าเหา " จึงเดินไปหยิบแชมพูกำจัดเห็บ หมัด เหา ที่เป็นสมุนไพร ให้ลุง แล้ว ถามลุงว่า
" ตัวเหาที่ว่า มันเป็นตัวยังไง " (ที่ต้องถามเพราะสว่นมากจะไม่รู้ว่า เห็บ หมัด เหา มันต่างกันและในการกำจัด ก้อจะได้ให้คำแนะนำที่ถูกต้อง) ลุงมองแชมพุที่หยิบให้ แล้วพูดว่า
" เด็กๆ ไป โรงเรียน แล้วติดเหามาเลยต้องมาหาซื้อยาไปกำจัดเหา ที่หัวเด็ก" ได้แต่มองหน้า ลุง แล้ว คิดว่า จะพูดยังไงดี
" เอ่อ คลีนิคสัตวแพทย์ มีแต่ยาที่ใช้กับน้องหมาน้องแมว " ลุงมองหน้าบอกว่า
" ไปหาซื้อยากำจัดเหาที่ไหนก็ไม่มี เลยลองมาที่นี่ดู " จึงอธิบายเพิ่ม
" แต่ถ้าจะถามว่าแชมพูสมุนไพรนี้ใช้กำจัดเหา ในคนได้มั้ย มันก้อปลอดภัยน่ะเพราะเป็นสมุนไพร แต่คนที่จะซื้อไปใช้ คิดหนัก เพราะฉลากมันเป็นแชมพูหมา" พูดแล้วก้อ หัวเราะ เพราะลุงหัวเราะก่อน ครือ ลุงทำหน้าคิดหนักน่ะ ว่าจะเอาไงดี
สุดท้าย เรยย แนะนำลุงไปว่า " ให้้ใช้เมล็ดน้อยหน่า (เพราะช่วงนั้นผลไม้ตามฤดูกาลคือ น้อยหน่า ออกมาเยอะมาก มีรสชาดหวานอร่อยดีด้วย) ให้นำเฉพาะเมล็ดมาตำ บดให้ละเอียด แช่น้ำไว้ แล้ว เอาไป สระพอกหัวเด็ก ก้อ ใช้ได้ผลดีน่ะ :)
เปิดเรื่องก่อน...
เหตุเกิดเพราะ ผู้ช่วยสัตว์แพทย์ตัวจริง ไม่สามารถปฏิบัติงานได้ และเนื่องจากสถานการณ์บังคับ จึงต้องมีผู้ช่วยสัตว์แพทย์จำเป็นมาทำหน้าที่ช่วยสัตว์แพทย์ทำการรักษาสัตว์เลี้ยง (มานไม่มีคนอื่นแล้วไงหล่ะ ดังนั้น ยังไงก้อ ต้องทำ)
ในแต่ละครั้งแต่ละเคส ที่ได้เป็นผู้ช่วยสัตวแพทย์จำเป็น ก้อมีเรื่องราว เกิดขึ้นมากมาย แล้วเวลาเจอเพื่อนก้อจะชอบเล่าให้เพื่อนๆ ฟัง จนเพื่อนท่าทางเหมือนเบื่อและเซ็งที่จะฟังมั๊ง(คิดเอาเอง) และด้วยเหตุที่เป็นคนชอบขีดเขียนบันทึกเรื่องราว จึงคิดว่ามาเขียนเล่าให้เพื่อนๆ คนอื่นๆ ฟังดีกว่า ก่อนที่เพื่อนตัวเองจะเซ็งมากไปกว่านี้ (แหะ แหะ)
ดังนั้น รูปแบบของบันทึกจะเป็นคล้ายๆ การนั่งคุยกันกับเพื่อน ภาษาที่ใช้จึงเป็นสำนวนและการเขียนแบบภาษาพูด อาจจะขัดใจคุณครูภาษาไทยบ้าง แต่ดูแล้วถ้าปรับให้เป็นภาษาเขียนที่ถูกแบบแผน มานก้อรู้สึกไม่สนุกในการเขียนเรยยย (ความในใจของคนเขียน "ที่จริง ครือว่า คนเขียนอยากลองเขียนแบบนี้ดูอ่ะ ฮิ ฮิ " )
# ขอซื้อยาฆ่าเหา #
เรื่องนี้ตอนที่โน้ตไว้เพราะ รู้สึกว่า ขำดี แต่พอมาเขียนแล้ว ไม่รู้ว่าจะขำกันมั้ย? ก้อประมาณว่า มีลุงคนหนึ่งเดินเข้ามา ว่า
" ขอซื้อยาฆ่าเหา " จึงเดินไปหยิบแชมพูกำจัดเห็บ หมัด เหา ที่เป็นสมุนไพร ให้ลุง แล้ว ถามลุงว่า
" ตัวเหาที่ว่า มันเป็นตัวยังไง " (ที่ต้องถามเพราะสว่นมากจะไม่รู้ว่า เห็บ หมัด เหา มันต่างกันและในการกำจัด ก้อจะได้ให้คำแนะนำที่ถูกต้อง) ลุงมองแชมพุที่หยิบให้ แล้วพูดว่า
" เด็กๆ ไป โรงเรียน แล้วติดเหามาเลยต้องมาหาซื้อยาไปกำจัดเหา ที่หัวเด็ก" ได้แต่มองหน้า ลุง แล้ว คิดว่า จะพูดยังไงดี
" เอ่อ คลีนิคสัตวแพทย์ มีแต่ยาที่ใช้กับน้องหมาน้องแมว " ลุงมองหน้าบอกว่า
" ไปหาซื้อยากำจัดเหาที่ไหนก็ไม่มี เลยลองมาที่นี่ดู " จึงอธิบายเพิ่ม
" แต่ถ้าจะถามว่าแชมพูสมุนไพรนี้ใช้กำจัดเหา ในคนได้มั้ย มันก้อปลอดภัยน่ะเพราะเป็นสมุนไพร แต่คนที่จะซื้อไปใช้ คิดหนัก เพราะฉลากมันเป็นแชมพูหมา" พูดแล้วก้อ หัวเราะ เพราะลุงหัวเราะก่อน ครือ ลุงทำหน้าคิดหนักน่ะ ว่าจะเอาไงดีสุดท้าย เรยย แนะนำลุงไปว่า
" ให้้ใช้เมล็ดน้อยหน่า (เพราะช่วงนั้นผลไม้ตามฤดูกาลคือ น้อยหน่า ออกมาเยอะมาก มีรสชาดหวานอร่อยดีด้วย) ให้นำเฉพาะเมล็ดมาตำ บดให้ละเอียด แช่น้ำไว้ แล้ว เอาไป สระพอกหัวเด็ก ก้อ ใช้ได้ผลดีน่ะ :)
น้องเล็กๆ อาจอ่านคำว่า"หมา"ไม่ออก
ใช้ไปเหอะ เหาคงตายด้วย เพราะมันไม่รู้ว่า
เป็นยาฆ่าเห็บ หมัด..นึกว่า"ยาฆ่าเหา"555
พึ่งทราบนะคะเนี่ยว่าเมล็ดน้อยหน่าฆ่าเหาได้
เคยทำแต่ใบ ตำผสมกับเหล้าขาว
ถึงได้ทราบว่าใบน้อยหน่ามีน้ำมัน
# คองโก...สุนัขทหาร #
ดูตามใบประวัติ คองโก เกิดปี ๒๕๔๙ วันนี้ครูฝึกพามาทำวัคซีนประจำปี ตรวจสุขภาพโดยทั่วไป ร่างกายสมบูรณ์แข็งแรงดีมาก แต่ครูฝึกบอกว่า คองโกมีโรคประจำตัวเป็นภูมิแพ้ (ไม่มีเวลาซักว่าแพ้อะไร !!)
ที่เล่าเรื่องคองโก เพราะแรกเริ่มเดิมที คองโกได้รับการฝึกฝนให้เป็นสุนัขดมยาเสพติด แต่หลังจากการฝึกและได้ทดลองปฎิบัติงานแล้ว ทำงานได้ไม่ค่อยดีนัก ทางหน่วยงานจึงให้คองโกมีหน้าที่ใหม่เพิ่มเติม คือการออกแสดงโชว์ความสามารถพิเศษ เช่น ในงานวันเด็ก คองโก กลายเป็นขวัญใจของเด็กๆ โชว์คาบตะกร้า กระโดดลอดบ่วงไฟ เป็นต้น
:) ครูฝึก กับสุนัขทหาร จะมีความผูกพันกันมาก เห็นแล้ว ประทับใจ จริงๆ :)
สุนัขทหารเช่น คองโก มีความแตกต่างจากสุนัขทั่วไป เพราะดูมีระเบียบวินัย เชื่อฟังคำสั่งครูฝึกดีมาก พอสั่ง หมอบ--> คอย รอให้หมอมาฉีดยา คองโกดูไม่ตื่นเต้น หวาดกลัว เมื่อหมอถือเข็มฉีดยามา ก้อ อยู่เฉยๆ นิ่งๆ หมอจึงทำงานได้อย่างสบายใจ
น้องหมาบางตัว แค่มาถึงคลีนิค ตัวก้อสั่นพั่บ พั่บ จนผู้ช่วยสัตวแพทย์อย่างเราๆ เห็นแล้วได้แต่นึกในใจว่า "น้องหมาจะหัวใจวายตายไปด้วยความกลัว หรือเปล่าน้อ? "