ก็หนทางข้างหน้า..ช่างท้าทาย

และดูจะมีความหมาย..ไปทั้งนั้น

มากจน...ใจนี้กล้าจะฝ่าฟัน

มากกว่าความสำคัญ...ที่เคยมี



ก็หนทางข้างหน้า..ช่างงดงาม

และวาบหวามหัวใจ...ได้เต็มที่

แม้ทุกอย่างจะเปลี่ยนไปทุกนาที

เพราะหวั่นไหวยามที่..เธอสบตา

 

ก็ยามเธอ..แตะมือ..สื่อความนัย

ใจทั้งใจ..ก็สั่น..หวั่นผวา

มองเห็นทาง..โปรยสวยด้วยผกา

มือจึงกล้าจับมือไว้...ไปด้วยกัน

 

เพราะหนทางข้างหน้านั้นมีเธอ

จึงแน่ใจอยู่เสมอ...ว่ารักมั่น

เมื่อเกิดก่อเยื่อใย...สายสัมพันธ์

ก็ยากจะกลับหลังหัน...จากกันไป

 

แล้ว...หนทางข้างหน้าที่ก้าวเดิน

หลงเพลิดเพลิน..โลดเล่นเส้นทางใหม่

เจอเส้นทางเลวร้าย...สายเกินไป

ก็ได้แต่เสียใจ...ที่หลงทาง

                                 กิ่งไผ่...ใบหลิว