.....หลงทาง....


ก็หนทางข้างหน้า..ช่างท้าทาย

และดูจะมีความหมาย..ไปทั้งนั้น

มากจน...ใจนี้กล้าจะฝ่าฟัน

มากกว่าความสำคัญ...ที่เคยมี



ก็หนทางข้างหน้า..ช่างงดงาม

และวาบหวามหัวใจ...ได้เต็มที่

แม้ทุกอย่างจะเปลี่ยนไปทุกนาที

เพราะหวั่นไหวยามที่..เธอสบตา

 

ก็ยามเธอ..แตะมือ..สื่อความนัย

ใจทั้งใจ..ก็สั่น..หวั่นผวา

มองเห็นทาง..โปรยสวยด้วยผกา

มือจึงกล้าจับมือไว้...ไปด้วยกัน

 

เพราะหนทางข้างหน้านั้นมีเธอ

จึงแน่ใจอยู่เสมอ...ว่ารักมั่น

เมื่อเกิดก่อเยื่อใย...สายสัมพันธ์

ก็ยากจะกลับหลังหัน...จากกันไป

 

แล้ว...หนทางข้างหน้าที่ก้าวเดิน

หลงเพลิดเพลิน..โลดเล่นเส้นทางใหม่

เจอเส้นทางเลวร้าย...สายเกินไป

ก็ได้แต่เสียใจ...ที่หลงทาง

                                 กิ่งไผ่...ใบหลิว

คำสำคัญ (Tags): #คำประพันธ์
หมายเลขบันทึก: 329586เขียนเมื่อ 20 มกราคม 2010 21:33 น. ()แก้ไขเมื่อ 6 กันยายน 2013 22:16 น. ()สัญญาอนุญาต: ครีเอทีฟคอมมอนส์แบบ แสดงที่มา-ไม่ใช้เพื่อการค้า-อนุญาตแบบเดียวกันจำนวนที่อ่านจำนวนที่อ่าน:


ความเห็น (8)

อรุณสวัสดิ์คะ

เขียนได้ลึกซึ้ง งดงามคะ

..สวัสดีครับ

..เดินผ่านทางที่โรยด้วยหยดน้ำตา..

..ก็ใช่ว่าจะไม่มีพื้นที่แห่งความสุข..ถึงจะสั้นๆก็ตามที

แม้พะวงหลงทางเสียเวลา
เอาสติคืนมาอย่าไหวหวั่น
ข้างหน้ายังมีอีกหมื่นพัน
คิดสักวันคนที่ฝันฉันจะเจอ

สวัสดีค่ะ.....คุณสันติสุข

  • ดังคำพูดที่ว่า   ถ้าไม่รู้จักทุกข์  ก็ไม่รู้ว่าสุขเป็นอย่างไร  หรือเปล่าคะ ?
  • ขอบคุณมากค่ะ   ที่เข้ามาทักทาย

สวัสดีค่ะ คุณพิมลวรรณ

     ขอบคุณมากค่ะที่ให้กำลังใจ

สวัสดีค่ะ......คุณ soraya

.....ก็ เสียใจ ที่หลงทาง

....แต่ถือเสียว่า..เป็นการเพิ่มความเข้มแข็งให้ชีวิต

..ขอบคุณนะคะ...ที่ติดตามมาเป็นกำลังใจให้เสมอๆ

สวัสดีค่ะ....สันติ

....ขอบคุณค่ะที่แวะมาเยี่ยม

...และมีกลอนเสริมกำลังใจมาฝาก

พบปัญหาการใช้งานกรุณาแจ้ง LINE ID @gotoknow
ขอแนะนำ ClassStart
ระบบจัดการการเรียนการสอนผ่านอินเทอร์เน็ต
ทั้งเว็บทั้งแอปใช้งานฟรี