วันที่ 20 มกราคม 2553
ภารกิจหลักในวันนี้คือการจัดห้องสอบให้เรียบร้อยตามตารางสอบ ก็ได้จัดเสร็จเรียบร้อยแล้ว และประมาณการค่าใช้จ่ายในการสอบปลายภาคของนักศึกษา กศน. สัตหีบ 2 วัน 2 หลักสูตร ประมาณ 60,000 บาท หลังจากนั้นก็จัดทำเอกสารขอใช้สถานที่และบุคลากรของโรงเรียนสิงห์สมุทรเป็นสถานที่สอบและเป็นกรรมการคุมสอบ รวมทั้งจัดทำรายชื่อนักศึกษาแยกตามห้องสอบของแต่ละวิชา หมดกระดาษไป 1 รีม แค่ชุดเดียวนะเนี่ย กว่าจะถึงวันสอบต้องปริ้นออกมา 4 ชุด คิดดูสิว่าจะใช้กระดาษมากแค่ไหน แต่เพื่อการอำนวยความสะดวกให้แก่คณะกรรมการคุมสอบ และความเรียบร้อยของสนามสอบก็ต้องยอม เพื่ออนาคตนักศึกษา กศน. ของเรา
หลังจากนั้นก็ได้ต้อนรับครูทหารนำเอกสารมาส่งทั้งเรื่องการเทียบโอนของทหาร กพช.ของทหาร คำร้องขอจบหลักสูตร และส่งรายงานประจำเดือน และได้ปริ้นท์ตารางสอบให้ครูทหารนำไปบอกนักศึกษาทหารถึงวันสอบปลายภาค ปัญหาของนักศึกษาทหารเป็นปัญหาที่เรื้อรังและแก้ไม่ได้ และข้อนี้เป็นเรื่องที่ทำให้คุณภาพข้อหนึ่งของการประเมินอยู่ในระดัีบพอใช้ คือเรื่องการจบหลักสูตรภายใน 2 ปี อำเภอสัตหีบเป็นถิ่นทหารเรือ มีทหารเรือจำนวนมากที่เรียน กศน. และสามารถเทียบโอนวิชาชีพทหารได้ 3 วิชา คือ วิชาทักษะชีวิต 1 พัฒนาสัีงคมและชุมชน และวิชาพัฒนาอาชีพ ทหารที่มาจะอยู่ในค่ายทหาร 2 ปี และสมัครเรียน กศน. ในหน่วยทหาร ส่วนมากจะสมัครเรียนในภาคเรียนที่ 2 ของการมาอยุ่ในค่าย ทำให้เวลาที่เหลือจะเหลือเพียงปีครึ่ง ถ้าคนที่ขยันก็จะจบ เพราะเรียนเองเพียง 5 วิชา แต่ส่วนมากมักจะไม่ค่อยได้เข้าสอบเพราะติดราชการที่หลีกเลี่ยงไม่ได้ เปอร์เซ็นต์ของการขาดสอบมากถึง 50% และเมื่อถึงเวลาปลดประจำการ ในเดือน กุมภาพันธ์ พฤษภาคม หรือสิงหาคม ใกล้จะถึงวันสอบแล้ว แต่ด้วยความจากบ้านมาใกล ไม่สอบแล้วอยากกลับบ้าน ก็กลับบ้านไปเลย แต่ก็ด้วยความมีจิตวิญญาณของความเป็นครูทั้งครูทหารและนายทะเบียน ไม่อยากให้พวกเขาเหล่านั้นเสียเวลาเรียนไปฟรี ๆ ก็ทำเรื่องลาออก ออกใบ รบ. เพื่อไปศึกษาต่อที่อื่นให้ ประมาณ 35% และเหลือสอบจริงเพีงแค่ 15% เมื่อ สมศ.มาประเมิน ในเกณฑ์การจบของนักศึกษาที่จบภายใน 2 ปี ของอำเภอสัตหีบจึงเหลือเพียงแค่ 40% จึงตกเกณฑ์การประเมิน แต่ทางสมศ.ก็ได้รับฟังเหตุผล และจะช่วยกันหาแนวทางแก้ไขต่อไป
หมดเวลาไปอีก 1 วัน ของการทำงาน เมื่อกลับมาถึงบ้านก็สวมหมวกอีก 1 ใบ ในการเป็นนักศึกษาก็คือการนั่งทำการบ้าน การบ้านมากจริง ๆ เลย เกือบจะท้อแล้วนะเนี่ย แต่ถึงท้อก็คงถอยไม่ได้ เพราะคุณแม่กำลังรอปริญญาใบที่สองอยู่ค่ะ
