วันเสาร์ที่ 16 ที่ผ่านมาเป็นวันครู... แต่รอบนี้กฤษณาใช้งานครูหนักเชียวแหละ

ในวันเสาร์ที่ 16 มกราคมที่ผ่านมาทีมเราชาว HACC KKU มข.บางส่วนมีโอกาสได้รับเชิญไปเป็นวิทยากรเพื่อช่วยให้คำปรึกษาการทำงานคุณภาพโรงพยาบาลในสะหวันนะเขต ประเทศลาว ในฐานะที่มีพวกเราเคยมีประสบการณ์และล้มลุกคลุกคลานทำมาก่อน

โดยการจัด

Seminar and Work Shop in Principle of Quality Improvement 

A Framework for setting QI 

 18-22 January 2010

 

ทีมงานเราออกเดินทางกันตั้งแต่วันเช้าวันเสาร์โดยวางแผนในการเตรียมหาข้อมูลเป็นเบื้องต้นก่อนการอบรมเชิงปฏิบัติการที่จะเริ่มขึ้นเพื่อให้เกิดการปรับปรุงและพัฒนาขึ้นของผู้เข้าฟังอย่างแท้จริง  โดยมีท่าน อ.จิตเจริญ ไชยาคำ (อ. JJ)เป็นผู้นำทีม...

 

 เรามุ่งหน้าสู่ประเทศลาวผ่านสะพานมิตรภาพไทย-ลาว

ทัศนียภาพที่ปรากฏในยามมาเยือนลาวสวยงามมากๆค่ะ

 

ท่าน อ.JJ รับบทหนักกว่าใครๆ ทั้งเตรียมเนื้อหา วางแผน ปรับแผน และอื่นๆ... สารพัดรวมถึงดูแลเป็นที่ปรึกษาแก่พวกเราในทีมทุกอย่าง... ก็มีแต่เด็กๆ(กว่าอาจารย์)กันทั้งนั้น...

เราลงพื้นที่ดูงานโรงพยาบาลที่สะหวันนะเขตเพื่อเป็นข้อมูลเบื้องต้นประกอบการอบรม

แล้วแวะไปไหว้พระธาตุเขาฮิงกันแล้วรับเลี้ยงมื้อเย็นจากเจ้าบ้าน

พี่ศิริพร มงคลถาวรชัย และพี่เพชรรัตน์ บุตะเขียว วิทยากรผู้ร่วมทีม

 

บรรยากาศร้านอาหารที่เจ้าบ้านให้การต้อนรับเป็นอย่างดี

ปรึกษาหารือในภารกิจที่กำลังจะดำเนินการ ซึ่งมี รศ.นพ.อภิชาติ จิระวุฒิพงค์(ผอ.HACC KKU)และคุณปิยนารถผู้ประสานงานโครงการร่วมทีมด้วย

วันอาทิตย์เราออกลงพื้นที่นอกเมืองสะหวันนะเขตเพื่อดูอีก 2 โรงพยาบาล จนเย็นค่ะ

ในเช้าวันจันทร์ที่ 18 มกราคมพิธีเปิดงานอย่างเป็นทางการโดย(ผู้แทน) Dr.Pranom(Director of PHD)ก็เริ่มขึ้น ผู้เขียนซาบซึ้งในความตั้งใจจริงของทีมสาธารณสุขของชาวสะหวันนะเขตเป็นอย่างมากที่มีความตั้งใจจะพัฒนาคุณภาพบริการด้านสาธารณสุขให้ดีขึ้นโดยมีนโยบายที่ชัดเจนจริงๆ 

 

อ.จิตเจริญ ไชยาคำ, ตัวแทน Dr.Pranom(Director of PHD) และ Dr.Jamsai Pathamawong(MCH Center)

 

จากนั้นการบรรยายเริ่มด้วยหัวข้อของนโยบาย แผนและกลยุทธิ์จากผู้นำทางสาธารณสุข Dr.Jamsai Pathamawong(MCH Center) แล้วตามด้วยการบรรยายทางทฤษฎีและเทคนิคการปฏิบัติการด้านคุณภาพที่ทีมของเรารับผิดชอบตามโปรแกรมก็เริ่ม 

 

 

บรรยากาศของผู้เข้าฟังดีมากๆ  ผู้เข้าอบรมเปิดใจกว้างสู่การเรียนรู้ร่วมกัน ผู้เขียนสังเกตเห็นใบหน้ายิ้มแย้ม แววตาโต ที่แสดงถึงความตื่นตัวและพร้อมเข้าสู่กระบวนการเรียนรู้ตลอดเวลา...ในขณะท่าน อ.JJ บรรยาย

 

และก็เช่นเดียวกันกับครั้งอื่นๆ ที่ผู้เขียนชอบที่จะนำเอาประเด็นสำคัญที่เก็บได้เพียงบางส่วนจากการบรรยายของอาจารย์มาเล่าให้เพื่อนๆที่ไม่มีโอกาสได้ฟังเหมือนผู้เขียนได้รับทราบด้วย

"... การอบรมครั้งนี้เป็นการ Train of the trainer..."

 

 

ช่วงแรกเป็นการเริ่มให้ผู้ฟังเข้าใจพื้นฐานของการทำงานคุณภาพว่า

...

  • คุณภาพเริ่มต้นที่ตนเอง...มองตัวตนของตนนั่นเอง ซึ่งต้องทำงานที่ใช้ความรู้ที่มีอยู่จากการที่ได้เรียนมาอย่างมีเป้าหมาย  เพื่อชีวิตที่อยู่รอด เพื่อความสุขของสังคมและชุมชนที่อยู่ร่วมกัน
  • มองไปที่ผู้อื่นด้วยความคิดดี(คิดเชิงบวก)
  • ใช้สุนทรียสนทนาในการทำงานเป็นทีม นั่นหมายถึงการฟังผู้อื่นพูดอย่างตั้งใจ ให้เกียรติและความสำคัญแก่ผู้พูด คิดตามและต่อยอดในเนื้อหาของสิ่งที่ได้ฟัง แล้วสรุป
  • เรียนรู้จากผู้อื่น เพราะมีสิ่งที่ดีที่ผู้อื่นเก็บสะสมจากประสบการณ์มานานนำมาเล่า ไม่ได้มีในตำราเสมอไป อะไรที่ดีที่พูดถึงนำมาปรับ/ปรุง/แต่ง/ปฏิบัติ/ถอดบทเรียน/ลิขิต/แบ่งปัน/ฝัน/เป้าหมาย ได้
  • พร้อมที่จะเรียนรู้อยู่ตลอดเวลา องค์กรที่ทันสมัยต้องเป็นองค์กรแห่งการเรียนรู้ ที่เรียกว่า Learning Organization
  • ตัวอย่างหนึ่งของการจัดการความรู้ คือนำสิ่งที่มีอยู่เดิมมาปรับให้ดีขึ้นกว่าเดิม ที่เรียกว่า CQI (Continuous Quality Improvement) โดยใช้กระบวนการตั้งเป้า เฝ้าดู ปรับเปลี่ยน (PDCA)

 

ทุกท่านดูมุ่งมั่นที่จะมาเรียนรู้กันจริงๆ ทั้งๆที่หลายๆท่านล้วนเป็นผู้บริหารระดับสูงๆแล้วทั้งนั้น

...ชีวิตไม่ได้เริ่มต้นที่ศูนย์...

...สิ่งที่เรากำลังจะเรียนรู้ด้วยกันต่อจากนี้ไปมิใช่เป็นการประจาน แต่เป็นการเรียนรู้เพื่อปรับปรุง และพัฒนาเพื่อยกสูงคุณภาพของเราให้ดีขึ้น...

...เรียนรู้ให้ได้คิด & คิดได้...

มีการเรียนรู้จากการดูVDO เรื่องเสือล่ากว้าง... แล้วหัดให้ผู้เข้าอบรมฝึกคิดและจินตนาการจากภาพที่เห็นว่า

... เราเกิดมาทำไม...เกิดมาเพื่ออะไร

 

อาจารย์ให้ใช้ “15Hs เพื่อความอยู่รอด...” เป็นพื้นฐานในการใช้พัฒนางาน ได้แก่ Hand, Heart, Head, … , Harmony, Humor, Help, Hear, Health, Happy, Humanitarian, Human Right, Humanize, … และ Honest

 

ดูท่าว่าจะต้องเรียนเชิญอาจารย์ JJ มาเติมส่วนที่ขาดหายไปซะแล้ว...ตัว H ขาดหายไปสองตัว... เพราะจดไม่ทัน...

 

... สุดท้ายศิษย์คนนี้ก็ไม่พ้นต้องกวนใจอาจารย์อีกตามเคย...อิอิ