จงเข้มแข็ง
เมื่อราวสักยี่สิบปีที่แล้ว ตอนนั้นครูอ๊ะกำลังเรียนอยู่มัธยมปลาย
ได้อ่านบทกลอนบทหนึ่งของ ชมรมบัณฑิตแนะแนว
รู้สึกประทับใจมาก มากจนอ่านเพียง 3 ครั้งแล้วจำได้ขึ้นใจ
จำได้จนทุกวันนี้ มีลูกศิษย์มาแล้ว 15 รุ่นก็จะพูดให้ลูกศิษย์
ฟังทุกรุ่นครับ
ทางข้างหน้า รางเลือน เหมือนว่างเปล่า
แดดจะเผา ผิวผ่อง เธอหมองไหม้
ที่ตรงโน้น มีหุบเหว มีเปลวไฟ
ถ้าอ่อนแอ จะก้าวไป อย่างไรกัน
และก็จะเล่าให้ลูกศิษย์ฟังต่อไป
ถึงแม้ว่า ลูกศิษย์ไม่ค่อยจะสนใจฟัง
