พระบาทสมเด็จพระเจ้าอยู่หัวทรงมีวถีชีวิตที่เรียบง่ายที่สุด มีคนเคยถามพระองค์ท่านว่าทรงโปรดเสวยอะไร พระองค์ท่านบอกคำเดียวว่า "ข้าว"
พระบาทสมเด็จพระเจ้าอยู่หัว ทรงมีพระดำรัส พระราชทานแก่สื่อมวลชน ณ โครงการพัฒนาส่วนพระองค์ จังหวัดปราจีนบุรี เมื่อวันที่ 18 พฤศจิกายน พ.ศ.2541 ว่า "ข้าวที่ออกสีลักษณะนี้เป็นข้าวที่มีประโยชน์ อย่างข้าวกล้อง คนส่วนใหญ่ไม่ค่อยกินกัน เพราะเห็นว่าเป็นข้าวของคนจน ข้าวกล้องมีประโยชน์ทำให้ร่างกายแข็งแรง ข้าวขาวเม็ดสวย แต่เขาเอาของดีไปหมดแล้ว มีคนบอกว่า คนจนกินข้าวกล้อง เรากินข้าวกล้องทุกวัน เรานี่ก็คนจน"
ข้าวของพ่อ เป็นหนังสือที่สร้างแรงบันดาลใจ ให้เรามากในการกลับมามองตัวเอง จึงเป็นจุดเริ่มให้เราสนใจข้าว เรื่องราวของข้าว รวมถึงข้าวกล้อง
ข้าวในแปลงนา เผื่อจะผ่านกาลเวลา ความยากลำบากของชาวนา วันนี้ขอบคุณจริงๆที่มีข้าวกิน
บ้านที่แสนเรียบง่าย ไม่ต้องสร้างหนี้ ไม่ต้องตกเป็นทาสธนาคาร ถ้าเพียงเรารู้จักพอเพียง "นกน้อยทำรังแต่พอตัว" ชีวิตเราสั้นนักเมื่อเทียบกับประวัติของโลกและจักรวาล ถึงจะอยากมี อยากได้ แต่ในความอยากนั้นได้ก่อความทุกข์ยากให้เพื่อนร่วมโลกคนอื่นๆอีกมาก มีเงิน 70,000 ล้าน แล้วก็เอาไปใช้ไม่ได้ มีทำไม
รักพ่อหลวง
เจ้าของบ้านหลังนี้ วันๆที่ผ่านขอแค่ให้มีข้าวกิน .... ไม่เคยมีสิทธิ์แม้จะฝันถึงอาหารเหลา ที่นักการเมือง กินบ้านกินเมืองหลายคน กินทิ้งกินขว้าง...
ตุลาคม 50 ไฟไหม้บ้าน น้องจูน น้องเจมส์ โดนไฟลวก ต้องนอนรักษาใน ICU นับเดือน
..........................เคราะห์กรรมกระหน่ำชัดครอบครัวนี้.....................................
น้องจูน น้องเจมส์ สมองพิการชนิดเป็นภายหลังกำเนิด พ่อ-แม่ ทุ่มเทสุดชีวิตจนยื้อชีวิตลูกทั้งสองกลับมาได้ หมดค่ารักษามากมาย จนข้าวจะกินไม่มี!!!
คนที่กินข้าว เหลือ... ทิ้ง! โปรดคิดถึงน้องจูน น้องเจมส์ด้วย วันนี้ยังไม่มีข้าวกิน..............
อ.บ.ต. หรือ อ.บ.จ. หรือหน่วยงานทางราชการได้เข้ามาให้ความช่วยเหลือบ้างหรือเปล่าครับ
ยังมีผู้ที่ทุกข์ทน ทุกข์ยากอีกมาก
...... แม่แก่ๆ ที่ดูแลลูกที่เป็นโรคจิต ควบคุมตัวเองไม่ได้ ลูกที่มีแขนขา แต่เสมือนไม่มี วันนี้... แม่ยังต้องหาข้าวให้ลูกกิน....
...... แม่ ที่ทุ่มเททั้งชีวิต ฟูมฟัก ลูก CP ที่ไม่สามารถช่วยเหลือตัวเองได้เลย ความเจ็บปวดของแม่ ที่เฝ้ามองดูชีวิตลูก ค่อยๆตายจากไปอย่างช้าๆ วันนี้ ... แม่กินข้าวไม่ลง"
...... พ่อ ที่รู้ตัวว่ากำลังจะจากไปด้วยโรคร้าย ในสายตาของพ่อ พรุ่งนี้..ลูกจะมีข้าวกินไหม?...
สำหรับน้องจูน น้องเจมส์ อบต.เข้ามา เห็นใจ ... แต่ งบประมาณไม่มี ยังไม่เข้าข้อบัญญัติ
คงหวังอะไรไม่ได้มากจากเขา
แม้เราเป็นชาวบ้าน เราก็เป็นไทได้ พ่อหลวงของเราท่านพัฒนาเรื่องข้าวมากตลอดชีวิต
พ่อเล็ก กุดวงศ์แก้ว ได้มาร่วมถ่ายทอดตำนานชีวิต ที่พ่อเล็กสู้เพื่อข้าว เพื่อปากท้อง ความอยู่รอดของครบครัว ความอยู่รอดของเครือข่ายอินแปง ที่สำคัญชีวิตที่อิสระ ลิ้มรสความเป็นไท ไม่ว่าจะทุกข์ยากแค่ไหน เมื่อขยันหมั่นเพียร หมั่นเรียนรู้ พ่อเล็กบอก "เราจะหลุดพ้นจากความบีบคั้นได้ เราจะปลดเปลื้องความเป็นทาสสู่ความเป็นไทได้ ด้วยสมองและสองกับใจที่มุ่งมั่นไม่หยุด ไม่ท้อถอยของเรา"...
พระครูวิชัยสารคุณ หรือพระอาจารย์หนุนของเรา ท่านอยู่ที่วัดป่าพุทธโมกข์ บ้านนาเดื่อ อำเภอโพนนาแก้ว พระเดชพระคุณของท่านทำให้ชาวบ้านหลายครอบครัว ได้มีอยู่ มีกิน
จากเม็ดข้าวในรวง ถ้านำมาสีเป็นข้าวกล้อง ผ่านกระบวนการจัดการ มูลค่าของข้าวจะเพิ่มขึ้นอย่างน้อย 1 เท่าตัว
นี่เป็นตัวอย่างข้าวกล้องที่สีด้วยเครื่องสีข้าวไม้ไผ่ และนำมาจัดการจนได้มูลค่าเพิ่ม
นอกจากข้าว เรายังต้องหาวิธีพึ่งตัวเองอีก ที่ทำขึ้นคือ สวนผักพึ่งได้
สวนผักพวกเราทำเอง
จาก "ข้าวของพ่อหลวง " เพื่อความอยู่รอดเราจัดทำโครงการข้าวกล้องปลอดสารพิษ ปี 2552 ขึ้น
วัตถุประสงค์ของโครงการ
กลุ่มผู้เข้าอบรม
สถานะสุขภาพของผู้เข้าอบรม
สถานะสุขภาพของผู้เข้าอบรม ประเมินจาก BMI
สถานะสุขภาพของผู้เข้าอบรมจาก WHR