วันนี้วันครู ขอระลึกถึงพระคุณครู ที่มีวันนี้ได้เพราะครูที่ให้ความรู้และวิชามา ครูที่สอนประกายมามีหลายท่านตั้งแต่ระดับประถม มัธยม โรงเรียนผู้ช่วยพยาบาล ครูที่สอนในระดับ ที่เราจะเรียกท่านว่าอาจารย์ แต่ละท่านก็จะมีความประทับใจไม่เหมือนกัน ครูบอกว่าเห็นประกายที่ไหนจะจำได้เสมอ เธอไม่เหมือนใคร

 

 

      ถ้าให้เล่าเรื่องคุณครูกับเพื่อน ๆ เล่ากันได้เป็นวัน ๆ คุณครูบอกว่าประกายเธอนะ  หัวดี แต่เธอขี้เกียจ ถ้าเธอตั้งใจเรียนอีกสักนิดเธอจะได้ดีกว่านี้ อีกท่านบอกว่า ลายมือเธอไม่สวยขี้เหร่ที่สุด ท่านให้ฝึกคัดลายมือ ที่ไม่ชอบมาก ครูบอกว่าลายมือแบบนี้เป็นเสมียนไม่ได้ บอกครูว่าไม่เป็นเสมียนแน่นอน

     ครูมัธยมปลาย บอกว่าประกายเธอโดดเรียนอีกแล้ว ครูไปดักอยู่ที่ริมรั้วที่มุดออกไป เจอหน้าครูแล้ว ก็ทำหน้าแบบยอมรับผิด กลับเข้าไปเรียน โดยที่ไม่ได้ทำโทษใด ๆ ครูบอกว่าครูรู้ เธอไม่โดดเรียนเพราะอยากโดด แต่เธอโดดเรียนตามเพื่อน และอยากลองดูว่าโดดเรียนแล้วจะเป็นอย่างไร ครั้งนี้รู้สึกผิดมาก ๆ โดดเรียนครั้งแรกและครั้งเดียว ถ้าวันนั้ครูตี คงจะโดดเรียนอีกหลายครั้ง เพราะวัยรุ่นชอบยิ่งห้ามเหมือนยิ่งยุ ให้ทำ

      ครูจะสอน และให้กำลังใจ ให้ตั้งใจเรียน เพื่อจะได้ทำงาน มาดูแลพ่อกับแม่ ครูให้ข้อคิดที่ดี จึงได้ตั้งใจเรียน ขยันขึ้น ทำงานและไปเรียนต่อจนจบและทำงานมาจนทุกวันนี้

      ประกายและเพื่อนได้เจอครูอีกครั้งเมื่อวันที่ 20 พฤศจิกายน 52 ได้ไหว้ครูและสวมกอดครู  ครูบอกว่าประกาย ครูจำเธอได้เสมอ ครูจะขอฝากว่าถ้าครูป่วย พวกเธอที่เป็นหมอ เป็นพยาบาล จะดูแลครูได้ไหม ครูขาครูอย่าป่วยเลยคะ ขอให้ดูแลสุขภาพร่างกายให้แข็งแรง ออกกำลังกาย อย่าทานอาหารที่มีไขมันมากนะคะ  ทานผักมากขึ้น แต่เมื่อไหร่ครูไม่สบาย ลูกศิษย์คนนี้ก็จะไปดูแลให้ตามความสามารถและเท่าที่เวลาจะเอื้ออำนวยใหนะคะ

 

       ระลึกถึงพระคุณครูเสมอมา ครูบางท่านประกายกับเพื่อนพากันนึกว่าครูชื่ออะไร สอนวิชาอะไร แต่ครูจะจำลูกศิษย์ตัวเองได้เสมอ ถึงแม้จะผ่านมานานแสนนาน 30 ปี  มาแล้วก็ตาม ครูขอเบอร์โทรไว้เพื่อติดต่อลูกศิษย์

 

                     "กราบหนึ่ง น้อมรำลึก พระคุณครูทั้งปวง
                      กราบสอง ใดก้าวล่วง ขอสมาทุกกรรมกล้ำ 
                      กราบสาม ขอผสานชีวิต งาน และธรรม
                      สร้างสังคม สานสิ่งดีงาม บูชาครู"

 

 ขอบคุณภาพจากพี่ครูคิม กลอนจากอาจารย์วิรัตน์