...จุดหมายก็สำคัญ..

.....

 

 

เด็กคนหนึ่งเดินเล่นไปเรื่อยลัดเลาะออกจากหมู่บ้านเข้าไปในชายป่าที่ไม่คุ้นเคย ปกติเธอจะมาเดินเล่นทุกวันแต่ทางนี้เธอยังไม่เคยมา เมื่อมาถึงทางแยกเธอไม่รู้จะไปทางไหนดี เผอิญเธอเงยหน้าขึ้นไปเห็นอีกาตัวหนึ่งเกาะอยู่บนกิ่งไม้ เธอเลยตัดสินใจขอความช่วยเหลือจากอีกา

 


"สวัสดีค่ะ คุณอีกา คุณรู้ไหมคะว่าหนูจะไปทางไหนดี" เด็กหญิงมั่นใจว่าอีกาต้องช่วยเธอได้อย่างแน่นอน เพราะอยู่ในที่สูงกว่า สามรถมองเห็นทิวทัศน์ไปได้ไกลสุดสายตา

 

 

 


"แล้วเธอกำลังจะไปที่ไหนกันล่ะ" อีกาสอบหาเป้าหมายปลายทางของเด็กน้อย

 


"หนูก็ไม่รู้เหมือนกัน ค่ะ หนูเดินเล่นมาเรื่อยๆ แต่พอมาถึงทางแยกนี่ ก็เลยไม่รู้ว่าจะไปทางไหนดี" เด็กน้อยตอบกลับไปตามความจริง เพราะเธอก็ไม่รู้ว่าจะไปไหน รู้เพียงว่าออกมาเดินเล่น และเธอยังไม่เคยหลงทาง

 


"ถ้าอย่างนั้นไปทางไหนก็มีค่าเท่ากันแหละ เจ้าหนูเอ๋ย"อีกาตอบพร้อมกับบินจากไปในยามสนธยา

 

....

 

 

บางครั้งถ้าเราไม่มีจุดหมาย ก็คงไม่มีใครช่วยเราได้อย่าง

เหมาะสมเหมือนกันนะครับ

 

 

 

 

 

 

...โครงเรื่องจำมาจากเรื่อง อลิซและดินแดนมหัศจรรย์...