ผมไม่อยากให้ที่ผมเขียนมานี้ มีผู้อ่านผ่านไป แล้วรู้สึกว่า อยากทำ แต่ทำไม่ได้ (เหมือนพยายามเลิกบุหรี่)
เมื่อก่อน ผมก็เคยเป็นคนขี้เกียจ ไม่มีระเบียบ วินัย ติดเกมส์

ผมได้ศึกษาเพิ่มเติม ถึงวิธีการขั้นพื้นฐาน ในการหาเงิน
แน่นอน เราต้องจดรายจ่ายทุกอย่าง ที่เราจ่ายไป และตัดส่วนที่ไม่จำเป็น
ผมดูตารางการใช้ชีวิต 1 วันผมทำงานกี่ชั่วโมง รู้สึก จะทำแค่แป๊บเดียวเอง

เมื่อผมพบว่า ทำไม 1 วันผมจึงมีเวลาทำงานเพียงน้อยนิด ผมก็มาศึกษาต่อว่า ทำไม ?
1. ตื่นสาย
2. เล่นเกมส์
3. ดูทีวี
4. เล่นเน็ท
5. ขี้เกียจ

ผมพบว่า ปัญหาด้านบนเป็นปัญหาหลัก ๆ และวิธีการแก้ทั้งหมด อยู่ที่ตัวเราเอง
คือ ทำตรงกันข้าม
1. ผมตื่นเช้า ตอนแรก ๆ อาจจะยากนิดนึง เริ่มจาก นอนก่อน 4 ทุ่มทุกวัน ร่างกาจจะตื่นเอง 05.00 น.
และเราก็ไม่นอนสัปหงก แต่ให้ตื่นเลย
หรือ ถ้าเราไม่มีแรงใจ หรือ ไม่รู้ว่า ตื่นมาแล้วจะทำอะไรดี ไม่ยากครับ ผมหาทางแก้ให้แล้ว
ก่อนนอน ให้เราสำรวจในเน็ทว่า เช้าวันรุ่งขึ้น มีกิจกรรมอะไรดี ๆ อีกมากมาย ให้เราไปร่วม
แล้วเราโทรไปจอง หรือ ไปนัดไว้ก่อน บอกว่าผมจะไปร่วมด้วย แค่นี้เอง เราก็จะตั้งนาฬิกา และรอคอย
ที่จะได้ไปร่วมกิจกรรม ทำให้เรามีกำลังใจที่จะตื่นเช้า  ผมยกตัวอย่างกิจกรรมที่ผมทำเป็นประจำ
คือ ปั่นจักรยาน www .thaimtb.com ลองไปหาดู จะมีกานัดปั่นจักรยานเช้า ๆ เราต้องเตรียมพร้อมตั่งแต่ 05.00 น.
เพื่อร่วมทริป หรือ อาจจะไปวิ่งตอนเช้า ๆ เพื่อหากลุ่มเพื่อนใหม่ ๆ

กลุ่มเพื่อนใหม่ ๆ คงจะไม่ใช่รุ่นเดียวกัน แต่น่าจะเป็นผู้ใหญ่ ที่เราจะสามารถคุยและเปลี่ยนประสบการณ์การทำงาน
แล้วเราก็จะได้รู้อะไรอีกเยอะแยะ เปรียบเสมือนการเรียนรู้ที่ไม่หยุดนิ่ง ยิ่งรู้จักคนมากขึ้น เราก็จะได้ประสบการณ์ต่าง ๆ
จากคนที่เรารู้จักมายมาย ว่าเค้าเคยเป็นอะไร เคยทำอะไรมา บางครั้ง คนที่เราออกไปร่วมทำกิจกรรมด้วย
อาจจะสร้างความเปลี่ยนแปลงในชีวิตเราก็ได้ เช่น เค้าอาจจะกำลังตามหาคนที่มีความสามารถบางอย่าง
แล้วบังเอิญได้มาเจอกันตอนออกกำลัง ซึ่ง ผมเองก็ได้ประโยชน์จากตรงนี้เยอะมาก ซึ่งการที่เราได้ที่ปรึกษา
แบบความเป็นเพื่อน ทำให้มีความจริงใจ และฟรี ซึ่งถ้าเราไม่ได้เจอกัน และ พูดคุยปรึกษากันตอนออกกำลังกาย
คงจะต้องมีค่าที่ปรึกษา หรือ ค่าความรู้กันแพงเลยทีเดียว ผมได้ฉกฉวยความรู้ดี ๆ ไว้มากมาย

เรื่องบางอย่าง ค้นใน Google เท่าไหร่ ก็ค้นไม่เจอ แต่กลับไปเจอเอาง่าย ๆ ตอนไปออกกำลังกาย
นั่นเพราะ เราได้เจอผู้คนมากมาย ที่พร้อมที่จะเป็นมิตร และ เปลี่ยนประสบการณ์กัน และ มันจะนำพามาซึ่งโอกาสอันมากมาย
ที่อาจจะชักนำคุณไปสู่อนาคตที่ดี แต่คุณต้องเริ่มต้น ด้วยการพาตัวเองออกไปหามันก่อน

2. เล่นเกมส์ จะเป็น Offline หรือ Online ก็ไม่ต่างกัน อาการติดเกมส์ ผมก็เคยเป็น วัน ๆ นั่งคุยแต่เรื่องเกมส์
ซื้อหนังสือเกมส์ หรือ การ์ตูน จดจ่อ แต่เกมส์ ผมสรุปออกมาว่า เกมส์ เป็นกิจกรรม ที่สิ้นเปลืองเวลามาก ๆ
และประโยชน์ที่ได้ ชั่งน้อยนิด จนไม่คุ้มค่าที่จะไปเสียเวลาเล่น โดยได้มองดูเด็กติดเกมส์ เหมือนติดยาเสพติด
อยากเล่น ตื่นมาก็เล่น กินเสร็จ เล่นต่อ หมดแรง ก็นอน ตื่นมาก็เล่นอีก ชีวิต แทบไม่ได้ทำอะไรเลย

การเลิกเล่นเกมส์ วิธีที่ผมเลิกเล่นเกมส์ และทุกวันนี้ก็ไม่ได้เล่นอีกแล้ว ถ้ามีใครสักคนมาบอกให้ผมเลิกเล่นเกมส์
ผมคงรู้สึกไม่ดี เพราะใจผมยังอยากเล่นอยุ่ วิธีการนี้ ไม่ได้มีใครมาบอก แต่มันเกิดจาก การที่เรามีความรับผิดชอบ
ที่มากขึ้น เวลาการทำงานที่มากขึ้น จนเวลาเล่นเกมส์ไม่เหลือ และ ยิ่งทำงานมาก ก็ยิ่งได้เงินมาก ผมจึงไม่มีเวลา
หันหลังกลับไปเล่นเกมส์อีก มุ่งมั่น ทำงาน เก็บ Lv ในชีวิตจริง ๆ โลกจริง ๆ หาเงิน จริง ๆ ไม่ใช่เงินในเกมส์
หาเพื่อนจริง ๆ ที่คุยกันแบบเห็นหน้าเห็นตา ทำอะไรที่มันเป็นจริง สัมผัสได้ ไม่ใช่โลกจอมปลอม ที่เด็ก ๆ หลงใหล
และถอนตัวไม่ขึ้น และสิ่งที่ทำให้ผมไม่มีเวลาให้กับเกมส์ แต่ยังรู้สึกสนุก นอกจากการทำงาน ก็คือ
การออกกำลังกาย และ ได้ไปเที่ยวด้วย นั่นก็คือ การปั่นจักรยานทางไกล เพราะ เราต้องซ้อมปั่น เพื่อไปออกทริบทางไกล
ตอนที่ผมเลิกเล่นเกมส์ เป็นช่วงที่ผมไม่รู้สึกตัว ว่าผมเลิกเล่น แต่ผมมารู้สึกตัวอีกครั้ง ก็ตอนที่ผมไม่คิดจะกลับไปเล่นอีกแล้ว
เพราะ การที่ผมได้ออกไป พบปะ พูดคุย กับกลุ่มเพื่อนใหม่ ๆ คนจริง ๆ ได้ทำกิจกรรมในโลกแห่งความเป็นจริงร่วมกัน
มันดีกว่า โลกของเกมส์ เยอะเลย และผมคิดว่า เด็ก ๆ ทุกคน ถ้าได้มีโอกาสไปทำกิจกรรมที่สนุกสนาน กับเพื่อนต่างวัย
ก็น่าจะช่วยให้ ห่างเหินจากโลกของเกมส์ได้ และค้นพบด้วยตัวเองว่า ยังมีกิจกรรมอื่น ๆ อีกเยอะแยะ ที่ดีกว่าการนั่งจมปลัก
เพื่อเล่นเกมส์ไปวัน ๆ