การทำงานต้องลงทุนทั้งแรงกาย-แรงใจ ฯลฯ

        การทำงานแม้ต้องลงทุน- ลงแรง เหน็ดเหนื่อยกายแค่ไหนก็ไม่เป็นไร  แต่หากต้องมาเหนื่อยใจกับระบบที่ควบคุมโดยบุคคลบางฝ่ายนี่ซิ....น่าเบื่อมากๆ

     

                        ภาพวาดโดยเด็กชาวไทย
     
“  เธอย้ายมาอยู่กับพี่ที่นี่ซิ  พี่จะให้ตำแหน่งหัวหน้ากลุ่มฯ / หัวหน้าฝ่าย ฯ ทำงานแบบฉลุย  ที่นี่ขอเพียงแค่มีคนจะทำแค่นั้นแหละ  เขาสนับสนุนเต็มที่   ” 

       “ โถพี่   ที่หนีไปอยู่อเมริกาเป็นปี ก็เพราะต้องการจะหลุดจากตำแหน่งเหล่านี้นี่แหละ   แต่พอกลับมายิ่งหนักไปกว่าเดิม  ไม่ได้อยากจะได้ตำแหน่งใดๆ เลย  ขอเพียงให้กระบวนการการทำงานมันขับเคลื่อนได้สะดวก  ไม่ต้องเสียเวลากับขั้นตอนแบบ …???…. ”
 
     

                           ภาพวาดโดยเด็กชาวเบอคิน่าฟาโซ 

     นี่ขนาดปฏิบัติงานมาเนิ่นนาน   เข้าใจระบบที่นี่แล้วนะ   มีการปรึกษาหารือก่อน  ประสานงานติดต่อแต่ละฝ่ายและนำเสนอ  อย่างกับจะแข่งขันประมูล มีการ Brief ให้เห็นขั้นตอนและการะบวนการ  ด้วยหลักการและเหตุผล  งบประมาณ  สถานที่  บุคคลที่เกี่ยวข้อง  รวมทั้งชี้แจงให้เห็นว่าเป็นการพัฒนาตามมาตรฐานข้อที่เท่าไหร่ ฯลฯ คนที่มีประสบการณ์ในการทำงานเหล่านี้ย่อมเข้าใจดีว่า  การติดต่อประสานงานที่เกี่ยวข้องกับบุคคลและหน่วยงานอื่นๆ บางโครงการใช้เวลาเกือบ ๒ เดือนก็มี และมีการรายงานความคืบหน้าเป็นระยะๆ  ก่อนที่จะส่งเอกสารอย่างเป็นทาง.....แต่พอขั้นตอนสุดท้ายของการอนุมัติ  กลับบอกให้เลื่อนไปก่อน  รอการพิจารณาใหม่  รอนโยบายใหม่อะไรประมาณนี้  

     
                      
                           ภาพวาดโดยเด็กชาวเคนยา

       “  ใจคอ   จะไม่ให้เหลือเครดิตแม้แต่จะเดินไปสั่งเกี๋ยวเตี๋ยวรับประทานได้เลยเหรอ   เขาอาจจะไม่ยอมขายให้เพราะชอบผิดคำพูด  ทำให้เขาเสียรายได้   ”       เซ็ง …..!
     เสียงตัดพ้อ-ต่อว่าของชาวต่างชาติจำนวน ๒ ราย  
 “ ตกลงคุณจะไปจัดค่ายเมื่อไหร่แน่    เตรียมเอกสารไม่เสร็จเสียที  เพราะเปลี่ยนแปลงอยู่นั่นแหละ  ”   
 
 “  อาจารย์    นักเรียนเขาตื่นเต้นว่าจะได้ไปตั้งเดือนกว่าแล้ว ( ส่งจดหมายขออนุญาตผู้ปกครองแล้ว)  ยังไม่ใช่วันที่ ๒๓ นี้อีกเหรอ  ”  ( เปลี่ยนมา ๓ รอบแล้วจ้า)
         
    
                                ภาพวาดโดยเด็กอิสราเอล

เพื่อนร่วมงานชาวไทย

        “ ตกลงหนูไปกับพี่ไม่ได้แล้วนะ   เพราะพี่ขยับวันไปตรงกับที่หนูไปอบรมพอดี  ”

       “  หนูติดงานที่ต้องจัดสอบพวกที่สอบซ่อมไม่ผ่าน   ไปไม่ได้แล้วล่ะ  พี่รีบเอาชื่อหนูออกเลยนะ  หนูขี้เกียจมาบันทึกชี้แจง  ”

        “ ตกลงวันไหนแน่เนี่ย   ฉันจะได้เลื่อนนัดหมอถูก  ”  ( บาปกรรมจริงๆ เลย)

        “  พี่หวังดีต่อหนูจริงๆนะ  หนูต้องยิ้มไว้ก่อน  มีปัญหาอะไรเก็บไว้ในใจ  อย่าโต้เถียงเสียงดัง  หากจะต้องโต้เถียงก็แอบไปพูดกันในห้อง   พี่ชอบบุคลิกลักษณะ  การแต่งกายของหนู   หากหนูพูดไม่ดี  ความน่ารัก-ความสวยของหนูมันก็หมดไปเลยนะ  ”   ( โถพี่   เหนื่อยจนใจจะขาดรอนๆ อยู่แล้ว  จะให้มาแสร้งทนยิ้มได้ไง  สอนก็ต้องสอนงานอื่นๆก็ต้องทำ  และต้องมาติดต่อประสานงานทั้งบุคคล  สถานที่  งบประมาณ  จัดเตรียมเอกสารใหม่หมด ใครๆเขาก็ไม่คบด้วยแล้ว  เพราะเชื่อถือไม่ได้  อายเขานะเนี่ย   )

      

                      ภาพวาดโดยเด็กชาวแคนาดา

      ประเทศที่พัฒนาแบบก้าวไม่หยุด  อย่างเช่นประเทศสหรัฐอเมริกา หรือญี่ปุ่น  การจัดทำโครงการต่างๆ เขาจะกำหนดตารางเวลาแน่นอน  ไม่มีการเลื่อนเข้า-เลื่อนออก หากมีปัญหา-อุปสรรคใดๆ คุณต้องแก้ไขได้  เป็นการทำงานแบบมืออาชีพจริงๆ

       
     
 
                      ภาพวาดโดยเด็กชาวศรีลังกา
             
    ตั้งใจอย่างแน่แน่วแล้วว่า ….กิจกรรมส่งรัก-ส่งยิ้ม  ซึ่งกำหนดจะจัดวันที่ ๑๓ ม.ค.นี้ ซึ่งประสานติดต่อกับโรงเรียนประถมฯ ร้านค้า รวมทั้งผู้เกี่ยวข้องอีก ๑๓๐  คน  หากถูกสั่งให้เลื่อน   คงจะลางานไปจัดเอง  ถามนักเรียนในชมรมฯว่า  เธอกล้าลา  ไปกับครูหรือเปล่า  ฮา  ฮา ฮา ….. 

      
                             
                            ภาพวาดโดยเด็กชาวเบนิน

อาการวิตกกังวลเริ่มหนักขึ้นทุกวัน   อย่างค่ำคืนนี้หลับได้แค่ ๓ ชั่วโมงก็ต้องตื่นขึ้นมาคิดหาทางแก้ไขด้วยความเครียด  หากเบื่อมากๆ  สงสัยต้องมีการทบทวนพฤติกรรมตนเอง  และจำกัดบทบาทตนเองใหม่
       ๑  ทำงานแบบสบายๆ ไปตามเทศกาล  เช้าชาม-เย็นชาม  เขาก็ยังอยู่ได้นี่นา(http://gotoknow.org/blog/afs/246750)
       ๒  ลาออกก่อนกำหนด  ยิ่งระยะนี้มีคนติดต่อขอเลี้ยงดูอยู่ด้วย Whew 

     “ ระบบทำให้คนท้อแท้  หากคนท้อแท้    จะเกิดการพัฒนางานได้อย่างไร  ”