สวัสดีครับ....วันนี้ถึงคราวผมบ้างแหละที่จะมาแลกเปลี่ยนสิ่งดีๆให้แก่กัน.......หลังกลับมาจากประชุม...มันทำให้ผมต้องรีบเอาสิ่งที่ได้ มาลงในบันทึกนี้ (กลัวว่านานวันสิ่งที่ได้+ความคิดที่พรั่งพรูออกมาจะระเหยไปเสียหมด).....

     ผมได้เข้าร่วมประชุมอนุกรรมการด้านสิ่งแวดล้อมและอนุรักษทรัพยากรธรรมชาติของสมาคมสันนิบาทเทศบาลแห่งประเทศไทย ผมเป็นคนนึงที่มักจะเกิดผุดฉุดประกาย(ปิ๊งๆ)ในสมอง(เป็นงานทั้งนั้น) หลังจากที่ฟังแนวคิดจากผู้รู้....แต่ก็ไม่เคยได้มาเขียนบันทึกสักครั้ง (แต่ว่าครั้งนี้หากไม่เขียนก็คงรู้สึกเสียดาย) ก็ด้วยวิทยากรท่านหนึ่งที่ผมได้มาพบกับท่านเป็นครั้งที่ 2 แต่รู้สึกชื่นชมกันแนวคิดที่ได้แสดงให้คนที่มีบุญอย่างผม (คนที่สนใจ...เพราะบรรยายรอบบ่าย คนส่วนมากเป็นพลร่มกันหมด) ที่ทำให้เรารู้ว่าของที่คนเค้ารังเกียจเห็นแล้วยี้..คือขุมทรัพย์(สุดขอบโลก)

     ท่านเคยได้ยินไหมว่า มีลูกจ้าง/พนักงานกองสาธารณสุขและสิ่งแวดล้อม ที่ทำงานถวายหัวแต่ไม่เคยรับค่าจ้าง (คงไปฟ้องกรมแรงงานกันวุ่นแน่) แต่นี้มีจริง ลูกจ้างที่ว่าก็ไม่ใช่ใคร คือ หมู เป็ด แพะ เรื่องจริง......มาดูลูกจ้างพวกนี้ทำงานกัน

     น้องหมู..ทำงานด้วยการกินๆๆๆและก็กิน...เป็นพนักงานจัดการเศษอาหารหรือเรียกว่าขยะเปียก มีเท่าไหร่น้องฟาดเรียบ หลังจากกินก็เป็นโรงงานผลิตปุ๋ยหมักชั้นยอดเรียกได้ว่าทองคำสีดำ....นี้คือผลผลิตหนึ่งที่ได้....แต่ที่สำคัญเมื่อถึงเวลา(น้ำหนักเข้าตากรรมการแล้ว)ก็ยังขายได้ราคาดีอีก ดูซิครับไม่รับเงินเดือนแล้วยังเพิ่มช่องทางรายได้ด้วย

    มาที่พี่เป็ด...วัยโจ๋ที่ไม่แคร์สายตาใคร เสมือนหนึ่งเครื่องจักรย่อยขยะ เศษผัก อาหารเหลือทิ้ง ที่ไม่กินน้ำมันไม่ดูดไฟฟ้า แล้วยังไม่ปล่อยก๊าซเรือนกระจกให้โลกของลูกพี่อย่างเราต้องร้อน โดยแปรรูปวัตถุดิบที่ป้อนเข้า กลายเป็นเนื้อและเป็นไข่ ให้เราได้ทุกๆวัน อย่างนี้เค้าเรียกว่าบ่อขยะผลิตไข่(ทองคำ)

     และแพะ..เป็นสัตว์ที่น่าคบหา ไม่ต้องรอให้มีเทศกาลแห่พระแห่เจ้าแล้วค่อยทำงาน แต่เค้าเป็นสัตว์ที่ทานเจ มังสะวิรัตตลอดชีวิต น่านับถือ แพะรับผิดชอบหน้าที่ตัดหญ้าและจัดภูมิทัศน์ในพื้นที่ครับ..ไม่ต้องใช้น้ำมัน ไม้ต้องเปลี่ยนใบพัด ไม่ส่งเสียรบกวน มีหญ้าที่ไหนแม่ฟาดราบพนาสูญ เผลอๆตัดได้ดีกว่าพนักงานที่เป็นคนซะอีก ในขณะที่เค้าตัดหญ้าไปก็ทำหน้าที่ผลิตปุ๋ยอัดเม็ดคุณภาพสูงไปด้วย แบบที่ว่า "พระเจ้าแพะ...มันยอดมาก"

     จากที่ได้แนะนำทีมงานจัดการของเสียข้างต้น ผลงานที่ทำกับผลิตที่ได้เป็นของมีคุณค่าเป็นอย่างมาก ด้วยกระบวนการสีเขียวที่เป็นมิตรสิ่งแวดล้อม ไม่พึงพิงเทคโนโลยีและงบประมาณแผ่นดิน แต่เราไม่ค่อยได้คิดถึงมันนอกไปจากการจัดการด้วยวิธีต่างๆที่ให้ทุนมากมายมหาศาล ได้ผลตอบแทนต่ำก่อมลพิษ

     สิ่งสำคัญที่ได้...มันไม่ใช่เรื่องยากที่จะทำ แค่เรากลับมาทำความเข้าใจ เปิดใจ ปรับคิดให้คิดง่ายๆและเป็นไปได้ ซึ่งทำให้ผมได้ค้นพบว่า "การจัดการของเสียไม่ยากอย่างที่เราคิด"....บันทึกนี้ยังไม่จบนะครับแต่มีเวลาเขียนจำกัด....แล้วผมค่อยเข้ามาเขียนเพิ่มเติมอีก....