สมองซีกซ้ายล่ะ
ก็เริ่มพร้อม พร้อมกันเลย จะได้ BALANCE กันไง
เริ่มที่KRUMON-ครูหม่อนก่อน (จะอ่านออกเสียงเป็นอื่นๆก็ตามใจนะคะ) เพราะเขามีหลักสูตรเริ่มจากเด็กเล็ก ไปจนบวก ลบ คูณ หาร ...หลักสูตรลากยาวจน ม.6
เอ๊าลองเรียนดู...
เริ่มจากให้ลากเส้น แบบนี้

จนเริ่มบวกแบบนี้

แล้วก็แบบนี้

ตัวช่วยเยอะ การ์ดจุดเอย..การ์ดบวกเอย..การ์ดลบเอย
แต่..อีกแล้ว..
เห็นอะไรไหม? แม่เพิ่มให้ว่า 12
หลักสิบมีค่าเป็น สิบ (10)
หลักหน่วยมีค่าเป็น สอง (2)
นี่น่ะต้องใช้..ตอนตอบข้อสอบระดับประถม 1 เลยนะคะ
ลูกจะทำได้แค่ เขียนตัวเลขเร็วมาก อ่านตัวเลขเร็วมาก ตอบได้เร็วมาก เพื่อให้ทันกับเวลา ที่ต้องใช้จับเวลาในขณะทำแบบฝึกหัด กดดันค่ะกดดัน มากกกกกกกกก
จนแม่เริ่มคิด เฮ้ยๆ ต้องต่อสู้กับตัวเองขนาดนี้ต้องเอาชนะตัวเองให้ได้ขนาดนี้ วันหนึ่งถ้าแพ้จะเกิดอะไรขึ้นกับลูก แล้วความเข้าใจ น้ำใจล่ะ ความเอื้อเฟื้อล่ะ แบ่งปันล่ะ หายไปไหนหมดเนี่ย
ไม่รู้..ไม่ต้องมีมั้ง
จะถามหาทำไม..
.. มีแค่สมองซีกซ้ายและซีกขวาที่พัฒนาจนบวมผิดเพื่อน แล้วก็พอ เป็นไงหล่ะ...
อยากได้ซีท่า
สวัสดีคะ
มายืนยันอยากให้บล็อกนี้อยู่ต่อคะ
ตอนนี้นั่งยันอยู่กน้าคอมพ์คะ
ขอบคุณค่ะ ..งั้นอันนี้เอาเก็บไว้ เนอะ
สวัสดีครับป้าอี๊ด
ทุกบันทึกควรค่าแก่การเก็บรักษาไว้เสมอครับ
ต้องต่อสู้กับตัวเองขนาดนี้ต้องเอาชนะตัวเองให้ได้ขนาดนี้ วันหนึ่งถ้าแพ้จะเกิดอะไรขึ้นกับลูก แล้วความเข้าใจ น้ำใจล่ะ ความเอื้อเฟื้อล่ะ แบ่งปันล่ะ หายไปไหนหมดเนี่ย
ตอนนี้ลูกสาวผมอยู่มอสาม เริ่มสอนให้เขารู้จักความพ่ายแพ้จากประสบการณ์จริงครับ
เด็กสมัยนี้โดนยัดเยียดความรู้มากเหลือเกิน เท่านั้นยังไม่พอยังถูกคาดหวังว่าต้องเป็นที่หนึ่งให้ได้ตลอด ยิ่งถ้าทำได้แล้วจะลงก็ยากมาก สาเหตุสำคัญประการเท่าที่สังเกตุก็คือ การแสดงความยินดีปรีดากันมากเกินไปกับเด็กที่เรียนได้ดี
เด็กๆต้องรู้จักความพ่ายแพ้ ต้องรู้จักการเป็นที่สอง ที่สาม และที่โหล่ บ้าง ต้องรู้จักคลายความกดดันให้กับตัวเองบ้าง
สิ่งที่ผมทำตอนเป็นเด็กก็คือ บอกกับตัวเองว่า เรียนให้ได้ลำดับอื่นๆบ้าง ให้ได้เลขสองหลักบ้าง เพื่อคลายความกดดันให้กับตัวผมเอง และยังเป็นการคลายความคาดหวังของผู้ปกครองได้อีกระดับหนึ่งด้วย
ส่วนลูกทั้งสองของผม ก็ให้เค้าเรียนรู้จากของจริงเองด้วยตัวเอง ไม่คาดหวังอะไรที่มากเกินไป (ไม่เคยคาดหวังที่หนึ่งจากลูก แต่ถ้าเค้าทำได้เราก็จะรู้สึกยินดี) ถ้าจะสอบแล้วหนังสือยังไม่ยอมอ่าน ก็เพียงแต่บอกเค้าว่า ตกก็คือตกหน่ะ ให้เค้ารู้จักความรู้สึกของการสอบตก แล้วเค้าก็จะเพียรพยายาม ในคราวหน้าเองโดยอัตโนมัติ
ขอบคุณอาจารย์และน้าหนึ่งค่ะ คราวหน้าจะเล่าเรื่องการเรียนที่ WISE KIDS กับ MATHNASIAM ให้ฟังค่ะว่าเขามีวิธีสอนเด็กอย่างไรที่เราสอนลูกเองไม่ได้ ถ้าหายไป.. น้าหนึ่ง.. ช่วยไปประกันตัวด้วยนะคะ อาจารย์คะ ลูกดิฉันโชคดี ที่อยู่ในเมืองที่มี ศูนย์ดัง ดัง มาเปิดสาขา อาจารย์อุ๊เอย ครูสมศรีเอย ขวัญเกื้อ ดาวองซ์ อาจารย์เจี๋ย อาจารย์ชัช ครูลิลลี่ และทางเทศบาลนครหาดใหญ่ก็เคยมีการผลักดันจากผู้สมัครเข้าชิงตำแหน่งนายก ชูประเด็นนี้เป็นแนวทางการหาเสียง ..แต่ตกไป ไม่ได้รับเลือกให้ดำรงตำแหน่ง แต่ก็จุดประกายให้ศูนย์ดังๆมาเปิดสาขาเพิ่มมากมาย การส่งลูกเรียนเสริมความรู้ ดิฉันคิดแบบนี้ค่ะว่า 1 ให้เขามีอาวุธ หลากหลาย ติดตัวไว้ใช้ยามไปสอบ ..ส่วนเขาจะรู้จักวิธีเลือกชักอาวุธเหล่านั้นออกมาใช้ให้ได้ประโยชน์หรือไม่ ต้องขึ้นกับภูมิปัญญาของเขาเองค่ะ 2 อธิบายเหตุผลในการส่งไปเรียนเสมอว่าหากลูกโตขึ้น มีงานประจำทำ ที่ต้องเป็นลูกจ้าง และไม่มีเวลารับ - ส่ง ลูกของตัวเองเหมือนที่แม่ทำ หรือที่พักอาศัยอยู่ไกลจากที่เรียนพิเศษ ลูกจะได้มีแนวทางการสอนที่ถูกต้องมีระเบียบแบบแผนที่เป็นระบบอยู่ในหัว พร้อมที่จะนำออกมาสอนลูกของตนเองได้ ดิฉันบอกเขาว่าการลงทุนครั้งนี้ จึงไม่เฉพาะกับตัวลูกยังส่งผลถึง รุ่นหลานดิฉันด้วย นับว่าคุ้มค่าแล้ว
ซินเจียยู่อี่ ซินนี้ฮวดไช้ ทุกท่านค่ะ