นายกอภิสิทธิ์ทำให้คนไทยเดือดร้อน

หลังเทศกาลปีใหม่ มีโอกาสเดินทางไปไปเยี่ยมญาติที่จังหวัดพิษณุโลก และซื้อของขวัญวันปีใหม่ไปฝาก จะหิ้วไปจากเชียงรายหรือก็ไกล และคิดว่าของที่ไหนคงคล้ายๆกัน

เลยตัดสินใจว่าไปหาซื้อที่พิษณุโลกก็ได้ โดยมีความคิดว่าอยากให้ผู้รับมีความสุขจึงไปเลือกเดินซื้อหลายที่   และที่ไปที่หนึ่งคือ  ปทุมทองของจังหวัดพิษณุโลก   ในช่วงเวลาเกือบหกโมงเย็น  เดินไปเดินมารู้สึกหิวเพราะตั้งแต่บ่ายไม่มีอะไรตกถึงท้องจึงแวะร้านอาหารแห่งหนึ่งที่แขวนป้ายหน้าร้านว่า

“เจ้เกี๊ยกเจ้าเก่า”   ซึ่งมีหลายคนนั่งอยู่ในร้านอาหารบ้างแล้ว     นั่งรอสักพักมีเด็กมาถามว่าสั่งอะไรดี

ก็สั่งอะไรที่ทานง่ายๆไป   ในร้านอาหารเปิดโทรทัศน์จอขนาดใหญ่ไว้    รู้สึกจะเป็นรายการ  ขวัญข้าวขวัญแผ่นดินหรืออะไรไม่ทราบได้

          แต่พอท่านนายกออกมาเท่านั้นแหละ   ทั้งเจ้าของร้าน   ทั้งพ่อครัว   แม่ครัว  ที่วัยน่าจะประมาณห้าสิบกว่าขึ้นไปยังไม่รวมเด็กเสิร์ฟที่อายุประมาณอีกยี่สิบกว่าอีกประมาณห้าหกคนไปนั่งมุ่งดูอยู่หน้าโทรทัศน์ทั้งร้าน

นายกรูปหล่อจัง        นายกน่ารัก    นายกสุภาพ  พร้อมกับตบมือตามจังหวะเพลงที่ท่านนายกร้องตามด้วยคำชมและรอยยิ้มของบรรดาคุณป้าทั้งหลายและรอยยิ้มอย่างมีความสุขของคนที่นั่งมุงดูจนลืมบริการลูกค้าที่รออาหารในร้านเสียสิ้น

ได้แต่นั่งดูบรรยากาศในร้านพร้อมกับอมยิ้ม   ไม่น่าเชื่อที่คนๆหนึ่งที่ไม่เคยพบเจอจะทำให้คนอีกหลายคนมีความสุขได้   เป็นความสุขที่ไม่ได้คิดในแง่  ผลงานรัฐบาลหรือการเมืองแต่อย่างใด

          เป็นความสุขส่วนตัวที่คนเฒ่าคนแก่ชอบ   หน้าตา     ความสุภาพ    รอยยิ้มที่ยิ้มแย้มแจ่มใสเสมอเวลาออกมาที่หน้าจอโทรทัศน์

          ความสุขถ้าเราชอบหรือเสพความสุขแบบง่ายๆโดยไม่ได้ตั้งค่าความมุ่งหวัง  แค่เห็น   แค่ได้ยิน  ก็เป็นความสุขคงเป็นความรู้สึกของบุคคลเหล่านั้น

คนนั่งดูอย่างเราจึงพลอยมีความสุขไปด้วยที่ได้เห็นภาพที่น่ารักเหล่านี้    แต่ทราบไหมว่า

ท่านนายกเกือบทำให้คนไทยในร้านเดือดร้อน เพราะอดข้าว