
มืดมนเหลือเกินนะ...ท้องฟ้า
จะซ้ำเติมคนเหว่ว้า ไปถึงไหน
ฟ้ากว้าง...ว่างเปล่า....ยิ่งเจ็บร้าว....หนาวใจ
ซุกตัว ปล่อยใจ ให้น้ำตาไหล...อย่างเงียบงัน
กลอนเศร้า...ของคนเหงาคนหนึ่ง
เขียนถึง... ใครบางคน..ในภาพฝัน
ที่ไม่อาจจับต้อง หรือผูกพัน
ทำได้เพียงคิดถึงช่วงเวลาสั้น - สั้น...ที่เคยมี
ฉันคิดถึงเธอ....เหลือเกิน
ทุกวันเวลาที่ดำเนิน.... บนโลกใบนี้
แต่ละก้าวย่างของฉัน……ไม่เคยมั่นคงสักที...
นับตั้งแต่วินาที....ที่ไม่มีเธอ

****กลับมา........ได้ไหม?****
กิ่งไผ่....ใบหลิว
..รักและหวังว่า..กาลเวลา
..จะพาเธอกลับคืนมาให้
..ในวันหนึ่ง..ข้างหน้า
..สวัสดีครับ
โหยหา... ร่ำลา.....คราจาก
เหนื่อยยาก....แรงใจ.....ให้ล้า
คิดถึง.....ถึงเธอ........ทุกครา
น้ำตา.....ครวญคร่ำ......ร่ำไร
เศร้าจังครับ ท่านอาจารย์
สวัสดีค่ะ คุณ soraya.....
อ่านกลอนเศร้าแล้ว ไปฟังกอร้องเพลงกันค่ะ
สวัสดีค่ะ คุณณัฐวรรธน์
สวัสดีค่ะ...น้องกอ
สวัสดีปีใหม่ค่ะ
มาอ่านกลอนไพเราะ เพราะคิดถึง ค่ะ
กลับมา แล้ว น้องแก้ว ต้องอยู่นานนาน
กลับมา แว้บ แล้วก็ผ่าน อยู่นานนาน ได้ไหมเอ่ย
กลับมา ได้ไหม ... แล้วก็ อยู่นานนาน ได้ไหม
... อ่านกลอนแล้ว คิดถึงเพลง อยู่นานนาน เช่นกันค่ะ
เขียนกลอนได้เศร้าถึงใจเลยนะคะ ปีใหม่ขอให้กลับมา
และอยู่กันนานนาน ... ความฝันให้เป็นจริงค่ะ ...
สวัสดีค่ะ คุณ poo