ครูคือแบบอย่าง
เราได้สอนนักเรียนของเราถึงไหวพริบในการแก้ปัญหาให้เหมาะสมมากขึ้นโดย ไม่ทันรู้ตัว โดยเฉพาะอย่างยิ่งถ้านักเรียนมีโอกาสสังเกตเห็นการแก้ปัญหาในชั้นเรียนของเรานับเป็นประสบการณืการเรียนรู้ที่มีคุณค่ามากสำหรับนักเรียนที่ได้เห็นเราจัดการกับความขัดแย้งกับนักเรียนหรือเพื่อนร่วมงานและประเมินผลลัพธ์การแก้ไขปัยหาของเรา ตัวอย่างเช่น เราอาจมีงบประมาณน้อยในการซื้ออุปกรณ์สำหรับชั้นเรียนทั้งปี เราอาจเล่าให้นักเรียนรู้ว่าเรากำลังพยายามแก้ปัญหานี้ เล่าถึงวิธีที่เราจัดลำดับความต้องการและวิธีที่เราตัดสินใจว่าสุดท้ายจสิ่งที่สำคัญสำหรับนักเรียนคืออะไร นักเรียนยังเรียนรู้ได้มากจากการสังเกตวิธีการที่เราแสดงออกต่อเรื่องวุ่นวายรายวันและปัยหาต่างๆในชั้นเรียนและวิธีที่เราส่งเสริมการแก้ปัญหาเฉพาะเรื่องระหว่างนักเรียนเมื่อพวกเขาเกิดความขัดแย้งกัน เราสามารถช่วยให้พวกเขาเรียนรู้ได้มากขึ้นโดยเราคิดออกมาดังๆ และทำตนเป็นแบบอย่างให้เห็นถึงกลยุทธ์การแก้ปัญหาทางบวกของเรา ตัวอย่างเช่น เมื่อประสบกับสถานการณ์ชวนให้ว้าวุ่น เช่น คอมพิวเตอร์เสีย หรือทาสีผนังกระเซ็นไปทั่วพื้นห้อง เราอาจรำพึงออกมาดังๆเพื่อให้นักเรียนได้ยิน "ฉันจจะแก้ปัญหานี้อย่างไรดี? ฉันต้องหยุดและคิดโดยเร็ว ต้องใจเย็นเข้าไว้ สูดลมหายใจลึกๆ จะใช้แผนอะไรแก้ปัญหานี้ดี"
