ลาตินอเมริกา ช่วงปี 1930 – 1980
- ประเทศต่างๆ ในลาตินอเมริกานั้นมีลักษณะเป็น “new nation” หมายความว่ามีลักษณะเป็น “ชาติใหม่” เพราะได้รับเอกราชจากประเทศเจ้าอาณานิคมในเวลาใกล้เคียงกัน ทำให้ประเทศในภูมิภาคนี้มีลักษณะร่วมกันดังนี้
1.1. มีมรดกทางวัฒนธรรม (Cultural Heritage) แบบ Iberian Colonial Rule และมีวัฒนธรรมแบบสเปน
1.2. ได้รับเอกราชในช่วงทศวรรษที่ 1830 ภายใต้การนำของชนชั้นนำตระกูล Creole
1.3. ชนพื้นเมืองและทาสผิวดำไม่มีบทบาทในทางการเมือง
- ในช่วงศตวรรษที่ 19 และต้นศตวรรษที่ 20 ภูมิภาคลาตินอเมริกาจัดได้ว่าเป็นภูมิภาคที่มีความวุ่นวายทางด้านการเมืองเป็นอย่างยิ่ง เนื่องจากหลังจากที่ได้รับเอกราชจากสเปน ประเทศต่างๆ ในภูมิภาคนี้ก็ได้ถูกชนชั้นนำในประเทศเข้ายึดครองอำนาจแทนที่ในช่วงทศวรรษที่ 1820 และตามมาด้วยสงครามกลางเมืองและสงครามระหว่าง “ชาติ” ต่างในภูมิภาคนี้เนื่องจากปัญหาด้านการแบ่งปันเขตแดนที่ไม่ชัดเจน (ตั้งแต่สมัยที่ถูกปกครองโดยสเปน)
- กองทัพจึงกลายเป็นตัวแสดงทางการเมืองที่สำคัญมากในประวัติศาสตร์ทางการเมืองของภูมิภาคนี้ ในขณะที่สถาบันทางการเมืองอื่นๆ ก็ค่อยๆ มีการจัดตั้งขึ้นมาอย่างค่อยเป็นค่อยไป
ลักษณะพื้นฐานของลาติน อเมริกาในช่วงทศวรรษที่ 1930 - 1979
- ช่วง 1875 เป็นช่วงที่เศรษฐกิจของภูมิภาคลาติน อเมริกาเจริญเติบโตอย่างมากเกิดการพัฒนาทางเศรษฐกิจอย่างกว้างขวาง โดยเฉพาะในด้านการทำเหมืองแร่ การส่งออกแร่ การส่งออกสินค้าทางการเกษตร ในช่วงนี้ดูเหมือนว่าภูมิภาคนี้จะมีการพัฒนาสู่ประชาธิปไตย นอกจากนั้นบรรดาผู้นำต่างๆ ก็เริ่มที่จะให้ความสำคัญกับความเป็นพลเมือง
- อย่างไรก็ตาม แต่ละประเทศก็จะเริ่มมีประสบการณ์ทางประวัติศาสตร์ที่แตกต่างกัน
- ปัจจัยของภูมิภาคที่มีลักษณะเฉพาะเจาะจงบางอย่างเริ่มก่อตัวขึ้น และเป็นการบ่งบอกถึงบริบททางโครงสร้างพื้นฐานบางอย่างของการเมืองในลาตินอเมริกาตั้งแต่ทศวรรษที่ 1930 ซึ่งปัจจัยดังกล่าวคือ
3.1. เริ่มมีปฏิกิริยาโต้ตอบต่อการพัฒนาที่เน้นการส่งออกเป็นพื้นฐาน
3.2. เริ่มมีการค้นหาแนวทางการพัฒนาทางเลือก
3.3. เริ่มมีความต้องการที่จะทดลองรูปแบบการปกครองรูปแบบใหม่ที่ไม่ใช่ระบอบประชาธิปไตย
- จากบริบทแบบเก่าและแบบใหม่ดังกล่าวนำไปสู่ลักษณะโครงสร้างแบบกว้างๆ ในภูมิภาคนี้ ดังนี้
4.1. มีการเปลี่ยนผ่านไปสู่เศรษฐกิจแบบทุนนิยมโลก
4.2. รัฐมีบทบาทในการแทรกแซงกิจกรรมต่างๆ ในภูมิภาค
4.3. มีความชื่นชมต่อระบอบการปกครองแบบประชาธิปไตยในวงจำกัด เมื่อเปรียบเทียบกับรูปแบบทางการเมืองแบบอื่นๆ เช่น state corporatism, revolutionary socialism, authoritarianism ที่เริ่มได้รับความนิยมมากขึ้น
4.4. อาจจะกล่าวได้ว่า ยุคใหม่ของลาตินอเมริกาถูกกำหนดโดยวัฏจักรของความไม่มั่นคงทางการเมือง และเผด็จการทหาร ดังนั้นเมื่อเกิดวิกฤตเศรษฐกิจซึ่งก่อให้เกิดภาวะเศรษฐกิจตกต่ำทั่วโลกในทศวรรษที่ 1930 กองทัพจึงเข้ามาแทรกแซงกิจการและกิจกรรมทางการเมืองโดยง่าย นอกจากนั้นในช่วงทศวรรษที่ 1960 – 1970 เป็นช่วงที่เกิดความรุนแรงและความหวาดกลัวขึ้นอย่างกว้างขวางในหมู่ประชาชนในภูมิภาคนี้
