ชอบธรรมชาติ

 

 

เด็กชายเดชพล วรฉัตรมีอายุครบ 2 ขวบ 3 เดือนในอีกไม่กี่วัน พัฒนาการหนึ่งที่เห็นได้ชัดคือพูดตามผู้ใหญ่ได้หลายคำและเป็นประโยค เมื่อเห็นสิ่งใดที่เคยสอนให้พูดก็จะจำได้ เรียกได้ถูก เช่นรถตุ๊กตุ๊ก จักรยาน มอเตอร์ไซด์ รถบัส เครื่องบิน แอร์เพลน ม้า ฮอส สุนัข ด๊อก นก เบริ์ด ต้นไม้ ทรี ฯลฯ

สิ่งที่ดีอย่างหนึ่งของเดลีคือความที่มีต้นไม้ สวนสาธารณะเยอะมาก น้องเต้ชอบขอไปนั่งรถเล่น ท่ามกลางต้นไม้และสีเขียวทำให้รักธรรมชาติตั้งแต่เด็ก และว่างเมื่อใดจะอ้อนให้พาไปเดินเล่นในสวนแทบจะไม่ยอมกลับเข้าบ้าน

พูดถึงความเขียวของนครเดลี ต้องยอมรับถึงความเข้มงวดของเทศบาลนครเดลี ที่จะเข้มงวดมากในเรื่องต้นไม้และสิ่งแวดล้อม ใครจะขออนุมัติสร้างอาคารใหม่อะไรก็ตามหากต้องตัดต้นไม้ละก้อ ยากมากที่จะได้รับอนุมัติ กฏที่วางไว้คือหากตัดต้นไม้ 1 ต้น ต้องปลูกทดแทน 10 ต้น ดังนั้นเราจะเห็นการสร้างถนน อาคารหรือกำแพงที่แปลกประหลาดในนครเดลี(หรือแม้แต่ในเมืองอื่นในอินเดีย)คือจะหลีกทางให้ต้นไม้ (ต้นไม้เป็นใหญ่)ถนนก็จะอ้อมต้นไม้ กำแพงก็จะเว้นเฉพาะตรงต้นไม้และอาคารบางครั้งก็สร้างหลบต้นไม้ กล่าวกันว่า ต้นไม้นั้นศักดิ์สิทธิ์ ต้นไม้ใดที่มีอยู่แล้วเราไม่มีสิทธิ์ที่จะไปตัดหรือทำลายเขา เพราะเขา(ต้นไม้)เกิดมาก่อนเรา นี่คืออินเดียที่เน้นเรื่องธรรมชาติและการอยู่กับธรรมชาติ

บางถนน มีต้นไม้อยู่ตรงเกาะกลางถนน ไม่ใช่เป็นต้นไม้ธรรมดาแต่เป็นต้นไม้ที่คนมาบูชา โดยช่วงกลางต้น สูงระดับหน้าอก มีคนทำเป็นที่บูชาและมีลูกกรงเปิด-ปิดได้เป็นเวลา ตอนเช้าวันหยุดหรือตอนเย็นจะเห็นคนมายืนต่อแถวนับสิบๆ คน จุดเทียนและนำดอกดาวเรืองมาบูชา เป็นภาพที่น่าชมมาก

เดลีอาจจะไม่ได้เจริญด้วยตึกและอาคารสูงเช่นเมืองใหญ่ในประเทศที่พัฒนาแล้วแต่ในด้านของธรรมชาติ สิ่งแวดล้อม ต้นไม้ใบหญ้าและความเขียวชะอุ่มกลับเจริญมาก...นี่คือความเห็นของผม

น้องเต้โชคดีที่ได้อยู่กับธรรมชาติและความเขียวชะอุ่มของสิ่งแวดล้อมที่เดลี ก็พอจะเข้าใจน้องเต้ที่ไม่อยากกลับเข้าบ้าน เพราะข้างนอกนั้นร่มรื่น เขียวขจี มีนก มีดอกไม้ให้ดูแสนจะเพลินใจ

ไม่เชื่อดูหน้าตาที่มีความสุขของน้องเต้ซิครับ