นับถอยหลัง...26 27 28 29 30 31 และ.........
   
 เหลือเวลา อีกไม่ถึงสัปดาห์ ก็จะก้าวไปสู่ ปี 2010 แล้ว ..360 วันที่ฉันใช้ไป ฉันทำประโยชน์อะไร เพื่อคนอื่น เพื่อโลกนี้มั่งนะ  ฉันมานั่งรำลึก ว่าเราหายใจเล่นไปให้เปลือง อ๊อกซิเจนไปวันวันหรือป่าวหน่า...

 

ปีก่อน เริ่มต้นปีมีสิ่งใหม่ๆ เกิดขึ้น เป็นสิ่งดีดี ซะเป็นส่วนใหญ่ มาถึงปีหน้าฟ้าใหม่นี้ฉันก็คาดหวังสิ่งดีดี จะบังเกิดอีกครั้ง...

 

ด้วยอาชีพการงานที่พวกฉันทำ  มันจึงทำให้ฉันได้มีโอกาสได้ไปสัมผัสชีวิตของพี่น้องในชนบทที่ด้อยโอกาส หรือพี่น้องในชุมชนที่ขัดสน  ทำไมโอกาสแบบนี้จึงเปิดประตูรับฉันด้วย...

 

มีคำกล่าวไว้ว่า "หากท่านเห็นพี่น้องหนาว อย่าพูดเพียงว่า ขอให้เธออบอุ่น  เพราะเพียงคำพูดเขาไม่มีวันหายหนาว"
 
ฉันได้เห็นเรื่องราวได้เห็นชีวิตของผู้ที่ถือว่าทน และ ทุกข์ ทำให้ฉันเห็นคุณค่าของ การมีข้าวกิน ในทุกมื้อ มีผ้าห่ม ยามหนาว มีบ้านที่บังแดดฝน

 

ฉันจะเรียกร้องอะไรไปมากกว่านี้ในเมื่อยังมีคนอีกกลุ่มที่เขาไม่ได้มีโอกาสดีอย่างฉัน และ ไม่มีทีท่าว่าจะมีโอกาสเลยซะด้วยซ้ำ..จะมีก็เพียงความเมตตาที่มีผู้คนหยิบยื่นน้ำใจให้ มันก็แค่ประทังไปวันๆ หาใช่ความยั่งยืนไม่..

 

ฉันมองหาความยั่งยืนให้แก่พี่น้องเหล่านั้น.... ฉันก็ไม่รู้เหมือนกัน..เมื่อหูฉันได้ยินแต่ข่าวร้าย  เรื่องภัยเศรษฐกิจ ภัยธรรมชาติ ความกันดานอาหาร โรคระบาด  และอีกหลายๆเรื่อง จะมีใครที่จะให้ความสำคัญ และสนใจ ที่จะช่วยพวกเขาคิดล่ะ ...ถึงตอนนี้มันจะไม่กลายเป็นเตี้ยอุ้มค่อมไปเหรอ...

 

สติปัญญาของฉันอาจจะดูเล็กน้อย  ฉันจึงเอาหัวใจที่เต็มเปี่ยมไปด้วยความรักและศรัทธาเป็นตัวขับเคลื่อนสิ่งที่ฉันจะกระทำ....

 

ฉันหันมามองผู้คนรอบตัว ในชุมชนใกล้ๆบ้านของฉัน ที่ฉันพอจะเริ่มต้นในการเอาใจไปใส่กับพวกเขาดูบ้าง  ...ผู้คนที่พากันเร่งรีบ กระหืดกระหอบ หาเช้ากินค่ำ ทำให้หลายๆบ้าน ไม่ได้หันไปดูคนตัวเล็กๆ ผลิตผลจากความรักของพวกเขา...

 

เด็กๆถูกปล่อยทิ้ง ให้อยู่ตามลำพังกับสื่อ และ เทคโนโลยี่ เพียงปลายนิ้วสัมผัส เด็กตัวเล็กตัวน้อย หูแนบโทรศัพท์  แล้วอะไร จะเกิดขึ้น กับวัยเสี่ยงเหล่านี้ พวกเขายังต้องการผู้ชี้แนะถูกผิดในการบริโภคสื่อ  

 

ในฐานะพวกฉันเป็นองค์กรที่ผลิตสื่อเพื่อการพัฒนา จึงเกิดแนวคิดว่า เราน่าจะหันมาช่วยเหลือเด็กๆ เหล่านี้ ทั้งแนะ ทั้งนำ เด็กๆ ไปสู่สิ่งที่เขาควรจะได้รู้ และ ได้เห็น และที่สำคัญจะได้สร้างภูมิต้านทานสื่ออันตรายแก่ชีวิตและจิตใจของเขาอีกด้วย

 

เราได้เริ่มต้นเล็กๆตามกำลัง...http://www.kan-kids.com/ มันอาจจะยังไม่สมบูรณ์นัก

 

เรื่องราวเหล่านี้มันเป็น 360 วันในชีวิตของฉัน ฉันคาดหวังว่า อีก 365 วัน ถัดไปฉันจะเป็นฟันเฟืองหนึ่งที่ได้มีโอกาสขับเคลื่อนสังคมนี้ให้น่าอยู่ ด้วยความรัก และการดูแลเอาใจใส่ แด่พี่น้องร่วมสังคม และชุมชน ของฉัน....กาญจนบุรี