สหกรณ์"  เป็นศัพท์ที่บัญญัติขึ้นใช้เมื่อต้นรัชกาลที่ 6 มาจาก
คำภาษาอังกฤษ ว่า  cooperation  แปลว่า  การร่วมกันทำงาน  การทำงาน
ด้วยกัน หรือ การร่วมมือกัน
          สหกรณ์แห่งแรกของประเทศไทย คือ สหกรณ์วัดจันทร์ไม่จำกัดสินใช้
จดทะเบียนสหกรณ์ตามพระราชบัญญัติสมาคมเพิ่มเติม พ.ศ. 2459  เมื่อวันที่
26 กุมภาพันธ์ พ.ศ. 2459  ตั้งอยู่ที่ อำเภอเมือง จังหวัดพิษณุโลก  สหกรณ์
ในสมัยแรก ๆ ส่วนใหญ่เป็นสหกรณ์ขนาดเล็ก และมีวัตถุประสงค์เพื่อความ
จำเป็นเฉพาะอย่างเพียงอย่างเดียว หรือที่เรียกว่า  "สหกรณ์เอกประสงค์"
กล่าวคือ มีวัตถุประสงค์เพื่อจัดหาทุนมาให้สมาชิกกู้ เพื่อนำไปไถ่ถอนหนี้เก่า และ
ใช้เป็นทุนในการประกอบอาชีพ โดยมีเพื่อนสมาชิกเป็นหลักประกันร่วมกัน
สมาชิกทั้งหมดของสหกรณ์ รับผิดชอบหนี้สินของสหกรณ์ร่วมกันอย่างไม่จำกัด
จำนวน โดยได้รับการสนับสนุนเงินกู้จากรัฐบาล  จึงเรียกสหกรณ์ในสมัยแรก ๆ
นี้อีกอย่างหนึ่งว่า  "สหกรณ์หาทุน"